- در ششم ذیحجه سال ۱۴۰۷ برابر با ۹ مرداد ۱۳۶۶، حدود ۵۰۰ تن از زائران ایرانی بیتالله الحرام توسط مزدوران سعودی کشته و زخمی شدند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، امام خمینی(ره) با استناد به سیره عملی حضرات معصومین از حجاج بیتالله الحرام خواست در موسم حج از کفار و مشرکان برائت بجویند؛ موضوعی که با سیاستهای سعودیها در تعارض بود و آنها تلاش داشتند تا به هر طریق ولو تمسک به زور و خشونت، جلوی برگزاری این مراسم را بگیرند.
برائت از مشركین ، تعبیری قرآنی به مفهوم بیزاری و اجتناب از مشركین و دشمنان مسلمانان و قطع پیوند با آنها و اصطلاحا به فعالیتهایی كه در بُعد سیاسی حج به صورت اجتماعی انجام میگیرد نیز اطلاق میشود.
زائران ایرانی پس از انقلاب به فرمان ولی فقیه زمان لبیک گفتند و همه ساله پیش از شروع مراسم حج، مراسمی را تحت عنوان برائت از مشرکان با شکوه هر چه تمام تر برگزار کردند. در این مراسم حجاج ایران به همراه زائران سایر کشورها، با برگزاری یک راهپیمایی آرام و مسالمتآمیز، شعارهایی را علیه آمریکا و رژیم صهیونیستی به عنوان مسببان اصلی تیرهروزیهای مسلمانان جهان سر دادند.
شرکتکنندگان در مراسم برائت از مشرکان پس از راهپیمایی به سمت محل معینی، بدون ایجاد کوچکترین تنش و مزاحمتی، قطعنامهای در محکومیت شرارتهای استکبار و تبعیت برخی حکام اسلامی از دسیسه های مستکبرین، صادر و قرائت میکردند.
سردمداران رژیم سعودی به همراه سایر کشورهای مرتجع عربی، از گفتمان انقلاب اسلامی و علاقه مندی آزادیخواهان جهان عرب به این گفتمان، هراسناک بودند و از هر اقدامی جهت جلوگیری از ترویج ایده رهایی بخش صادره از انقلاب اسلامی، استقبال می کردند؛ بر همین مبنا، سعودیها، همایش برائت از مشرکان را در جهت گفتمان انقلاب اسلامی ارزیابی می کردند و در صدد الغاء آن بودند.
زائران ایرانی از همان نخستین سال برپایی مراسم برائت از مشرکان از آزار و اذیت ماموران سعودی در امان نبودند و هر سال اخباری مبنی بر دستگیری و ایجاد مزاحمت برای زوار ایرانی به جرم سردادن شعارهای ضد آمریکایی و ضداسرائیلی در طول مراسم حج منتشر میشد، اما همه این اتفاقات در ششم ذیحجه ۱۴۰۷ برابر با نهم مرداد ۱۳۶۶ رنگ و چهرهای تازه یافت.





