- تا همین دیروز از هر مسئول آموزش و پرورش درباره وضعیت بازگشایی مدارس سوال میکردیم، با صراحت از تمهیدات اندیشیده شده برای بازگشایی غیرحضوری مدارس سخن میگفت و اینکه عملا در تلاش هستند تا با ارتقای سامانه شاد این مساله را حل کنند.
دهم شهریور ماه بود که آقای وزیر در نشست خود با اصحاب رسانه بازگشایی مدارس را منوط به اعلام ستاد ملی مقابله با کرونا و تعیین وضعیت هر منطقه کرد و گفت: «تعداد دانش آموزان ۳۵ درصد از مدارس کشور کمتر از ۵۰ نفر است و این مدارس میتوانند برنامه آموزشی خود را همهروزه با رعایت پروتکل بهداشتی بهصورت حضوری داشته باشند، در مورد ۶۵ درصد مدارس دیگر، اصل بر حضور دانش آموزان است، اما با توجه به اعلام شرایط ستاد ملی کرونا و وضعیت قرمز و سفید و زرد، آموزش را با تصمیم شورای مدرسه و بهصورت مجازی یا حضوری برگزار میکنیم و در مناطق زرد با تقسیمبندی دانش آموزان برحسب مساحت و تعداد دانشآموزان، میتوانیم آنها را بهصورت گروهی به مدرسه آورده و آموزش را در هفته یک یا دو بار بهصورت حضوری برای هر دانشآموز ارائه دهیم.»
در این شرایط قرار بود تنها کلاس اولی و دومیها در مدت محدودی و آن هم به طور گروههای کم برای آشنایی با فضای آن در مدرسه حضور یابند.
موضوعی که حاجی میرزایی هم بر آن تاکید کرد و گفت: «این شرایط برای دانش آموزان پایه اول کمی متفاوت است، دانش آموزان پایه اول به دلیل آشنایی با معلم و فضای مدرسه و تأثیر این آشنایی بر یادگیری و آموزش، ترجیحاً باید بهصورت گروههای کوچک و حضوری با برنامههای پیشبینیشده از طرف شورای مدرسه، که به اولیا اعلام خواهد شد در مدارس حضور داشته و از آموزش حضوری بهره ببرند.».
اما هنوز چند روزی از این سخنان نگذشته است که در حاشیه مراسم رونمایی از نسخه جدید شاد، وضعیت جدیدی از بازگشایی مدارس در شرایط کرونایی را به نمایش گذاشته شد.
وزیر آموزش و پرورش امروز در سخنان خود اصل را بازگشایی مدارس و حضور فیزیکی دانش آموزان قرار داد و تاکید کرد که هر جا بتوانیم، حضور با رعایت پروتکلها برایان اولویت دارد و ۱۵ شهریور در همه مدارس اصل بر حضور است؛ اما در مدارسی که تعداد دانشآموزان بیشتر از پروتکل است ناگزیر هستیم تا دانشآموزان را گروه بندی کنیم و برخی در روزهای زوج و برخی روزهای فرد بیایند.
حاجی میرزایی در این رابطه اعلام کرد: « ما سال گذشته دو سوم سال و محتوا را طی کرده بودیم، اما امسال شرایط متفاوت است و دانش آموزان و معلمان باید در سال تحصیلی جدید با هم آشنا شوند. زمانهای ساعات تدریس برای همه دروس حداکثر ۳۵ دقیقه است و تلاش میکنیم ساعت ورود و خروج متفاوت باشد تا تزاحم ایجاد نشود و نیاز به همراهی خانوادهها برای تردد و ورود و خروج به مدرسه وجود دارد.»
این تغییر ۱۸۰ درجهای درباره وضعیت بازگشایی مدارس با وجود استمرار کرونا در حالی مطرح شده است که بنا به گفته سیماسادات لاری، سخنگوی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی امروز و بر اساس آخرین اطلاعات کرونا در کشور، استانهای تهران، مازندران، گیلان، قم، اصفهان، خراسان رضوی، آذربایجان شرقی، کرمان، خراسان شمالی، سمنان، یزد، زنجان و قزوین در وضعیت قرمز قرار و همچنین استانهای آذربایجان غربی، البرز، فارس، لرستان، هرمزگان، اردبیل، بوشهر، کرمانشاه، کهگیلویه و بویراحمد، خراسان جنوبی، مرکزی، ایلام، چهارمحال و بختیاری، گلستان و خوزستان در وضعیت هشدار قرار دارند.
با این وجود گویی قرمز بودن وضعیت تهران و دیگر استانهای درگیر با کرونا چندان تاثیری در ضرورت ادامه فعالیت مدارس به صورت غیرحضوری ندارد و هم اکنون به بسیاری از مدارس دولتی تهران اعلام شده است که خودشان را برای بازگشایی مدارس در روز شنبه آماده کنند.
پرسشی که در اینجا فارغ از اینکه بازگشایی مدارس در شرایط وضعیت قرمز کرونایی مطرح میشود این است که آموزش و پرورش چه برنامهریزی برای تبعات حضور فیزیکی دانش آموزان و به خطر افتادن سلامت آنان انجام داده، آن هم در شرایطی که بسیاری از خانوادهها با تغییر تصمیم یک شبه وزارت آموزش و پرورش متحمل هزینههایی همچون پول سرویس مدارس، روپوش مدرسه شدهاند که شاید برای آن برنامهریزی نکرده باشند.
موضوع نگرانکنندهتر این است که بسیاری از مدارس دولتی امروز در جلسهای اضطراری که به مناسبت بازگشایی غریب وقوع مدارس برگزار کردهاند، به خانوادهها گفتهاند که همه اولیا باید در برگهای رضایت خود را نسبت به تبعات حضور فرزندانشان در مدرسه یا سرویس به لحاظ بیماری کرونا بدهند.
به نظر میرسد در این شرایط وزارت آموزش و پرورش در حالی تصمیم به بازگشایی مدرسه گرفته است که حتی نمیتواند مسئولیت سلامت دانش آموزان را بپذیرد و عملا برنامهای به این منظور درنظر ندارد.
در پایان باید از آقای وزیر پرسید شما که اصل را بر بازگشایی حضوری مدارس در شرایط کرونایی قرار دادهاید، اگر یک نفر از دانشآموزان به واسطه کرونا مریض شده و در ابتلا به این بیماری فوت کند، آیا حاضرید مسئولیت آن را بپذیرید یا خیر؟