طبق قانون، مالکیت در آپارتمان‌ها بر دو بخش تقسیم می‏‎شود: مالکیت بر قسمت‌های اختصاصی و مالکیت بر قسمت‌های مشترک و یا همان مشاعات ساختمان که هر یک از آنها قانون و مقررات مخصوص به خود را دارند. به طور کلی قسمت‌هایی از آپارتمان که مالکیت رسمی آنها به طور مجزا برای هر واحد در سند آمده باشد را جزو قسمت اختصاصی آپارتمان محسوب می‌کنند؛ که استفاده از آن در انحصار مالک یا مستاجر همان واحد است و مالکین سایر واحدها حق استفاده از این قسمت‌ها را ندارند. از همین روی ماده 1 آیین نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان ها بیان می کند، قسمت هائی از بنا اختصاصی تلقی می شود که عرفاً برای استفاده انحصاری شریک ملک معین یا قائم مقام او تخصیص یافته باشد.
فضای داخلی هر واحد آپارتمانی مثل اتاق خواب، هال و پذیرایی، آشپزخانه، بالکن و سرویس‌ها شامل قسمت‌های اختصاصی آن واحد است؛ ضمن اینکه انباری و پارکینگ نیز، اگر در سند آمده باشد، به همان متراژ درج شده در سند به عنوان فضای اختصاصی آن واحد در نظر گرفته می‎شود. از طرف دیگر ماده ۳ قانون مذکور بیان می دارد، قسمت هائی از ساختمان و اراضی و متعلقات آنها که بطور مستقیم و یا غیرمستقیم مورد استفاده تمام شرکاء می باشد قسمت های مشترک محسوب میگردد و نمی توان‏ حق انحصاری بر آنها قائل شد. قسمت های مشترک در ملکیت مشاع تمام شرکاء ملک است، هر چند که در قسمت های اختصاصی واقع شده باشد و یا از آن قسمت عبور نماید. بنابراین مطابق تبصره ماده مذکور، گذاردن میز و صندلی و هر نوع اشیاء دیگر و همچنین نگاهداری حیوانات در قسمت های مشترک ممنوع است.