اميد احمدىصفا در گفتوگو با میزان، درباره شرايط تمريناتش گفت: اوايل سال به صورت انفرادى تمرين مى كردم و بعد از آن که باشگاهها باز شد، توانستم با دوستانم تمرين كنم اما مجددا بعد از اينكه گفته شد باشگاهها اجازه فعاليت ندارند باز هم مجبورم شدم در خانه و به صورت انفرادى تمرين كنم.
وی درباره شرايط وزنى خود گفت: من بوكسور وزن ٥٢ كيلوگرم هستم اما به طوركلى تا زمانى كه اردوهاى تمرينى برگزار نشود سخت است كه وزنم را در ٥٢ كيلو نگه دارم اما الان شرايط وزنى بدى ندارم و فكر مىكنم ٣ يا ٤ كيلو بالای وزن باشم كه آن هم مشكل خاصى نيست. فقط دعا مىكنم هر چه زودتر اردوهاى تيم ملى شروع شود تا از اين بلاتكليفى خارج شويم.
ملىپوش بوكس درباره برگزارى المپيك گفت: هنوز به صورت صددرصد بيان نشده كه المپيك برگزار مىشود و فقط حرفهايى زده مىشود كه شايد المپيك برگزار شود. البته برنامههاى مسابقات انتخابى بوكس در پاریس اعلام شده و اين موضوع جاى خوشحالى دارد و اميدوارم اين برنامهها قطعى شود تا به طور حتم المپيك برگزار شود. ما ٢ سهميه المپيك داريم و بوكسورهايى مانند من اميدوار هستيم كه بتوانيم سهميه بعدى را كسب كنيم.
احمدیصفا درباره اينكه ناداورى در مسابقات انتخابى اردن توانسته فراموش كند،گفت: آدمى نيستم كه در گذشته زندگى كنم اما واقعا هنوز نمىتوانم با اين موضوع كنار بيايم که چرا داوران آن بلا را سر من آوردند. بعضى شبها موقع خوابيدن به اين موضوع فكر مىكنم اما كارى نمىتوان كرد و اتفاقى است که افتاده و بايد در آينده جبران كنم.
وی در پایان خاطرنشان کرد: زمانى كه اين ناداورى برايم رخ داد و جنب و جوش و تعصب ريیس فدراسيون، کادرفنی و بچههاى تيم ملى را ديدم، متوجه شدم فدراسیون بوکس همیشه پشتیبان بوکسورها است. حتی ریيس فدراسيون حاضر شد هر مبلغى را بدهد تا اعتراض به نتیجه را ثبت كند. این موضوع به من دلگرمی داد و اميدوارم بتوانم با كسب سهميه المپيك محبتهاى فدراسيون را جبران كنم.