- طبق اعلام روابط عمومی آستان مقدس حضرت عبد العظیم، حجت الاسلام والمسلمین هادی گودرزی، شاگرد مرحوم حجت الاسلام و المسلمین محمدحسن عظیما درباره نحوه آشنایی اش با مرحوم عظیما گفت: حاج آقا عالمی بزرگ و استادی فرزانه بودند که بنده در سال ۱۳۷۳ با ایشان در حوزه برهان آشنا شدم آن زمان من دانش آموز دبیرستانی بودم که برای تحصیل علوم دینی به حوزه آمدم و با ایشان به عنوان اولین مسئول در حوزه دیدار داشتم رفتار مشفقانه، پدرانه، مدبرانه و گشاده رویی ایشان مرا تحت تأثیر خود قرار داد و برای ورود به حوزه و فراگیری علوم دینی مصمّم‌تر از قبل شدم. شاگرد مرحوم حجت الاسلام والمسلمین عظیما ادامه داد: بنده توفیق داشتم که شش سال محضر ایشان دروس سطح را فرا بگیرم وی به تبعیت از اصول تدریس استاد بزرگوار خود، آیت الله مجتهدی، قبل از آغاز کلاس ها، همه طلاب را جمع می‌کردند و روایتی را نقل و مختصرا راجبه آن توضیح می‌دادند.

 

حجت الاسلام گودرزی درخصوص جایگاه علمی مرحوم عظیما تصریح کرد: حجت الاسلام عظیما اجازه حدیث و اجازات مختلفی از محضر علمای بزرگی همچون آیت الله العظمی مرعشی نجفی، آیت الله العظمی فاضل لنکرانی، علمای سَلَف و علمای حال حاضر داشتند که این نشان دهنده تراز علمی بالای ایشان بود، اما همیشه سعی داشتند در گمنامی و بی ادعایی زندگی کنند.

 

وی با بیان اینکه مرحوم عظیما حافظه بسیار قوی داشتند، گفت: این استاد فاضل احادیث خیلی زیادی را حفظ بودند و سینه شان گنجینه‌ای از احادیث مختلف بود.

 

حجت الاسلام هادی گودرزی با تأکید بر محبوبیت ایشان در میان طلاب ادامه داد: مرحوم عظیما فقط به امور درسی طلبه‌ها نمی‌پرداختند، فکر و ذهنشان همراهی و غمخواری طلاب بود، شریک غم و شادی هایشان می‌شدند و پای صحبت هایشان می‌نشستند. ایشان خیلی با محبت بودند و به همه طلاب توجه ویژه‌ای داشتند مثلا اگر خداوند به طلبه‌ای فرزندی عنایت می‌نمود، طلبه‌ای مستاجر بود، طلبه‌ای خانواده فقیری داشت و حتی طلبه‌ای قصد ازدواج داشت، استاد شخصا مشکلات شان را پیگیری می‌کردند.

 

وی گفت: حجت الاسلام عظیما همیشه می‌گفتند: «طلبه‌ها را رها نکنید، خدمت به طلبه‌ها را امام زمان (عج) دوست دارند».ایشان همیشه دغدغه طلابی را داشتند که در حوزه برهان درس خوانده بودند و بعد از فارغ التحصیلی در قم مشغول به ادامه تحصیل بودند. مرحوم عظیما هر چند وقت مبلغی را برای آنان می‌فرستادند تا در مضیقه نباشند.

 

شاگرد مرحوم حجت الاسلام عظیما درخصوص سیره اخلاقی ایشان با مردم تصریح کرد: ایشان اهل شهرری نبودند، اما آنقدر با مردم این شهر انس گرفته بودند که آنان استاد را از اهالی شهرری می‌دانستند.

وی افزود: ایشان همیشه یک ساعت قبل از وقت نماز، جلوی درب و بر سر راه زائران می‌نشستند تا مردم سؤالاتشان را از ایشان بپرسند. مرحوم عظیما با خوشرویی از مردم استقبال و با چای از آن‌ها پذیرایی می‌کردند. زائران تشرف یافته به حرم حضرت عبدالعظیم (ع)، مجذوب سلوک مهربانانه و صمیمی ایشان می‌شدند. حجت الاسلام هادی گودرزی تواضع، اخلاص، محبت و گشاده رویی را از مهمترین شاخصه‌های اخلاقی مرحوم حجت الاسلام عظیما دانست.

