_ روزنامه وطن امروز نوشت: سی‌وسومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در حالی این روز‌ها به صورت آنلاین در حال برگزاری است که پیش از این به خاطر شرایط کرونایی کشور، گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر عدم برپایی این جشنواره به گوش می‌رسید، اما در نهایت به رغم همه حرف و حدیث‌ها، مسوولان جشنواره تصمیم به برپایی آنلاین این رویداد سینمایی گرفتند. از همین رو برخی اهالی سینما بر این باورند که مسؤولان سینمایی کشور با برپایی آنلاین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان به دنبال محک خوردن پتانسیل فضای سینمای کشور برای برپایی آنلاین جشنواره فیلم فجر هستند تا در صورت موفقیت نسبی برپایی آنلاین جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان با اعتماد به نفس بیشتری به دنبال برپایی جشنواره فیلم فجر در دوران کرونا باشند.

 

شاید یکی دیگر از دلایلی که مسوولان جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان را مجاب به برپایی آنلاین جشنواره کرد، استقبال بالای اهالی سینما از سی‌و‌سومین دوره جشنواره باشد به طوری که «سیمون سیمونیان» مدیر دبیرخانه جشنواره سی و سوم با ارایه آماری در مقایسه با دوره سی‌و‌دوم این رویداد سینمایی، اظهار داشت: امسال به‌رغم شیوع ویروس «کووید-۱۹» و قرار داشتن در شرایط کرونایی، تعداد متقاضیان بیشتر از سال گذشته بود. در این دوره ۴۰۳ اثر متقاضی حضور بودند که از این میان ۳۲۵ اثر با مقررات اعلام‌شده مطابقت داشتند. این آثار، شامل یک پویانمایی سینمایی، ۱۴ اثر سینمایی، ۱۲۰ فیلم کوتاه داستانی، ۶۵ فیلم کوتاه پویانمایی، ۱۵ اثر بلند داستانی، ۷۵ وب‌سری و ۳۵ عنوان آثار مربوط به کرونا تحت عنوان «کرونا روایت» است. از این تعداد ۱۰۱ اثر به بخش مسابقه راه پیدا کرده‌اند که شامل ۱۴ فیلم کوتاه داستانی، ۱۸ پویانمایی کوتاه، ۱۰عنوان داستانی بلند که یکی از آن‌ها پویانمایی است، ۱۱ اثر سینمایی، ۱۵ اثر کرونا روایت و ۳۳ وب‌سری می‌شود. مجموع آثار پذیرفته شده ۱۰۱ اثر است. مدیر دبیرخانه جشنواره توضیح داد: ما نخستین جشنواره آنلاین سینمایی را برگزار می‌کنیم و این خود خط شکنی است.

 

۳ پلتفرم تیوا، نماوا و فیلیمو آثار جشنواره را برای مردم به نمایش گذاشته‌اند و داوران کودک و نوجوان ۵ تا ۱۵ ساله هم با کد تخفیف رایگان آثار را از همین طریق مشاهده و سپس نظر خود را در ۳ گزینه خوب، متوسط و ضعیف اعلام می‌کنند. نهایتا براساس مجموع آرای آنها، فیلم منتخب داوران کودک و نوجوان انتخاب می‌شود. علاوه بر این گروه سنی، همه مردم ایران می‌توانند با مراجعه به پلتفرم‌ها و تهیه بسته‌های نمایشی، سی‌وسومین جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان را دنبال کنند، اما رای دادن مختص متولدان ۸۴ تا ۹۴ است. ساعت پخش آثار از ۱۰ تا ۲۲ هر روز است و هر اثر از هر پلتفرم، یک‌بار پخش می‌شود. سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان از ۲۷ مهر تا ۲ آبان به شکل مجازی و به دبیری «علیرضا تابش» برگزار می‌شود.

