اشتباهات مکرر داوران در هفته‌های اخیر لیگ برتر فوتبال که تعدادی از آنها تاثیر زیادی در نتایج بازی‌ها داشته‌اند، صدای بسیاری از باشگاه‌ها را درآورده که در برخی از آنها می‌توان به تیم‌ها حق داد.

در این مورد می‌توان به اعلام چندین پنالتی اشتباه در هفته‌های اخیر اشاره کرد که آخرین مورد آن اعلام خطای پنالتی روی شیخ دیاباته مهاجم تیم فوتبال استقلال در دیدار سرنوشت‌ساز نایب قهرمانی و کسب سهیمه لیگ قهرمانان آسیا مقابل سپاهان دانست.

پنالتی که پس از این بازی اکثریت قریب به اتفاق کارشناسان داوری معتقد بودند اشتباه است و داور در آن صحنه یا فریب خورده بود یا به دلیل دوری از صحنه، نتوانسته بود تصمیم درستی بگیرد. اما چرا در هفته‌های پایانی و حساس مسابقات لیگ برتر باید شاهد چنین اشتباهات فاحش و تاثیرگذاری باشیم؛ این سوالی است که باید از کمیته داوران فدراسیون فوتبال پرسید.

موضوع، اما اینجاست که این کمیته، خود با حمایت‌های یک طرفه از داوران حتی در زمانی که مرتکب اشتباهات بزرگی در بازی‌ها می‌شوند، به بخشی از مشکل تبدیل شده است. در هفته‌های اخیر شاهد بوده‌ایم که داوران در هفته‌های حساس پایانی لیگ در صحنه‌های مهمی مثل برخورد‌هایی که در محوطه جریمه اتفاق افتاده یا جرأت اعلام ضربه پنالتی را نداشته‌اند یا از سوی دیگر در صورت تمارض یک مهاجم، شجاعت برخورد با آن بازیکن از طریق اخطار دادن را نداشته‌اند.

اما اگر داوران آمادگی ذهنی و روحی قضاوت در بالاترین سطح فوتبال ایران را ندارند، چرا باز هم کمیته داورانه مصرانه از آنها حمایت می‌کند؟