، بازیگری یکی از مشاغل محبوب در سطح جهان محسوب میشود، بازیگری فارغ از شهرت و ثروتی که ممکن است برای فرد بازیگر به همراه داشته باشد، جهانی است که میتوان در آن ایفای نقش در قالب شخصیتهای مختلف را تجربه کرد.
در این بین اکثریت مواقع بازیگری به عنوان یکی از مشاغل سخت جهان محسوب میشود، شاید از دور برای بسیاری اینکه بازیگری اتفاقی سخت باشد، قابل لمس نباشد اما اگر به صورت اصولی و به مفهوم واقعی به بازیگری نگاه کنیم، این هنر به واقع به تمرین، مطالعه، شهود و مطالعات فراوانی نیازمند است.
شرایط مخالف موفقیت یک بازیگر
پاسخ این است که مادامی که شخص بازی میکند، یا تعلیم میبیند، نمیتواند صدای واقعی خود را بشنود و یا حتی در اکثر مواقع از صدای خود فراریست. نوار صدای شخص نیز آیینهی دقیقی از صدای او نیست، زیرا معمولا یا در اتاق تمرین یا در استودیو ضبط میشود که فاقد تجهیزات برای ضبط دقیق اند.
حتی یک ضبط دقیق استودیویی دارای خطهای محدودی از صدای طبیعی است بازیگر گوشها و چشمهای دیگری نیاز دارد که برای پیشرفت به سمت یک بازیگر خوب شدن او را کمک کند. برای هر مربی بسیار مهم است که بداند بازیگر او چه کاری انجام میدهد و چه روشهایی را برای رسیدن و حفظ صدا اتخاذ میکند، حتی اگر هنوز کار وی اجرا شود تمرین بازیگر هیچ گاه تمامی ندارد، چرا که بازیگری فن زیستن است و زیستن هیچ گاه تمام نمیشود.
بسیاری از تکنیکهایی که مربیان استفاده میکنند نادرست است مقصود آن تکنیکهایی است که بیهوده سعی در ساختن خط ثابتی در آواهای بازیگران دارند. همهی تعلیمات خوب دارای اهداف مشابهی اند، اما شیوههای کسب آنها بسیار متفاوت است.
در این میان بازیگر نباید همزمان از چند شیوه و یا چند مربی استفاده کند. ترکیب شیوههای مختلف مثل این است که دو معمار با سبک مختلف طراحی و مهندسی بدون هماهنگی با هم بر روی یک ساختمان کار کنند.
همان طور که باید تنها یک معمار داشته باشیم باید با یک مربی آوا که تنها از یک روش که روش اوست کارکنیم. با مربی خود باید صادق باشید و هیچ گاه ولع مچ گیری از او را نداشته باشید. صدمه به خودتان وارد میآید.
این به معنی داشتن یک مربی تا آخر عمر نیست. وقتی مربی خود را با تحقیق و تفحص انتخاب کردید مدت زمان دورهی او را به طور کامل بگذرانید تا مربی بتواند طرح آموزشی خود را پیاده کند. قطعا تحقیق اولیه در انتخاب مربی اهمیت بالایی خواهد داشت.