– پایگاه تحلیلی «ریسپانسیبل استیت کرفت»، در یادداشتی به موضوع ناکارآمدی تحریم‌های آمریکا پرداخته و نوشت «تنها وجه توافق دموکرات‌ها و جمهوریخواهان در سیاست خارجی کار نمی‌کند.»

 

یادداشت «ریسپانسیبل استیت کرفت» با توصیف واشنگتن به عنوان شهری دوقطبی شده که پای جمهوریخواهان و دموکرات‌ها در سایه جنگ‌های فرهنگی، اختلاف نظر‌های سیاسی و درگیری‌های حزبی تشدید شده در یک سال اخیر به دلیل رقابت‌های انتخاباتی، بر گلوی طرف مقابل قرار دارد، نوشت «با وجود همه این ها، دموکرات‌ها و جمهوریخواهان برای استفاده از ابزار تحریم علیه کشور‌های مختلف، توافق دارند.»

 

یادداشت، تحریم‌ها را به آب نباتی شیرین برای آمریکا تشبیه کرده که همانطور که می‌تواند دندان یک کودک را از درون پوسیده کند، می‌تواند مشکلات را در سراسر جهان بدتر می‌کنند.

 

به اعتقاد نویسنده یادداشت، «تحریم‌ها به آسیب پذیرترین اقشار آسیب می‌زنند؛ ضمن اینکه از منظر سیاست خارجی، استفاده بیش از حد از این ابزار مالی، می‌تواند مشکلات اقتصادی را برای خود آمریکا ایجاد کند؛ اگرچه باید به جذابیت استفاده از این ابزار برای آمریکا به عنوان مرکز تسویه حساب‌های بازرگانی و تجاری بین المللی اشاره کرده که اهرم قدرتی را در اختیار این کشور قرار می‌دهد.»

 

در ادامه یادداشت با اشاره به تحریم‌های اخیر واشنگتن علیه «نیکاراگوئه»، «ایران»، «آلمان» و دادستان دیوان بین المللی کیفری، آورده است «به ندرت پیش می‌آید که هفته‌ای بدون اعلام تحریم یک هدف خارجی توسط آمریکا سپری شود ... ضمن اینکه گسترش تحریم ثانویه به عنوان ابزاری در دولت اوباما، در دوران ریاست جمهوری ترامپ، سبب شده تا این تاکتیک به صورت تهدیدی در بیاید که به صورت مکرر، مورد استفاده قرار می‌گیرد.»

یادداشت، اشاره مفصلی به بی تاثیری تحریم‌ها بر ایران، سوریه و ونزوئلا داشته و نوشت «کاهش هر مسئله در سیاست خارجی به راه حل تحریم و انتظار نتیجه داشتن از آن، یک افسانه است؛ با این وجود، آنچه که مشاهده می‌شود استفاده مکرر از قدرت مالی آمریکا به جای ابزار‌های سیاست و دیپلماسی است که مقصرش هم دموکرات‌ها و هم جمهوریخواهان هستند؛ اگرچه این بحران در دوران ریاست جمهوری ترامپ افزایش پیدا کند.»

 

در پایان یادداشت آمده است «هرکسی که به عنوان رییس جمهور بعدی آمریکا به قدرت برسد، به احتمال زیاد، تحریم‌های اقتصادی همچنان ابزاری محبوب خواهند بود؛ ابزاری محبوب که به دلیل نداشتن اهداف منطقی و غیرقابل دستیابی، موفقیت آمیز نخواهند بود.»