 

وی مراسم خواستگاری خودشان را شیرین‌ترین خاطره با استادش عنوان کرد و گفت: آن شب برایم فراموش نشدنی‌ترین شب زندگیم بود، چرا که استاد گرانقدر و مهربانم قدم به دیده منت نهاده و به همراه خانواده ام به مراسم خواستگاری تشریف آورده بودند و عقد موقت مرا ایشان خواندند. حتی یادم هست بعد از اینکه خداوند فرزندی به ما عطا کرد، ایشان با هدیه‌ای برای دیدن فرزندمان به منزل ما تشریف آوردند.

 

حجت الاسلام عظیما تمام هدفشان این نبود که طلبه‌ها را جذب خودشان بکنند، بلکه به دنبال این بودند که سختی‌های دوران طلبگی برایمان کم شود و شوق مان در طلبگی برای درس خواندن و خدمت به دین بیشتر شود.

شاگرد حجت الاسلام عظیما بیان کرد: حاج آقا درس بزرگتری در زندگی به من آموختند، یک روز در حیاط حوزه نشسته بودم و حال مساعدی نداشتم. ایشان تشریف آوردند و کنار من نشستند و یک نصیحت کردند. آن عالم فرزانه فرمودند: «در زندگی نباید زودرنج باشی، اگر اهل رنجش باشی، خیلی زود متوقف می‌شوی». استاد بزرگوارم آن روز با من صحبت کردند و مسیر درست را به من نشان دادند که این نقطه عطفی در زندگی من بود.

 

حجت الاسلام هادی گودرزی گفت: حاج آقا خیلی با قرآن انس داشتند، دائم الذکر و بانی روضه اهل بیت (ع) بودند، خودشان را وقف خدمت به مردم و طلبه‌ها کرده بودند، به راستی ایشان نمونه بارزی از یک استاد مدبّر و پدری مهربان بودند.

 

 

حجت الاسلام سید مصطفی عبدالله از شاگردان آن عالم عامل، با توضیح در خصوص وصف حال مرحوم عظیما امام جماعت مصلای بزرگ ری گفت: سال ۷۶ بود که بنده وارد حوزه علمیه شهرری شدم و از آنجا با مرحوم عظیما آشنا شدم.

 

ایشان در آن زمان مدیر حوزه علمیه و استاد ما بودند و به ما دروس حوزوی را آموزش می‌دادند.

وی در خصوص سیره اخلاقی مرحوم عظیما توضیح داد: این استاد بزرگوار بسیار متواضع، خاکی و مردمی بودند. از ویژگی‌های اخلاقی و بارز ایشان می‌توان به مهربان بودن و مبادی آداب بودن اشاره کرد. به طور کلی با اخلاق خود در یک برخورد مردم را جذب می‌کردند.

 

مدرس حوزه علمیه حضرت عبدالعظیم (ع) در خصوص مهمترین شاخصه اخلاقی مرحوم عظیما عنوان کرد: تواضع و خاکی بودن از مهمترین شاخصه‌های اخلاقی مرحوم عظیما بود. به طوری که برایشان فرقی نداشت که با یک شخص مهم مملکت یا با یک فرد عادی جامعه روبرو است و با همه افراد به طور یکسان و با تواضع برخورد می‌کرد.

 حجت الاسلام عبدالله در خصوص روش و منش زندگی مرحوم عظیما عنوان کرد: زندگی خود و خانواده ایشان بسیار ساده بود و به هیچ وجه اهل تجملات، ریخت و پاش و اسراف نبودند. به طور کلی یک زندگی ساده، عامیانه، زاهدانه و طلبگی داشتند و اهل دنیا نبودند.

 

وی با توضیح در خصوص ارادت مرحوم عظیما به اهل بیت علیهم السلام به ویژه امام حسین علیه السلام ابراز داشت: مرحوم عظیما به برپایی عزای سیدالشهداء و اهل بیت بسیار مقید بود.

 

وی شاگرد حاج آقای مجتهدی بودند و طبق رویه ایشان، در روز‌های عزای امام حسین (ع) کلاس‌های طلبگی را تعطیل می‌کردند و می‌گفتند که امروز کلاس درس ما مراسم عزای امام حسین (ع) است.

