- موضع‌گیری‌های علیرضا دبیر و ژاله فرامرزیان از زمانی آغاز شد که فرامرزیان نسبت به بودجه جداگانه‌ای که وزارت ورزش برای فدراسیون کشتی و دو فدراسیون دیگر در نظر گرفته بود اعتراض کرد. با وجود اینکه این بودجه اضافی باعث کم شدن بودجه وزارت ورزش نشده بود، اما معاون مالی وزارت ورزش اعتقاد داشت که این کارِ روسای فدراسیون‌ها کارِ درستی نیست و آنها نباید رأساً از طریق ارتباطات شخصی خود و رایزنی با مجلس به دنبال دریافت بودجه اضافی باشند.

از طرف دیگر جوایز ملی‌پوشان کشتی هم که قرار بود توسط وزارت ورزش پرداخت شود بلاتکلیف مانده بود؛ چرا که فرامرزیان انتظار داشت دبیر به وزارت ورزش برود و تعهدی را امضا کند مبنی بر این که این مبلغ حتماً حساب کشتی‌گیران واریز شود که این موضوع هم با بی‌اعتنایی دبیر روبرو شده بود.

فرامرزیان که به خاطر صحبت‌هایش در مورد کارمندان وزارت ورزش مورد مواخذه وزیر ورزش قرار گرفته بود و از طرف دیگر موضع گیری‌هایش علیه فدراسیون کشتی باعث شده بود از انتقادات زیادی از وی صورت بگیرد، در نهایت مجبور شد خودش به فدراسیون کشتی برود و تلاش کند حداقل به اختلافاتش با دبیر پایان دهد. این حضور فرامرزیان در فدراسیون کشتی به منزله پیروزی دبیر در این اختلافات بود؛ اما با این وجود همچنان صحبت‌های زیادی در خصوص اینکه فرامرزیان از وزارت ورزش می‌رود شنیده می‌شود.

گفته می‌شود مسعود سلطانی‌فر به عنوان حامی اصلی فرامرزیان در وزارت ورزش با توجه به موضع‌گیری‌های اخیر معاونش کمی از او دلخور است و حتی این شایعه مطرح می‌شود که ممکن است فرامرزیان طی روزهای آینده مجبور شود جای خود را در وزارت ورزش به فرد دیگری بدهد. باید دید در نهایت فرامرزیان پایان کار این دولت را خواهد دید یا خداحافظی پیش از موعدی با جایگاهش در وزارتخانه خواهد داشت.