- «سربرنیتسا» نامی است که هیچ گاه نمی‌توان آن را فراموش کرد! شهری که بزرگ‌ترین نسل کشی اروپا پس از جنگ جهانی دوم در آن رخ داده و مرور وقایع هولناک آن ماجرا، قلب هر انسان آزاده‌ای را به درد می‌آورد.

 

هم اکنون ۲۵ سال از نسل کشی صرب‌ها و حامیان غربی آن‌ها در سربرنیتسا می‌گذرد، اما قاتلان و عوامل اجرایی این جنایت بزرگ و غیر بشری، آزادانه در خاک کشور‌های اروپایی می‌گردند! در این میان، «هلند» به عنوان کشوری که اصلی‌ترین نقش را در وقوع این جنایت داشته، بیشترین سهم را در جلوگیری از اجرای عدالت در خصوص قاتلان هزاران مسلمان بی گناه دارد.

مروری بر این جنایت، نشان دهنده گستردگی ابعاد آن می‌باشد. این گستردگی، با وجود گذشت ۲۵ سال از نسل کشی سربرنیتسا از بین نرفته و بلکه بیشتر شده است. در یازدهم جولای سال ۱۹۹۵ (۱۹ تیر ۱۳۷۴) و در اوج جنگ بوسنی، ارتش جمهوری صرب بوسنی به فرماندهی «راتکو ملادیچ» پس از هفته‌ها محاصره شهر سربرنیتسا، وارد منطقه امن سازمان ملل شد.

 

این نیرو‌ها در برابر چشمان صلح بانان بین‌المللی- که اکثر آن‌ها هلندی بودند- بیش از ۸ هزار مرد و پسر نوجوان مسلمان را با اتوبوس از محدوده تحت حفاظت سازمان ملل متحد خارج کرده و در طی ده روز همگی آنان را در اطراف شهر به قتل رساندند.

 

سربازان صرب بوسنی بعد از قتل عام، اجساد را در گور‌های دسته جمعی در چندین منطقه ریختند و محل‌ها را با بولدوزر صاف کردند تا رد جنایت را از میان ببرند. با این حال دانشمندان بین المللی و بوسنیایی در عملیاتی که در ابتدا غیرممکن فرض می‌شد، استخوان‌های قربانیان را یافته و توانستند با آزمایش دی‌ان‌ای آن‌ها را با اسامی مفقودان مطابقت دهند.

 

در این پروژه که زمانی «بزرگترین پازل پزشکی قانونی در جهان» خوانده می‌شد، اجساد بیش از ۶ هزار نفر شناسایی شد و با مشخصات در قبرستان یادبود پوتوگاری به خاک سپرده شد.

پس پایان جنگ بوسنی با قرارداد صلح «دایتون»، دیوان بین‌المللی ویژه رسیدگی به جرایم ارتکابی در یوگسلاوی سابق تشکیل شد و شماری از رهبران صرب از جمله «اسلوبودان میلوشویچ»، «رادوان کاراجیچ» و «راتکو ملادیچ» را به دلیل مشارکت در نسل‌کشی مسلمانان به حبس ابد محکوم کرد.

شبکه یورونیوز در این خصوص گزارش داده است که دادگاه عالی هلند نیز، با تایید ماهوی رای دادگاه بدوی و تجدید نظر، مسئولیت مستقیم این کشور در قبال جان باختن ۳۵۰ مرد و پسر بوسنیایی در جریان کشتار سربرنیتسا را پذیرفت.

 

اما دادگاه هلند، پس از مدتی کوتاه، حکم خود را پس گرفت! این دادگاه، اعلام کرد که نیرو‌های هلندی مستقر در سربرنیتسا که برای نسل کشی مسلمانان به صرب‌ها چراغ سبز نشان داده و حفاظت از آن‌ها را رها کردند، سهم بسیار اندکی در این کشتار داشته و نباید بابت این موضوع مورد محاکمه و سرزنش قرار گیرند!

