- دقیقاً اکنون نیز به مانند دوران دفاع مقدس میماند، برخی که جزو خواص بودند یا در جرگه پولدارها سیر میکردند از امکانات بیشتری برخوردار بودند.
قشر مرفه بی درد در هر شرایطی به خاطر برخورداری از رانت و پول و قدرت، در شرایط نابسامان نیز وضعیت بهتری دارد.
در این میان قشر کم برخوردار یا فقیر جامعه همیشه لطمات زیادی را متحمل شده است.
در دوران جنگ که همه چیز کوپنی شده بود و اکثریت مردم با همین کوپنها زندگی میگذراندند، مرفهین بی درد هر آنچه که میخواستند از بازار آزاد تهیه میکردند، انگار نه انگار که جنگی در کار است و شرایط بحرانی و جنگی است.
حتی زمانی که موشکباران و بمباران هوایی ارتش عراق علیه شهرهای دوردست آغاز شد، همین آدمها از تهران و دیگر شهرها گریختند و به شهرهای شمالی و در ویلاهای خود خزیدند و حتی به خارج رفتند.
بگذریم که جنگ ۸ ساله ما جنگی بود که تنها قشری از مردم بار مسئولیت آن را به دوش کشید و قشر دیگر طعم جنگ را نچشید.
جنگ و شرایط جنگی و بحرانی وضعیت جنگی را میطلبد همه باید در آن سهیم باشند و اکنون که هم جنگ اقتصادی وجود دارد و هم جنگ کرونایی که میتوان آن را جنگ بیولوژیک نامید، شرایط باید به گونهای باشد که اقشار مردم علاوه بر مشارکت در این کارزار از شرایط یکسانی از بهرهمندیها برخوردار باشند.
با توجه به این که کرونا بسیاری از بیمارستانها را درگیر کرده که همه آنها دولتی و برخی دیگر حاکمیتی هستند، نقش بیمارستانهای بخش خصوصی در این مقوله چیست؟
کادر درمان بیمارستانهای دولتی، نظامی، سازمان تأمین اجتماعی ماهها است که درگیر مقابله با کرونا هستند و در این راه بیش از ۲۰۰ نفر از پزشکان و پرستاران این بخش درمانی کشور به شهادت رسیدهاند.
در کنار سعی و تلاش کادر درمان و بیمارستانهای دولتی و حاکمیتی، میبینیم که بیمارستانهای خصوصی به فعالیت عادی خود ادامه میدهند و بدون هیچ دغدغهای همچنان مشغول سرویس دهی در بخشهای غیر ضروری هستند.
حتی این بیمارستانها و درمانگاههای خصوصی، اعمال جراحی زیبایی خود را قطع نکردهاند و مشغول جراحیهای زیبایی دماغ و جاهای دیگر هستند.
با توجه به این که سازمان بهداشت و درمان کشور به خاطر گسترش ویروس کرونا به شدت درگیر است و با کمبودهایی همچون کمبود تخت بیمارستانی برای بستری کردن بیماران، وسائل و تجهیزات پزشکی، دارو و دیگر اقلامی که نیاز است، بخش قابل توجهی از این امکانات در بیمارستانهای خصوصی برای افرادی اختصاص مییابد که در این شرایط ویژه ضرورتی ندارد.
مسعود مردانی عضو ستاد ملی مبارزه با کرونا در برنامه تلویزیونی طبیب با اشاره به اینکه در طول اپیدمی کرونا چنین روزی نداشتیم که همه بیمارستانها پر باشد، از نپذیرفتن بیماران کرونایی از سوی برخی بیمارستانها یه ویژه بیمارستانهای خصوصی ابراز تأسف کرد.
مردانی افزود: خیلی از مراکز جراحی پلاستیک، بینی، مشکلات مغز و قلب به دلیل اینکه از آنها سؤال میشود در بیمارستان بیمار کرونایی دارید و اگر بگویند بله، میروند، بیمار کرونایی قبول نمیکنند، اغلب مردم میگویند میخواهیم بیمارمان را در بیمارستانی بخوابانیم که کرونایی وجود ندارد، الان در کل دنیا چنین بیمارستانی وجود ندارد، چون بیمار میآید با نارسایی کلیه، سکته قلبی و یا بیهوشی بعد از آزمایش دیدند کرونا هم داشته، خوب وسط راه که نمیتوانند بیرونش کنند مجبورند کارهای اورژانسی را انجام دهند بعد مرخص کنند.
همه بیمارستانهای کشور زیر نظر وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی است، آیا ابراز تأسف کردن در این شرایط کافی است؟
آیا وزارت بهداشت و دانشگاههای علوم پزشکی در هر شهر و استانی نمیتوانند برخی از بیمارستانهای خصوصی را ملزم به پذیرش بیماران کرونایی کنند؟
ستاد ملی مقابله با کرونا در این مقوله آیا اختیاری ندارد؟
حضرت آیت الله خامنهای رهبر معظم انقلاب اسلامی در مراسم مشترک دانشآموختگی دانشجویان دانشگاههای افسری نیروهای مسلح، بار دیگر با تشکر از مسئولان بخش بهداشت و درمان و پزشکان و پرستاران فداکار، ابتلائات و تلفات موج سوم کرونا را بسیار دردآور خواندند و افزودند: «همچنانکه از مدتها قبل به رئیسجمهور و مسئولان محترم گفتهام، ضابطهگذاریها برای مقابله با بیماری باید از جایگاه حاکمیتی و الزامآور باشد.»
در واقع ایشان صراحتاً گفتهاند که ستاد ملی مقابله با کرونا میتواند و باید ضوابطی را وضع کند و هیچکس و هیچ دستگاهی هم نمیتواند از آن سرپیچی کند.
زمانی که ایشان میفرمایند «از جایگاه حاکمیتی» به این مفهوم است که این اختیار به ستاد ملی مقابله با کرونا داده شده است تا در این جمع که اعضا با مسئولیتهای بالا در آن حضور دارند، تصمیماتی بگیرند که الزام آور باشد.
پس ستاد ملی مقابله با کرونا این حق و اجازه را قطعاً دارد که بخواهد بیمارستانهای بخش خصوصی را ملزم به همکاری در راه مبارزه با کرونا کند.