احمد رفعتی در گفتوگو با پیرامون وقایع بیست و نهم ذی الحجه و کاروان «امام حسین (ع)» در مسیر کربلا گفت: روز بیست و نهم ذی الحجه سال ٦٠ قمری «امام حسین (ع)» به همراه کاروان کربلا در منطقهای با عنوان قطقطانیه حضور داشتند.
وی در همین راستا ادامه داد: در این منطقه «امام حسین (ع)» با عبیدالله بن حر جعفی ملاقات داشتند این در حالی بود که حر بن یزید ریاحی «امام حسین (ع)» و یارانش را تحت نظر داشتند.
رفعتی به ملاقات چهار نفر از یاران «امام حسین (ع)» در منطقه قطقطانیه اشاره کرد و افزود: در مسیر حرکت کاروان «امام حسین (ع)» چند نفر از یاران و دوستداران ایشان در میان راه با ایشان روبرو شدند و به «سیدالشهداء (ع)» اظهار ارادت کردند «امام حسین (ع)» نیز درباره حال و هوای کوفه از آنان سوالاتی کردند همچنین در مورد قیس بن مسهر صیداوی که به عنوان نماینده «سیدالشهداء(ع)» در کوفه حضور داشت پرس و جو کردند، دوستداران این امام بزرگوار در پاسخ به ایشان گفتند که قیس بن مسهر صیداوی توسط ماموران ابن زیاد دستگیر شده و ابن زیاد نیز از او خواسته است تا در مسجد خطبه بخواند و به شما و پدر بزرگوارتان توهین کند، اما قیس هنگامی که شروع به خواندن خطبه کرده بر شما و پدر بزرگوارتان درود و صلوات فرستاده و به ابن زیاد و پدرش لعنت فرستاده است، ابن زیاد نیز او را از بالای قصر به زیر افکنده و وی را به شهادت رسانده است.
این کارشناس علوم قرآنی با اشاره به لشکر حر بن ریاحی ابراز کرد: لشکر حر بن یزید ریاحی سایه به سایه «امام حسین (ع)» حرکت میکرد و «سید شهدا (ع)» نیز، چون بر پیمان خود استوار بودند هرگز عهد شکنی نکردند و گام در مسیری نهادند که انتهای آن نه به کوفه ختم شده و نه به مدینه بلکه در روز عاشورا به سرزمین کربلا رسیدند، این امام بزرگوار در زمان بعد از شهادت برادر بزرگوارشان نیز بر پیمانی که با معاویه بسته بودند ماندند تا زمانی که یزید با زیاده خواهیهای خود عرصه را بر «سیدالشهداء (ع)» تنگ کرد.
وی به تدبیر «امام حسین (ع)» اشاره کرد و افزود: «امام حسین (ع)» با تدبیر سیاسی خود، نقشههای یزید را که به منظور بد جلوه دادن «اهل بیت (ع)» کشیده شده بود خنثی کردند در حقیقت ایشان تبلیغات عظیمی که در جهت منافع یزید برپا شده بود و قصد داشت تا «امام حسین (ع)» را فردی جنگ طلب معرفی کند از بین بردند.
رفعتی شخصیت حر را مورد بررسی قرار داد و اظهار کرد: حر بن یزید ریاحی فردی بود که اصالت خانوادگی «امام حسین (ع)» را به خوبی میشناخت او بر این مهم آگاهی داشت که «سید الشهداء (ع)» فردی آزاده است و هرگز در برابر ظلم ستم سرخم نمیکند، ایشان فرزند «امیرالمومنین (ع)» و حضرت «زهرا (س)» بودند بنابراین با وجود دستورات حکومتی ابن زیاد تلاش داشت تا با احترام با امام سوم شیعیان برخورد کند هرچند ناخواسته باعث حرکت ایشان به سمت کربلا شد.
وی «سیدالشهداء (ع)» را الگوی بزرگ جهان دانست و تصریح کرد: «امام حسین (ع)» الگویی ارزشمند برای تمام جهانیان و اسوه بزرگی از آزادگی و سربلندی هستند و اکنون پس از گذشت سالها و قرنها همچنان نام ایشان بر تارک تاریخ میدرخشد و تمام آزادیخواهان جهان به ایشان تقرب میجویند.
این کارشناس علوم قرآنی پیرامون ظلم ستیزی «امام حسین (ع)» بیان کرد: «امام حسین (ع)» برای نقد ظلم و ستمی که حاکمان وقت بر مردم و جامعه اسلامی روا میداشتند قیام کردند این امام بزرگوار در برابر کسانی ایستادگی کردند که لباس دین بر تن داشتند و حلال خدا را حرام و حرام خدا را حلال میدانستند. یزید قصد داشت تا دین اسلام را نابود کند اما «سیدالشهداء (ع)» با خون خود از اسلام ناب محمدی دفاع کردند.
رفعتی سیره «امام حسین (ع)» را مورد بررسی قرار داد و خاطرنشان کرد: «امام حسین (ع)» در قیام خود هیچ گاه به دنبال کسب قدرت نبودند ایشان هدف از قیام عاشورا را امر به معروف و نهی از منکر و اصلاح امت جد خود بیان کردند.