- مهمترین وظیفه آژانس بینالمللی انرژی اتمی نظارت بر فعالیتهای هستهای کشورهایی است که در این نهاد عضو هستند.
آژانس باید از سیاسیکاری و نفوذ به دور باشد، در واقع نهادها و سازمانهای بینالمللی باید از استقلال کامل برخوردار باشند و تحت تأثیر نفوذ دیگر کشورها فعالیت نکنند.
در واقع همه سازمانها و نهادهای بینالمللی باید از استقلال کامل برخوردار باشند و تحت تأثیر نفوذ دیگران قرار نگیرند و در چارچوب وظایف تعریف شده عمل کنند.
ناکارآمدیهای نهادهایی، چون سازمان ملل متحد، سازمان حقوق بشر، آژانس بینالمللی انرژی اتمی و دیگر سازمانهای جهانی به خاطر تحت تأثیر قرار گرفتن و نفوذی است که کشورها و رژیمهایی چون آمریکا، اروپا و صهیونیستها بر آنها دارند.
در موضوع هستهای ایران نیز این نفوذ و تأثیر پذیری در آژانس بینالمللی انرژی اتمی به حد اعلا رسیده است.
اکنون که گروسی مدیرکل آژانس به تهران آمد و رفت و نتایجی هم از گفتوگوهای او با مقامات کشورمان به دست آمد آیا میتوان به آژانس اعتماد کرد؟
موضوع هستهای ایران موضوعی بسیار ساده است، در واقع هر کشوری که عضو آژانس است و ان پی تی (منع گسترش سلاح هستهای) را امضا کرده باشد، از سوی آژانس بینالمللی انرژی اتمی زیر نظر قرار دارد و همه مراکز هستهای کشورهای عضو با بازرسیهای دقیق، دورهای و سر زده روبرو است.
اکنون کشورهایی برای امنیت جهان خطرساز هستند که نه پیمان ان پی تی را پذیرفتهاند و نه به پروتکل الحاقی پیوستهاند. جمهوری اسلامی ایران پیمان منع تولید و گسترش سلاح هستهای (ان پی تی) را امضا کرده و پروتکل الحاقی را نیز داوطلبانه پذیرفته است.
مسئله این است که آمریکا، اروپا و صهیونیستها نمیخواهند مسئله هستهای ایران حل شود.
آنها هر بار بر سر مسئله هستهای ایران بهانه تازهای میتراشند و ادعای دروغین دیگری را در زمینه فعالیتهای صلح آمیز هستهای جمهوری اسلامی مطرح میکنند و آژانس نیز ادعاهای آنها را پیگیری میکند و خواهان بازرسی از مراکزی است که آمریکاییها یا صهیونیستها نشانی آن را دادهاند. ماجرای ادعاهای نتانیاهو یکی از آن دست ادعاهای پوچی بود که رژیم صهیونیستی مطرح کرد.
اگر قرار است آژانس بر اساس ادعاهای رژیمی، چون اسرائیل که خود دارای زرادخانه هستهای با بیش از ۲۰۰ کلاهک هستهای است، موضوع هستهای ایران را باز نگهدار و مانع حل این مسئله شود، چگونه میتوان به چنین نهادی اعتماد کرد؟
مقام معظم رهبری در تیر ماه سال ۱۳۹۴ در دیدار کارگزاران نظام بیاناتی در خصوص موضوع هستهای ایراد فرمودند و از جمله اظهار داشتند: «ما به آژانس بدبینیم، آژانس نشان داده که هم مستقل نیست و هم عادل نیست. مستقل نیست، زیرا تحت تأثیر قدرتهاست، عادل نیست (چون) بارها و بارها برخلاف عدالت حکم کرده و نظر داده. به علاوه، اینکه بگویند آژانس باید بیاید اطمینان پیدا کند که فعالیت هستهای در کشور نیست یک حرف غیرمعقولی است.»
حضرت آیت الله خامنهای در سال ۹۲ در دیدار مسئولان قوه قضاییه نیز به نوع روابط ایران و آژانس اشاره کرده و فرمودند؛ «... روابط آژانس بین المللی انرژی اتمی با ایران باید روابط متعارف و غیرفوق العاده باشد.»
حضرت آیت الله خامنهای در دیدار مسئولان و کارکنان قوه قضائیه در تیر ماه ۱۳۹۲ درباره موضوع هستهای ایران فرمودند: «من در سخنرانیِ روز اول سال گفتم جبهه مخالف ما که عمدتاً منحصر در چند کشور معدودِ زورگو و زیادهخواه است و اسم خودشان را به غلط و به دروغ میگذارند جامعه جهانی، و در رأس آنها آمریکا است، محرک اصلی هم صهیونیستهایند، مسئله اینها این است که نمیخواهند موضوع هستهای ایران حل شود. اگر لجبازی آنها نبود، موضوع هستهای براحتی حل میشد. بارها تا لحظه حل پیش رفتیم، امضاء کردند، آژانس هستهای امضاء کرد؛ قبول کرد که این اشکالاتی که وجود داشته، برطرف شده - اینها موجود است، اینها سند است؛ اینها که قابل انکار نیست - خب باید قضیه تمام میشد، پرونده هستهای کشور باید پایان پیدا میکرد. آمریکاییها بلافاصله یک چیز جدید را مطرح کردند، آوردند وسط. نمیخواهند قضیه تمام شود. نمونههای متعددی را ما در این زمینه داریم. حل مسئله هستهای جمهوری اسلامی، به حسب طبیعت خود، از جمله کارهای سهل و آسان و روان است؛ اما وقتی طرف مقابل مایل نیست این قضیه حل شود، خب بله همین جور میشود که ملاحظه میکنید.»
از سال ۱۳۸۱ تاکنون که مسئله هستهای ایران با مانع تراشیهای آمریکا، اروپا و رژیم صهیونیستی حل نشده است، تاکنون بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی بیشترین زمان بازدید را در طول فعالیتهای خود از مراکز هستهای ایران داشتند که هیچ مسئله و موضوعی که خلاف فعالیتهای هستهای در چارچوب قوانین آژانس باشد نیافتند. بازرسیهای آژانس از مراکز هستهای ایران در طول نزدیک به ۲۰ سال از پرونده سازیهای دروغین علیه فعالیتهای هستهای جمهوری اسلامی، یک رکورد بجا گذاشته است؛ و اکنون نیز با توجه به تعامل ایران و آژانس، آیا میتوان به وعدههای مدیر کل آژانس بینالمللی انرژی اتمی اعتماد کرد؟