 

مدرس حوزه علمیه حضرت عبدالعظیم (ع) افزود: زمانی که مدیر حوزه علمیه بودند نیز بسیار در برپایی دسته عزاداری مقید بوده و همواره دسته عزا را از حوزه علمیه به سمت بازار و سپس به سمت حرم حضرت عبدالعظیم (ع) حرکت می‌دادند و در حرم هم عزاداری می‌کردند. در برهه‌ای از زمان نیز هر روز در داخل حرم حضرت عبدالعظیم (ع) به همراه طلاب زیارت جامعه کبیره می‌خواندند.

 

حجت الاسلام عبدالله ادامه داد: ایشان به علاوه همواره در منزل خود برای هر کدام از ائمه اطهار علیهم السلام مراسم روضه‌خوانی و پذیرایی از مردم را داشتند؛ یکی از خصوصیت‌های اخلاقی ایشان در زمینه ارادت به اهل بیت (ع) این بود که اشتیاق خاصی برای شرکت در مراسم‌های عزاداری چه به عنوان سخنران و چه به عنوان یک فرد عادی داشتند.

 

 

یکی از دوستان و همراهان حجت الاسلام عظیما در باب توجه ایشان به فقرا می‌گوید: اگر بعد از مراسم غذای نذری اضافه بود می‌گرفت و جمع می‌کرد، یادم هست دهه هفتاد یک شب به بهانه‌ای بعد از مجلس سوار ماشین ایشان شدم، ایشان به قلعه گبری (یکی از محله‌های شهرری) رفت. یک خرابه مانندی را در زد و چندین نفر قد و نیم قد بیرون آمدند و ایشان غذا را تحویل داد و رفت گفت این‌ها گرسنه اند کسی به فکر این‌ها نیست.

 

 

روابط عمومی آستان مقدس حضرت عبدالعظیم (ع)، بار دیگر ارتحال تأسف‌بار عالم ربانی حجت الاسلام والمسلمین حاج محمد حسن عظیما را به بیت مکرّمه ایشان و همچنین شاگردان و دوستداران آن عالم وارسته تسلیت عرض نموده و رفعت درجات و علو مرتبت برای آن عزیز سفر کرده را از درگاه خداوند منان مسألت می‌دارد.

 

حجت الاسلام و المسلمین مهدی عظیما، فرزند حجت الاسلام مرحوم محمد حسن عظیما در گفتگو با روابط عمومی آستان مقدس حضرت عبدالعظیم (ع) از اخلاق نیک ایشان در تربیت فرزند می‌گوید: پدر مهربانی عجیبی داشت و تصور نمی‌کنم هیچ کدام از دوستان هم نسلم اینقدر با پدرشان صمیمیت داشتند. یادم هست در همان دوران به من پیشنهاد داد با یک دیگر در روز عید غدیر خم و طبق سنت نبوی عقد اخوت بخوانیم.

 

وی افزود: پدر هیچ گاه اهل امر نبود، برای اینکه به حوزه بروم هیچ گاه دستور یا امری نکرد و فقط در مقام مشورت به من گاهی میگفت اگر میخواهی سرباز مستقیم حضرت صاحب الامر (عج) باشی راهش این است. البته پدر همیشه همانند یک ناصح در کنار ما قرار داشت و نکاتی را اگر می‌دید باید بگوید به صراحت و در بستر نصیحت ابراز می‌کرد.

 

حجت الاسلام عظیما با اشاره به روحیه نکته سنج پدر ادامه میدهد: ایشان نسبت به نماز اول وقت و احترام به مادر در همه حالات توصیه می‌کردند و تاکید داشتند بایستی به رابطه با مادرتان دقت کنید و هیچ گاه احترام ایشان را از بین نبرید. همیشه به ارتباط طلاب با مردم دقت داشتند و اگر جایی طلبه‌ای نکته‌ای می‌گفت حتما به او تذکر میدادند که بایستی احترام مردم را نگه داشت.

 

فرزند مرحوم حجت الاسلام محمد حسن عظیما گفت: پدر دقت زیادی روی موضوع مردم داشت. همانقدر که نکته سنج بود همانقدر هم با مردم با لطافت برخورد می‌کرد. گاهی در مورد شخصی سوال می‌کردیم و ایشان تاکید داشتند خداوند رحیم است و برایش دعا کنید و نسبت به مردم خوشبین باشید.

