- «اگنس کالامارد»، گزارشگر سازمان ملل در امور ترورهای خودسرانه به تازگی در گزارشی ترور سردار سلیمانی را اقدامی غیرقانونی توصیف کرد.
آمریکا در پی ترور «سردار سلیمانی» و «ابومهدی المهندس» و تعدادی از همراهان آنها، ادعای بی اساس «برنامه ریزی برای حمله قریب الوقوع به منافع آمریکا» را مطرح کرد.
«کالامارد» در گزارش جدید خود اعلام کرد «آمریکا تاکنون نتوانسته هیچ مدرکی برای اثبات این توجیه خود ارائه بدهد.»
این مقام سازمان ملل تاکید کرده «ترور سردار سلیمانی نقض منشور سازمان ملل بود.»
پایگاه «امریکن کانزرویتیو» در گزارشی به این موضوع پرداخته و مینویسد «قضاوت کالامارد صحیح است، اما ما نیاز به یک مقام سازمان ملل نداشتیم که به ما بگوید گزینه صحیح در برابر ما چیست؛ منشور سازمان ملل، ما را از استفاده از خشونت به جز در موارد دفاع از خود منع میکند؛ آمریکا زمانی که اقدام به هدف قرار دادن یک مقام نظامی بلندپایه کشور دیگر در خاک کشور ثالث کرد، صریحا درگیر یک اقدام برای دفاع از خود نبود.»
این پایگاه میگوید «آمریکا نه تنها مرتکب اقدام خصمانه علیه ایران شده بلکه حاکمیت عراق را نیز پایمال کرده است؛ هر آنچه که ترامپ در ماه ژانویه در این باره به افکار عمومی گفت نادرست و یا گمراه کننده بود؛ این ادعای رییس جمهور آمریکا مبنی بر مجوز استفاده از گزینه نظامی در خاک عراق، به طور شگفت انگیزی بی معنا بود.»
«دنیل لاریسون»، تحلیلگر آمریکایی، در ادامه میگوید «این نمونه دیگری از درگیر شدن آمریکا در اقدامات خصمانه و رفتارهای غیرقانونی فاحش و سپس به طور واپسگرایانهای مطرح کردن ادعای دفاع از خود برای مخفی کردن قانونشکنی است.»
این تحلیلگر آمریکایی با اشاره به ادعای آمریکا مبنی بر «برنامه ریزی برای حمله قریب الوقوع» در توجیه ترور سردار سلیمانی، میافزاید «هیچ حمله قریب الوقوعی برای خنثی کردن وجود نداشت؛ بنابراین ترامپ زمانی که دستور این ترور را صادر کرد، در حال دفاع از نظامیان آمریکایی نبود بلکه بالعکس، نظامیان آمریکایی را در معرض یک حمله تلافی جویانه قرار داد؛ ۶ ماه بعد از این حادثه ما خوش شانس هستیم که در یک درگیری گستردهتر قرار نگرفتیم.»
«امریکن کانزرویتیو» در بخش دیگری مینویسد «زمانی که صحبت استفاده از خشونت میشود، دولت آمریکا رفتاری سرکش مابانه از خود نشان میدهد؛ دولت آمریکا از حقوق بین الملل به عنوان یک چماق و بهانهای برای مداخلات خارجی خود استفاده میکند؛ به جای تمکین به محدودیتهای حقوق بین الملل در بسیاری موارد، قانون را کنار میگذارد بدون اینکه به تبعات آن فکر کند.»