- پس از برگزاری دومین جلسه کمیته فنی فدراسیون والیبال، ۵ گزینه برای هدایت تیم ملی والیبال انتخاب شدند. پیش از این جلسه قابل پیشبنیی بود که این ۵ گزینه را کدام مربیان تشکیل دادهاند. در بین این مربیان ولادیمیر آلکنو به عنوان گزینه اول فدراسیون والیبال معرفی شد. این مربی روس جزو پرافتخارترین مربیان والیبال دنیا محسوب میشود و عناوینی همچون مدال برنز المپیک ۲۰۰۸ و مدال طلای المپیک ۲۰۱۲ را در کارنامه دارد. داورزنی پیش از این گفته بود که به دنبال مربی است که قبلا سکوی المپیک را فتح کرده باشد. با این شاخصه قطعا آلکنو گزینه خوبی برای هدایت تیم ملی والیبال ایران محسوب میشود؛ اما این مسئله تنها یک طرف ماجرا است.
در بهترین شرایط تیم ملی والیبال ایران به دنبال حضور در جمع چهار تیم پایانی المپیک است؛ هر چند چنین اتفاقی تقریبا محال به نظر میرسد. حتی اگر این اتفاق را دستیافتنی تلقی کنیم باز هم بعید است حضور در جمع ۴ تیم پایانی المپیک توکیو برای آلکنو یک چالش جذاب محسوب شود. از طرف دیگر این مربی جزو مربیان گرانقیمت والیبال دنیا است و نمیتوان با میزان دستمزدی که پیش از این کولاکوویچ دریافت میکرد بتوان این مربی را به ایران آورد. در صورتی که آلکنو بپذیرد هدایت تیم ملی والیبال ایران را برای ۵ ماه بپذیرد باید حداقل ۲۰ میلیارد تومان برای جذب او هزینه کرد و در شرایط اقتصادی فعلی انجام چنین هزینهای به هیچ عنوان منطقی نیست؛ چرا که وقتی نمیتوان تضمین کرد که با چنین مربی حضورمان در جمع ۴ تیم پایانی المپیک قطعی است نباید چنین هزینهای انجام شود.
در چنین شرایطی شاید داورزنی از فسخ قرارداد کولاکوویچ پشیمان شده باشد؛ چرا که حداقل او شناخت نسبتا کاملی از والیبال ایران پیدا کرده بود و حالا باید از بین معدود گزینههایی که امکان جذبشان است مربی را انتخاب کند که هم از کولاکووویچ کارنامه پررنگتری داشته باشد و هم اینکه بتواند با او به توافق برسد.
تا چند روز آینده مشخص میشود آلکنو به پیشنهاد فدراسیون والیبال ایران پاسخ مثبت میدهد یا خیر؛ هر چند حتی اگر در المپیک توکیو هم این مربی روی نیمکت تیم ملی والیبال ایران بشنیند بعید است بتواند کار خارقالعادهای انجام دهد.