- از زمانی که «رجب طیب اردوغان»، قدرت را در ترکیه به دست گرفت، در مراحل گوناگون سعی در توسعه نفوذ در منطقه کرد.
ترکیه بهجای آنکه از ایدئولوژی بهره ببرد از قدرت نظامی خود برای تحمیل خواستهها به دیگر کشورهای منطقه استفاده کرده است.
ترکیه به خاطر ساختار قانون اساسی خود که حتی اردوغان نیز جرأت تغییر در آن را ندارد، یک کشور لائیک است، اما اردوغان و دولتش اسلام گرا هستند و این دو را نمیتوان با هم جمع بست.
اردوغان در طول قدرتنمایی خود در ترکیه سعی کرد بر نفوذ خود در منطقه بیفزاید، اما در این راه اقبالی به دست نیاورد چرا که روش او از راهبرد نظامی گری تبعیت میکند.
دشمنی با دولت و ملت سوریه سالهاست که باعث شده با تجاوز نظامی به خاک سوریه و اشغال بخشهایی از این کشور، از ایجاد ثبات و امنیت در سوریه جلوگیری کند و حتی باعث تشدید آن شود.
با وجودی که سوریه با کمک ایران و روسیه توانست بر داعش پیروز شود و بخشهای زیادی از خاک خود را که به دست گروههای تروریستی اشغال شده بود پس بگیرد، اما ترکیه نقش مقابل را بازی میکند.
اگر ترکیه نیز همچون ایران و روسیه در کنار دولت و ملت سوریه قرار گرفته بود، اکنون از محبوبیت بیشتری برخوردار بود.
ترکیه در جبههای دیگر در لیبی خود را درگیر کرده است که با توجه به تحولات این کشور، نمیتوان آینده روشنی برای آن متصور بود.
حضور نظامی ترکیه در لیبی یکی دیگر از اشتباهات بزرگ ترکیه است که همچنان ادامه دارد.
پس از این همه مناقشه و دخالت در امور دیگر کشورها که حتی وجهه قانونی نداد و از منظر قوانین بینالملل نیز نفی شده است، اختلافات ترکیه و یونان بالا گرفته و اگرچه اکنون در مرحله جنگ لفظی است، اما هر گونه احتمالی را میتوان برای آن متصور بود.
کارزار ترکیه و یونان بر سر اکتشافاتی است که آنکارا در مدیترانه شرقی آغاز کرده و یونان این منطقه را متعلق به خود میداند.
ورود کشتی اکتشافی ترکیه به آن منطقه و اقدام اکتشافی باعث تحریک یونان شد تا جایی که ارتش این کشور به حال آماده باش در آمدند.
یونان و ترکیه سالها است که بر سر قبرس نیز اختلاف دارند.
در ماجرای اختلاف تازهای که میان آنکارا و آتن ایجاد شده، در واقع ترکیه خود را مقابل اتحادیه اروپا قرار داده است.
ترکیه همچنان در تلاش است که به عضویت اتحادیه اروپا در آید، در حالی که یونان یکی از اعضای این اتحادیه است و قطعا در این مناقشه، اتحادیه اروپا طرف یونان را خواهد گرفت که البته همینگونه نیز است.
اتحادیه اروپا هیچگاه طرف ترکیه را در اختلافات ترکیه با یونان و یا هر کشور دیگر عضو اتحادیه را نخواهد گرفت.
ترکیه با وجودی که عضو ناتو است، اما این عضویت نیز متزلزل است.
ترکیه به جای آنکه برای خود مناقشات تازه و جبهههای درگیری بسازد، با توجه به شرایطی که در منطقه با عادی سازی روابط میان امارات و رژیم صهیونیستی شکل گرفته، باید برای مقابله با سیاست عادی سازی برنامه ریزی کند در حالی که خود را در چند جبهه درگیر مسائلی کرده که این کشور را مشغول خود ساخته و از مهمترین مسائل منطقه و جهان اسلام غافل شده است.
اردوغان ار اتحادیه اروپا درخواست کرده که در ماجرای اختلاف با یونان، بی طرف و منصف باشد، در حالی که خود باید بداند در این تنشها اتحادیه اروپا نه تنها نمیتواند بی طرف و منصف باشد، بلکه بر اساس پیمان اتحادیه اروپا، از یونان حمایت کرده و خواهد کرد.
ترکیه باید بداند که اگر تنشها با آتن بالا بگیرد و منجر به درگیری نظامی شود، ناتو از آتن حمایت خواهد کرد و در این نبرد ترکیه شکست خواهد خورد؛ اردوغان نباید ظرفیتهای ترکیه را با ایجاد تنش و درگیری با یونان هدر دهد.