دادگاه هلند، سهم این کشور در نسل کشی سربرنیتسا را با یک استدلال مضحک و کاملا غیر حقوقی به ده درصد کاهش داد. در این حکم آمده است:

 

«اگر قربانیان در منطقه تحت حفاظت سازمان ملل می‌ماندند، تنها ۳۰ درصد شانس زنده ماندن داشتند و تنها ۱۰ درصد مسئولیت خروج قربانیان از منطقه و کشته شدن آن‌ها به عهده صلح بانان هلندی بوده است!»

به عبارت بهتر، دادگاه هلند مدعی شده است که اگر مسلمانان سربرنیتسا زنده هم می‌ماندند، بالاخره بخشی از آن‌ها (به دلیل محاصره صرب ها) جان می‌باختند! بنابراین، صلح بانان هلندی با رها کردن این منطقه و عدول از مسئولیت حفاظت از مسلمانان ساکن سربرنیتسا، صرفا این روند (مرگ مسلمانان) را تسریع کرده اند!

 

این در حالیست که دادگاه بدوی در سال ۲۰۱۴ و یک شعبه دادگاه تجدید نظر هلند در سال ۲۰۱۷، دولت این کشور را در قبال انفعال کلاه آبی‌های هلندی سازمان ملل در جریان کشتار سربرنیتسا به میزان ۳۰ درصد مسئول دانسته بودند! اگرچه آن حکم نیز غیر عادلانه بود و کلاه آبی‌های هلند، ۱۰۰ درصد در کشتار مردم سربرنیتسا و تحقق آن فاجعه انسانی بزرگ مقصر بوده اند، اما دادگاه عالی هلند، این میزان اندک را نیز به ۱۰ درصد تقلیل داده تا بر همگام اثبات شود که «عدالت» چگونه در دادگاه عالی هلند و دیگر کشور‌های اروپایی پیاده می‌شود!

در سند شکایت و اعلام جرم خانواده قربانیان در قبال صلح بانان هلندی، به وضوح ابعاد واقعی جنایت بزرگ آن‌ها ترسیم و تشریح شده است. در این سند حقوقی آمده است:

 

«پس از پایان جنگ داخلی بوسنی، در جولای ۱۹۹۵، ۴۰۰ سرباز صلح‌بان هلندی حافظ امنیت این شهر که از سوی سازمان ملل متحد منطقه حفاظت شده و امن اعلام شده بود در انجام وظایف خود کوتاهی کرده اند؛ زیرا مردان بوسنیایی پس از خروج از پناهگاه سازمان ملل کشته شدند. نیرو‌های هلندی در پناهگاه خود در سربرنیستا هزاران پناهجوی مسلمان بوسنیایی را تحت حمایت داشتند. پس از تکمیل ظرفیت پناهگاه از پذیرش پناهجویان جدید سر باز زدند و به نیرو‌های صرب اجازه تخلیه پناهجویان را دادند. در گزارش دادگاه اولیه آمده بود که صلح‌بانان هلندی می‌دانستند که مردان و پسران جوانی که از بقیه جدا شده و به منطقه نامعلومی برده شدند در خطر هستند.»

اکنون صلح بانان قاتلی که با واگذار این منطقه به فرماندهان متوحش صرب، در کشتار تک تک مسلمانان سربرنیتسا دست داشته اند، آزادانه در هلند و اتحادیه اروپا می‌گردند! حتی آن‌ها در مواردی از دولت هلند طلبکار و خواستار پرداخت غرامت از سوی دولت این کشور شده اند!

 

در تازه‌ترین این موارد، بیش از ۲۰۰ سرباز صلح‌بان هلندی از دولت کشور خود بابت صدمات روحی و جسمی فرستاده شدن به جنگ داخلی بوسنی شکایت و درخواست غرامت کرده اند! وکیل مدافع این سربازان می‌گوید: «آن‌ها در تمام جنبه‌های زندگی خود در معرض آسیب هستند و معتقدند که وزارت دفاع باید مسئولیت این خسارات را بر عهده بگیرد!»

 

این در حالیست که سربازان به اصطلاح صلح بان هلندی، بابت جنایت خود در ۲۵ سال قبل، تاکنون باید به اشد مجازات ممکن رسیده باشند!