 

این مدرس حوزه ادامه میدهد: پدر روحیه عجیبی برای کمک به مردم داشت. بعد از فوت ایشان متوجه شدیم در دورانی که ایشان قم ساکن بودند در پایان درس آیت الله تبریزی (ره) برای نیازمندانی که می‌شناخت کمک جمع می‌کرد و به آن‌ها می‌رساند. همین روحیه در ارتباط با خدام و کارگران و یا بخش‌هایی که در حرم از نظر حقوقی پایین‌تر بودند وجود داشت. یادم هست با پدر در صحن برای نماز حاضر شدیم به بنده تاکید کرد اگر روزی ببینم طلبه‌ای که هم فاضل است و هم عادل جای بنده قرار گیرد ذره‌ای ناراحت نمی‌شوم.

 

پسر مرحوم حجت الاسلام عظیما در مورد روحیه جهادی پدر در مراسم اهل بیت (ع) گفت: پدر اهتمام ویژه‌ای برای برگزاری مراسم داشت. یادم هست چقدر برای برگزاری و دعوت از منبریان مطرح زحمت می‌کشید. با اینکه شاید در بخش‌های مختلفی در حرم مسئولیت داشتند، اما پدر برای اینکه کار اباعبدالله با دقت و سرعت بیشتری انجام شود خودشان وسط میدان بود و برای امام حسین هیچ گاه کم نمی‌گذاشت.

 

 

دختر مرحوم عظیما نیز گفتگوی برادر را این گونه ادامه می‌دهد: ایشان بسیار مهربان و عاطفی بودند اگر گاهی خطایی از ما سرمی زد با بیان داستان وروایت وحدیث ما را متوجه اشتباهمان می‌کردند. پدرم بسیارمردمی و متواضع بودند. خیلی مراقب بودند کسی از ایشان رنجیده خاطر نشود و حق کسی ضایع نشود. هرگز زحمتی به دوش دیگران نمی‌انداختند. در کار‌های خانه کمک می‌کردند و با بچه‌ها شوخی و مزاح میکردند و همواره به نماز اول وقت و رعایت حجاب تاکید داشتند.

 

 

حجت الاسلام والمسلمین هادی گودرزی، شاگرد مرحوم حجت الاسلام و المسلمین محمدحسن عظیما درباره نحوه آشنایی اش با مرحوم عظیما گفت: حاج آقا عالمی بزرگ و استادی فرزانه بودند که بنده در سال ۱۳۷۳ با ایشان در حوزه برهان آشنا شدم آن زمان من دانش آموز دبیرستانی بودم که برای تحصیل علوم دینی به حوزه آمدم و با ایشان به عنوان اولین مسئول در حوزه دیدار داشتم رفتار مشفقانه، پدرانه، مدبرانه و گشاده رویی ایشان مرا تحت تأثیر خود قرار داد و برای ورود به حوزه و فراگیری علوم دینی مصمّم‌تر از قبل شدم شاگرد مرحوم حجت الاسلام والمسلمین عظیما ادامه داد: بنده توفیق داشتم که شش سال محضر ایشان دروس سطح را فرا بگیرم، وی به تبعیت از اصول تدریس استاد بزرگوار خود، آیت الله مجتهدی، قبل از آغاز کلاس ها، همه طلاب را جمع می‌کردند و روایتی را نقل و مختصرا راجبه آن توضیح می‌دادند.

 

حجت الاسلام گودرزی درخصوص جایگاه علمی مرحوم عظیما تصریح کرد: حجت الاسلام عظیما اجازه حدیث و اجازات مختلفی از محضر علمای بزرگی همچون آیت الله العظمی مرعشی نجفی، آیت الله العظمی فاضل لنکرانی، علمای سَلَف و علمای حال حاضر داشتند که این نشان دهنده تراز علمی بالای ایشان بود، اما همیشه سعی داشتند در گمنامی و بی ادعایی زندگی کنند.

 

وی با بیان اینکه مرحوم عظیما حافظه بسیار قوی داشتند، گفت: این استاد فاضل احادیث خیلی زیادی را حفظ بودند و سینه شان گنجینه‌ای از احادیث مختلف بود.

 

حجت الاسلام هادی گودرزی با تأکید بر محبوبیت ایشان در میان طلاب ادامه داد: مرحوم عظیما فقط به امور درسی طلبه‌ها نمی‌پرداختند، فکر و ذهنشان همراهی و غمخواری طلاب بود، شریک غم و شادی هایشان می‌شدند و پای صحبت هایشان می‌نشستند. ایشان خیلی با محبت بودند و به همه طلاب توجه ویژه‌ای داشتند مثلا اگر خداوند به طلبه‌ای فرزندی عنایت می‌نمود، طلبه‌ای مستاجر بود، طلبه‌ای خانواده فقیری داشت و حتی طلبه‌ای قصد ازدواج داشت، استاد شخصا مشکلات شان را پیگیری می‌کردند.

