- آنتونی استوکس که اخیراً با قراردادی یک ساله به عنوان بازیکن آزاد به تیم لیوینگستون در لیگ برتر اسکاتلند پیوسته، در گفت‌وگو با روزنامه «ادینبرگ نیوز ایونینگ» درباره تجربه‌اش از بازی در ایران گفت که گزیده آن را در زیر می‌‌خوانید:

*در تراکتور من بهترین گلزن تیم بودم و در پایان فصل اگر مصدوم نمی‌شدم، می‌توانستم بهترین گلزن لیگ برتر ایران باشم. چون تراکتوری‌ها دستمزدم را پرداخت نکردند، ناچار به جدایی از این تیم شدم و برای گرفتن حقم به فیفا شکایت کردم.

*در پرسپولیس اوضاع کمی متفاوت بود، چون با شیوع کرونا ادامه کار برای من و برای باشگاه دشوار بود. من باید به سلامت خودم توجه می‌کردم. ایران جایی نبود که بخواهم برای دو یا سه ماه در قرنطینه بمانم، این در حالی بود که نه فوتبالی بود، نه تمرینی و باید خودم را در آپارتمان قرنطینه می‌کردم.

*تصمیم گرفتم با فرزندانم به دوبلین بازگردم. باشگاه پرسپولیس می‌خواست من به ایران بازگردم، اما شیوع ویروس کرونا در ایران در وضعیت بدی بود و این بیماری ضربه بدی به آنها زده بود. صادقانه می‌گویم وقتی به عقب برمی‌گردم و نگاه می‌کنم، می‌بینم که تصمیم درستی گرفتم که به ایران برنگشتم.

*جنبه فوتبالی در ایران خوب بود و از آن لذت بردم. ورزشگاه‌های دوست‌داشتنی، امکانات عالی، اما پس از مدتی تأثیر منفی می‌گذارد. مانع زبانی کاملاً دشوار است. در سه باشگاه آخرم (تراکتور، آدانا اسپور و پرسپولیس) که حضور داشتم، مترجم‌هایی داشتم. تعامل با افراد در رختکن کار سختی است، بنابراین خوشحالم که برگشتم.

*ایران کشوری زیبا با مردمان خوبی است. آنها چیزی را سخت نمی‌گیرند و خیلی از آنها انگلیسی صحبت می‌کنند، اما انگلیسی منقطع و این بعد از مدتی کار را دشوار می‌کند. وقتی به ایران رفتم و ابعاد ورزشگاه‌ها و امکانات‌شان را دیدم، شگفت‌زده شدم. آنها در بازی‌های‌شان 70 تا 80 هزار نفر به ورزشگاه‌ می‌روند.

*مردم با خود فکر می‌کنند که در ایران هواداری به ورزشگاه نمی‌رود و استاندارد فوتبال وحشتناک است، اما ما در تیم‌مان شش یا هفت بازیکن ملی‌پوش ایران داشتیم. سهمیه سه بازیکن خارجی تیم هم پُر و سطح استاندارد فوتبال در ایران خوب بود.