 

***

 

 

 

فرزاد اژدری از فیلمسازان فعال سینمای کودک با اشاره به برگزاری جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان، این جشنواره را فرصتی برای ظهور و بروز و دیده شدن سینمای کودک دانست و گفت: برگزار نکردن این جشنواره به سینمای کودک ضربه می‌زند. البته همه دوست داشتند این جشنواره در شرایط بانشاط‌تری برگزار شود، ولی به هر ترتیب اتفاقی است که رخ داده و باید آن را مدیریت کرد. اژدری با اشاره به لزوم برگزاری این جشنواره تاکید کرد: جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان محل تبلیغات فیلم کودک است. برخی سینماداران اینطور استدلال می‌کنند که فیلم کودک نمی‌فروشد و آن را کنار می‌گذارند. از این جهت این جشنواره فرصت تبلیغ فیلم است و حیف است که این فرصت برای معرفی فیلم‌ها از دست برود. البته باید مراقبت‌ها و رعایت پروتکل‌های بهداشتی را در نظر گرفت.

 

وی یکی از مؤلفه‌های اصلی فیلم کودک را جذابیت عنوان کرد و گفت: اگر ما سراغ ساخته‌های سهل الوصول و راحت و فکر نشده برویم و تماشاگر کودک و نوجوان را دست‌کم بگیریم، نتیجه‌اش می‌شود همین شرایطی که خیلی از فیلم‌های کودک نمی‌فروشد. کارگردان یا تهیه‌کننده بیش از اینکه به این فکر باشد که یک بودجه‌ای بگیرد و فیلمی بسازد، باید به این فکر کند فیلمی بسازد که تبدیل به یادگاری در اذهان و افکار عمومی شود و برای بچه‌ها دوره‌های مختلف قابل نمایش باشد.

 

اژدری افزود: بچه‌های امروز از آگاهی زیادی برخوردارند، نمی‌شود با «باید و نباید» با آن‌ها مواجهه کرد. باید سینما جذابیت، تخیل و فانتزی و حداقل تصور زیبایی از جهانی که می‌سازد، نشان بدهد. بچه‌ها دنبال چیز‌های جدید هستند. این کارگردان سینمای کودک در رابطه با مساله حمایت دولت از تولید فیلم کودک گفت: همه چیز را نباید گردن دولت انداخت. در اروپا، روسیه، هند یا پاکستان که امروز انیمیشن را جدی گرفته است، مگر صرفا دولت بودجه می‌دهد؟ سرمایه‌گذار ورود می‌کند. در ایران در بخش کودک عادت کرده‌اند که از نهاد یا سازمانی بودجه‌ای بگیرند و یک‌سومش را هزینه کنند. خب! معلوم است آن فیلم چه از آب درمی‌آید. اگر سرمایه‌گذار خصوصی ورود کند و بگوید من اگر یک میلیارد هزینه می‌کنم، باید آن عدد ۲ برابر شود، طبیعی است که کیفیت فیلم برای کارگردان مهم می‌شود. این نظارت ربطی به دولت ندارد. اتفاقا در دنیا فیلم‌های فانتزی و کودک را سرمایه‌گذاران غیردولتی با همین استدلال‌ها می‌سازند.

 

کارگردان فیلم سینمایی «عملیات مهدکودک» ادامه داد: اگر فارابی دلش می‌سوزد به یک فیلمساز پولی قرض می‌دهد، نمی‌داند با او چه کند! گاهی کارگردان نه پول را پس می‌دهد، نه توانسته انتظارات را برآورده کند و اثری ابتر تولید می‌شود که فارابی نمی‌تواند پخشش کند، نابودش هم نمی‌تواند بکند. در این چرخه نمی‌شود همه‌اش گفت فارابی مقصر است. باید نظارت را از لحظه متن یک اثر جدی‌تر گرفت. الان مدل و فرهنگی دارد به وجود می‌آید که قبل از ساخت، ماکت از فیلم ارایه‌ می‌شود. مثلا برای ما یک دفترچه ۲۰۰ برگ از فیلم «بیرو» درباره بیرانوند آمد که ما واقعا تعجب کردیم از این نوع نگاه. فیلمساز قدیمی حال این کار‌ها را ندارد؛ حال استوری برد زدن و... باید با این مدل‌ها کار کرد تا در ادامه کمتر پشیمانی به وجود بیاید. الان برخی تهیه‌کنندگان و سرمایه‌گذاران تا برای‌شان مشخص نشود هر پلان فیلم چقدر هزینه دارد، سراغ ساخت نمی‌روند.