نیسا محمودی در گفت‌‌وگو با میزان در خصوص دوست یابی در زمان کرونا برای دانش آموزان گفت: برای این مطلب ابتدا باید واژه دوست را معنا کنیم و دوستی در شرایطی که فرد نیاز دارد درد و دل کند و حرف خود را به کسی بزند و راز‌های خود را با فردی در میان بگذارد و همچنین هنگامی که دوست دارد بقیه به او کمک‌های فکری بدهند و اظهار محبت کنند، معنا پیدا می‌کند و به طورکلی در مجموع می‌توان گفت دوستی یک صفت و خصیصه بسیار عالی است که انسان‌ها وقتی از آن برخوردار شوند، می‌توانند از اضطراب، استرس، افسردگی دور شوند.

وی ضمن اشاره به اینکه تاثیر هم سالان روی یک فرد بیشتر از اشخاصی است که او با آن‌ها اختلاف سنی دارد، یادآورشد: البته فردی که بزرگ‌تر است تجربه بیشتری کسب کرده و بهتر می تواند راهکار ارائه دهد اما این امری متداول است که کودکان و نوجوانان از گروه هم سالان خود تاثیرپذیرتر هستند ولیکن در وضعیتی که با بیماری کرونا مواجه هستیم و دانش‌آموزان در مدارس حضور ندارند و اگر هم حضور داشته باشند شرایط با زمانی که کرونا نبود و همه در مدارس حاضر بودند و بهم کمک می کردند، در زنگ های تفریح کنار هم بودند، با هم صحبت می کردند، با هم از مدرسه می آمدند و با هم غذا می خوردند؛ فرق می کند، چگونه می‌توان دوست پیدا کرد و دوستی‌ها را حفظ کرد.

وی با تاکید بر اینکه در شرایط کرونا اگر به دوست خود علاقه دارند باید سعی کنند موجب ناراحتی و بیماری طرف مقابل نباشند، بیان کرد: دانش‌آموزان با رعایت شرایطی از جمله رعایت فاصله فیزیکی، استفاده از ماسک و دستکش می توانند به دوست خود نزدیک نشوند تا موجب بیماری جمع دوستانشان نشوند.

این روان‌شناس افزود: بنابراین یکی از مسائل دوست یابی این است که رنجیده خاطر و بیمار شدن دوستمان را نپسندیم در گذشته مراقب رفتارها و حرف هایی که بیان می کردیم بودیم که نکند دل دوستمان بلرزد و ناراحت شوند اما در حال حاضر هم باید رفتاری انجام دهیم که دوست ما دچار مشکل و ناراحتی نشود.

محمودی با بیان اینکه در زمان شیوع ویروس کرونا دوری و دوستی، شعار خوبی است بهتر دوست باشید و دوست خود را از دست ندهید، ادامه داد: در این دوران که نمی‌توان دوست یابی کنید و دوستی پیدا کنید، بهتراست از همان دوستی که دارید حفاظت کنید و با او ارتباط داشته باشید.

 وی با اشاره به اینکه از طریق تلفن و شبکه‌های مجازی می‌توان با دوستان در ارتباط بود، اظهار کرد: دوستان از طریق تلفن می‌توانند با هم ارتباط بگیرند و درد و دل همفکری کنند.

این روان‌شناس با تاکید بر اینکه نمی‌توان این بیماری را منکر شد، متذکر شد: هنگامی که در وضعیت بحران قرار داریم نمی‌توانیم بگوییم، چون دوست هستیم یک روز با هم بگردیم تا دوستی خود را ثابت کنیم چرا که ثابت کردن دوستی در هر مرحله‌ای و در هر بحرانی یک معنایی دارد. آن زمان می‌گفتیم اگر دوست هستید به هم می‌رسید دست بدهید و احوالپرسی کنید، ولیکن شرایط الان فرق می‌کند. قبلاً می‌گفتیم اگر دوست شما غمگین است او را در آغوش بگیرید و سر روی شانه هم بگذارید و با هم دردودل کنید تا این که مطمئن شوید مشکلات رفع می‌شود، اما الان وضعیتی نیست که این رفتار‌ها مورد قبول باشد.