 

وی گفت: حجت الاسلام عظیما همیشه می‌گفتند: «طلبه‌ها را رها نکنید، خدمت به طلبه‌ها را امام زمان (عج) دوست دارند».
ایشان همیشه دغدغه طلابی را داشتند که در حوزه برهان درس خوانده بودند و بعد از فارغ التحصیلی در قم مشغول به ادامه تحصیل بودند. مرحوم عظیما هر چند وقت مبلغی را برای آنان می‌فرستادند تا در مضیقه نباشند.

 

شاگرد مرحوم حجت الاسلام عظیما درخصوص سیره اخلاقی ایشان با مردم تصریح کرد: ایشان اهل شهرری نبودند، اما آنقدر با مردم این شهر انس گرفته بودند که آنان استاد را از اهالی شهرری می‌دانستند.

 

وی افزود: ایشان همیشه یک ساعت قبل از وقت نماز، جلوی درب و بر سر راه زائران می‌نشستند تا مردم سؤالاتشان را از ایشان بپرسند. مرحوم عظیما با خوشرویی از مردم استقبال و با چای از آن‌ها پذیرایی می‌کردند. زائران تشرف یافته به حرم حضرت عبدالعظیم (ع)، مجذوب سلوک مهربانانه و صمیمی ایشان می‌شدند، حجت الاسلام هادی گودرزی تواضع، اخلاص، محبت و گشاده رویی را از مهمترین شاخصه‌های اخلاقی مرحوم حجت الاسلام عظیما دانست.

 

وی مراسم خواستگاری خودشان را شیرین‌ترین خاطره با استادش عنوان کرد و گفت: آن شب برایم فراموش نشدنی‌ترین شب زندگیم بود، چرا که استاد گرانقدر و مهربانم قدم به دیده منت نهاده و به همراه خانواده ام به مراسم خواستگاری تشریف آورده بودند و عقد موقت مرا ایشان خواندند. حتی یادم هست بعد از اینکه خداوند فرزندی به ما عطا کرد، ایشان با هدیه‌ای برای دیدن فرزندمان به منزل ما تشریف آوردند، حجت الاسلام عظیما تمام هدفشان این نبود که طلبه‌ها را جذب خودشان بکنند، بلکه به دنبال این بودند که سختی‌های دوران طلبگی برایمان کم شود و شوق مان در طلبگی برای درس خواندن و خدمت به دین بیشتر شود.

 

شاگرد حجت الاسلام عظیما بیان کرد: حاج آقا درس بزرگتری در زندگی به من آموختند، یک روز در حیاط حوزه نشسته بودم و حال مساعدی نداشتم. ایشان تشریف آوردند و کنار من نشستند و یک نصیحت کردند. آن عالم فرزانه فرمودند: «در زندگی نباید زودرنج باشی، اگر اهل رنجش باشی، خیلی زود متوقف می‌شوی». استاد بزرگوارم آن روز با من صحبت کردند و مسیر درست را به من نشان دادند که این نقطه عطفی در زندگی من بود.

 

حجت الاسلام هادی گودرزی گفت: حاج آقا خیلی با قرآن انس داشتند، دائم الذکر و بانی روضه اهل بیت (ع) بودند، خودشان را وقف خدمت به مردم و طلبه‌ها کرده بودند، به راستی ایشان نمونه بارزی از یک استاد مدبّر و پدری مهربان بودند تواضع مهمترین شاخصه اخلاقی مرحوم حجت الاسلام و المسلمین عظیما (ره)

 

حجت الاسلام سید مصطفی عبدالله از شاگردان آن عالم عامل، با توضیح در خصوص وصف حال مرحوم عظیما امام جماعت مصلای بزرگ ری گفت: سال ۷۶ بود که بنده وارد حوزه علمیه شهرری شدم و از آنجا با مرحوم عظیما آشنا شدم ایشان در آن زمان مدیر حوزه علمیه و استاد ما بودند و به ما دروس حوزوی را آموزش می‌دادند.

