- ایسنا نوشت: آزاده مویدی فرد که تا به امروز عروسک گردانی و صداپیشگی بیش از ۶۰ عروسک را انجام داده است و از شاخصترین آنها میتوان به «بیژن»، «چرا»، «نینی»، «انیمیشنهای نیروی انتظامی»، «گل بهار» و «سپیده» اشاره کرد، صداپیشگی چندین عروسک را در برنامه «خوشبخت» برای مخاطب بزرگسال و جهت آموزش مسایل روانشناسانه و خانوادگی در آیتمهای کوتاه بر عهده دارد.
او در توضیح واکنشهای انتقادی که طراحی این عروسکها به دنبال داشت، گفت: برنامه «خوشبخت» موضوع و پلاتوهایی روانشناسانه داشت. در آن پلاتوها ما موقعیتی ایجاد میکردیم تا بتوانیم به مسائلی که میان دخترها و پسرها، خانوادهها و نیز مسائل اول ازدواج اتفاق میافتد، با نگاهی فانتزی بپردازیم و حرفهایی را در لفافه بزنیم. هدف این بود که آموزش غیرمستقیم روانشناسی داده شود.
مویدی فرد ادامه داد: خانم بنفشه بدیعی، طراح برنامه «خوشبخت» از پیشکسوتان کار عروسکی است و وقتی بگوید سر کاری بروم، حتما قبول میکنم. خانم بدیعی قبلا عروسکهای بسیار زیبایی ساخته که خیلی از عروسکهای «خوشبخت» زیباتر هستند. بله؛ من هم موافقم عروسکهای «خوشبخت» زیبا نیستند، اما آنجا هدف نمایش زیبایی نبوده است.
این عروسک گردان با بیان اینکه برنامه عروسکی «خوشبخت» شامل آیتمهای پنج تا هشت دقیقهای است که در قالب یک برنامه یک ساعته پخش میشود، گفت: طراحی خانم بدیعی کار را نجات داد. ایشان با چهار تا بدن و صورت با استفاده از تغییر بینی، چشمها، ابرو و لبهای متفاوت، بالای ۱۰۰ کاراکتر خلق کردند.
عروسکهای خوشبخت
این صداپیشه برنامههای عروسکی که فارغ التحصیل رشته تئاتر است، در ادامه با گله از شوخیهای کاربران در فضای مجازی، تصریح کرد: «بزرگترین ایراد فضای مجازی این است که دوستان بدون آگاهی حمله میکنند. در این برنامه قرار بر این بوده است که در قالب نود قسمت پنج دقیقهای موضوعات روانشناسی، استانداردها، هنجارها و ناهنجاریها آموزش داده شود و مخاطب هدف افرادی بودند که حجاب برایشان ارزشمند است و قسمتی از کاراکترشان است.
مویدی فرد در عین حال گفت: درباره هر برنامهای سر و صدا بلند شود، یعنی قطعا تاثیرگذار بوده است. حالا اینکه تاثیرگذاری مثبت یا منفی بوده است به جهان بینی آدمها برمی گردد. من به عنوان کسی که آنجا بودم میگویم تجربه به شدت درخشانی بود. من فرصت داشتم آنجا با چهار عروسک، بالای ۵۰ خانم و بچه را زندگی کنم. ما خوشحال بودیم که در کار خلاقیت داشتیم. برایم عجیب بود که به جای اینکه بخش خلاقیتش دیده شود روی زشتی عروسک تاکید شد مگر آدمها همه قشنگ هستند؟!»
به گفته وی مخاطب عام تعریفی که درباره کار عروسکی دارد این است که هر کار عروسکی کار کودک است؛ در صورتی که اینطور نیست و بعضی از کارهای عروسکی میتواند مخاطب بزرگسال داشته باشد.
او درباره کار عروسکی برای کودک هم توضیح داد: استانداردی که برای ساخت عروسک کودک وجود دارد برای من چیز صد درصد محتوم نیست و بستگی به طراحی و نظر طراح و کارگردان دارد و نیز اینکه هدف از ساخت عروسک رساندن چه مفهومی به بچهها است؛ همه اینها موثر است.
آزاده مویدی فرد همراه با عروسک «چرا»
این هنرمند که صداپیشگی عروسک «چرا» را هم بر عهده داشته است، افزود: من به لحاظ مفهومی سمت این میروم که شکلی از عروسک را نشان دهم که اتفاقا کج و معوج است و قرینه ندارد، زیرا ما وقتی عکسهای بچهها را نگاه میکنیم از زیباترینشان تا بانمک ترینشان غیرقرینه هستند. عروسک غیرقرینه این احساس را در مخاطب کودک ایحاد میکند که این عروسک شبیه من است.