محمودی توضیح داد: توصیه می‌شود دانش‌آموزان برای اینکه به دوست خود بگویند به یاد او هستند برایش نقاشی‌های قشنگی بکشند و کنند؛ در زمان‌های گذشته افراد چطور با هم نامه نگاری می‌کردند؟ الان چه اشکالی دارد برای هم نامه بنویسید؟ گوشی همراه نداریم یا امکانات پیشرفته هم نداریم. اگر هم داشته باشید مشکلی نیست. با گوشی تلفن می‌توان با دوستان خود در ارتباط بود، هر از گاهی برای دوستان خود نامه بنویسید و جواب نامه‌های یکدیگر را بدهید، از موقعیتی که در آن هستید صحبت کنید و موضوعی را با هم به چالش بکشانید و معمایی را حل کنید و داستان‌هایی را برای هم تعریف کنید.

این روانشناس اضافه کرد: ظاهراً به زمانی بازگشتیم که نامه نگاری‌های کاغذی بود و منتظر بودیم دوستی برای ما نامه بفرستد. بنابراین چرا این کار را نکنیم؟ نامه را به صندوق پست بیندازیم و یک هفته بعد به دست او خواهد رسید چرا که یکی از مسائل احوالپرسی از دوستمان است و این که از دوست خود، همین دوستی که داریم را احوالپرسی کنیم. اگر صحبتی در خصوص دوست یابی بود این مسئله با این که دوستی داشته باشید و او را حفظ کنید، فرق می‌کند.

وی گفت: دوست یابی یعنی دوستی پیدا می‌کنید و در جایی هستید که از نظر صحبت کردن و رفتاری با هم شباهت زیادی دارید و این دوست را انتخاب می‌کنید. الان در شرایطی نیستیم که بیرون برویم و بخواهید دوستی را ببینید؛ بنابراین همان دوست خود را باید حفظ کنید و می‌توانید با آن‌ها مراوده و صحبت داشته باشید و از احوال هم باخبر شوید. برای هم گل و نامه بفروستید، برای هم قصه تعریف کنید.

وی خاطرنشان کرد: شرایطی کنونی اجازه نمی دهد فرد و یا دانش آموز راحت در فضای مدرسه حضور یابد و تغذیه همدیگر را مشترک استفاده کنند. چنین امکان در حال وجود ندارد بلکه اگر دوست خود را دوست داریم باید به گونه ای رفتار کنیم که حفاظت شده باشد و به عبارتی حافظ جان دوست خود باشیم چون اگر یک نفر آلوده باشد قطعاً بقیه را آلوده خواهد کرد و اگر مدرسه می رویم و می بینیم دوست ما حضور دارد و دستکش و ماسک او افتاده است باید به او تذکر بدهید که این برای ما مهم است که شما سلامت باشید. ماسک و دستکش استفاده کند بنابراین در این وادی می توانیم به دوست خود کمک کنیم. حتی از نظر درسی اگر واقعاً سر کلاس حضور پیدا نمی کنند و دانش آموز قوی تری هست و دستاورد نتیجه ای دارد می تواند از طریق دادن جزوات یا نتایج درس هایی که داشته و مطالعه ای که داشت این را به دوست خود بدهد و به او در دروس کمک کند.

وی گفت: اتفاقاً دوستی تنها به این معنا نیست که با هم بازی کنند، دوستی بیشتر در اینجا معنا پیدا می کند اگر ما کمک کنیم دوست ما پیشرفت کند و در این شرایط کرونا هم از نظر جسمی سالم باشد و هم از نظر روحی در سلامت کامل باشد و هم از نظر درسی او را کمک کنیم. این می تواند بسیار تاثیرگذار باشد.

انتهای پیام /