فرهاد نظری در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی میزان، با اشاره به ارائه پرونده بیابان لوت برای ثبت طبیعی در سال گذشته، اظهار کرد: امیدواریم این اثر سال آینده 2016 میلادی به عنوان اولین اثر طبیعی ایران در فهرست آثار جهانی قرار گیرد.

وی با اشاره به این که تهیه این پرونده نیاز به عزم فراسازمانی داشت، خاطرنشان کرد: لذا با تمام سازمان های ذی ربط به انعقاد تفاهم نامه پرداخته ایم و اقدامات مربوط به تهیه پرونده را انجام دادیم.

وی با اشاره به این که بیابان لوت محدوده‌ای است بین استان‌های خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان و کرمان ، گفت: این بیابان بین دو گسل نهبندان در شرق و نای بند در غرب واقع شده است.

نظری ادامه داد: مؤسسه جغرافیایی دانشگاه تهران از سال 1346  مشغول مطالعه در دشت لوت است. این مطالعات به کشف نمونه‌هایی از اشیاء سفالین وفلزی و سنگی دوران قبل از تاریخ این ناحیه شامل ظروف سفالین که با رنگ‌های قرمز و نقوش مختلف تزیین شده است، منجر شد. این اشیاء از نظر سبک و شیوه کار با ظروف کشف شده در بلمپور بلوچستان و خوراب کرمان شباهت کامل دارد.

مدیرکل ثبت بناها و بافت های تاریخی سازمان میراث فرهنگی ادامه داد: همچنین کوزه سفالین نخودی رنگ ظریفی نیز در این کاوش ها بدست آمد که نظیر این ظرف در مرز ایران و پاکستان در تپه‌ای به نام کولی ماهی کشف شده است که قدمت آنها به هزاره سوم قبل از میلاد می‌رسد و با ظروف رنگارنگ شوش قابل مقایسه است.

نظری با اشاره به این که علاوه بر این کشفیات این بیابان دارای شگفتی های طبیعی بسیاری است این شگفتی های را بدین صورت شرح داد و گفت: بزرگ‌ترین شهر کلوخی جهان، مرتفع‌ترین هرم های ماسه‌ای دنیا، ۴۰ مخروط آتش، پهنه‌های وسیع ماسه و ریگ با طیف رنگی قهوه‌ای روشن تا خاکستری و سیاه، دشت‌هایی از گدازه‌های بازالتی چاله چاله نظیر «گندم بریان»، پهنه‌های شنی مواج و بزرگ‌ترین نبکاهای جهان یعنی تپه‌های شنی پوشیده از گیاه (نبکاها) که یکی از شگفتی‌های همزیستی خاک و آب و گیاه است از جمله ویژگی های این اثر طبیعی است. امیدواریم این ویژگی ها منجر به متقاعد کردن ارزیابان برای ثبت این اثر طبیعی شود.

مدیرکل ثبت بناها و بافت های تاریخی سازمان میراث فرهنگی در پایان گفت: ارزیابان یونسکو تا سه ماه آینده برای بررسی بیابان های لوت جهت ثبت جهانی به ایران وارد می شوند.