 

وی در خصوص سیره اخلاقی مرحوم عظیما توضیح داد: این استاد بزرگوار بسیار متواضع، خاکی و مردمی بودند. از ویژگی‌های اخلاقی و بارز ایشان می‌توان به مهربان بودن و مبادی آداب بودن اشاره کرد. به طور کلی با اخلاق خود در یک برخورد مردم را جذب می‌کردند.

 

مدرس حوزه علمیه حضرت عبدالعظیم (ع) در خصوص مهمترین شاخصه اخلاقی مرحوم عظیما عنوان کرد: تواضع و خاکی بودن از مهمترین شاخصه‌های اخلاقی مرحوم عظیما بود. به طوری که برایشان فرقی نداشت که با یک شخص مهم مملکت یا با یک فرد عادی جامعه روبرو است و با همه افراد به طور یکسان و با تواضع برخورد می‌کرد.

 

حجت الاسلام عبدالله در خصوص روش و منش زندگی مرحوم عظیما عنوان کرد: زندگی خود و خانواده ایشان بسیار ساده بود و به هیچ وجه اهل تجملات، ریخت و پاش و اسراف نبودند. به طور کلی یک زندگی ساده، عامیانه، زاهدانه و طلبگی داشتند و اهل دنیا نبودند.

 

وی با توضیح در خصوص ارادت مرحوم عظیما به اهل بیت علیهم السلام به ویژه امام حسین علیه السلام ابراز داشت: مرحوم عظیما به برپایی عزای سیدالشهداء و اهل بیت بسیار مقید بود ایشان شاگرد حاج آقای مجتهدی بودند و طبق رویه ایشان، در روز‌های عزای امام حسین (ع) کلاس‌های طلبگی را تعطیل می‌کردند و می‌گفتند که امروز کلاس درس ما مراسم عزای امام حسین (ع) است.

 

مدرس حوزه علمیه حضرت عبدالعظیم (ع) افزود: زمانی که مدیر حوزه علمیه بودند نیز بسیار در برپایی دسته عزاداری مقید بوده و همواره دسته عزا را از حوزه علمیه به سمت بازار و سپس به سمت حرم حضرت عبدالعظیم (ع) حرکت می‌دادند و در حرم هم عزاداری می‌کردند. در برهه‌ای از زمان نیز هر روز در داخل حرم حضرت عبدالعظیم (ع) به همراه طلاب زیارت جامعه کبیره می‌خواندند.

 

حجت الاسلام عبدالله ادامه داد: ایشان به علاوه همواره در منزل خود برای هر کدام از ائمه اطهار علیهم السلام مراسم روضه‌خوانی و پذیرایی از مردم را داشتند؛ یکی از خصوصیت‌های اخلاقی ایشان در زمینه ارادت به اهل بیت (ع) این بود که اشتیاق خاصی برای شرکت در مراسم‌های عزاداری چه به عنوان سخنران و چه به عنوان یک فرد عادی داشتند.

 

 

یکی از دوستان و همراهان حجت الاسلام عظیما در باب توجه ایشان به فقرا می‌گوید: اگر بعد از مراسم غذای نذری اضافه بود می‌گرفت و جمع می‌کرد، یادم هست دهه هفتاد یک شب به بهانه‌ای بعد از مجلس سوار ماشین وی شدم، ایشان به قلعه گبری یکی از محله‌های شهرری رفت. یک خرابه مانندی را در زد و چندین نفر قد و نیم قد بیرون آمدند و ایشان غذا را تحویل داد و رفت گفت این‌ها گرسنه اند کسی به فکر این‌ها نیست.

 

گفتنی است، این استاد فقید دوشنبه ۱۷ شهریور ۹۹ دارفانی را وداع گفت و پیکر پاکش سه شنبه ۱۸ شهریور در جوار حرم سیدالکریم (ع) آرام گرفت و میهمان کرامت امامزاده بزرگواری شد که بیش از ربع قرن مفتخر به خدمتش بود.

 

روابط عمومی آستان مقدس حضرت عبدالعظیم (ع)، بار دیگر ارتحال تأسف‌بار عالم ربانی حجت الاسلام والمسلمین حاج محمد حسن عظیما را به بیت مکرّمه ایشان و همچنین شاگردان و دوستداران آن عالم وارسته تسلیت عرض نموده و رفعت درجات و علو مرتبت برای آن عزیز سفر کرده را از درگاه خداوند منان مسألت می‌دارد.

 

 انتهای پیام/