- در طول ۴۱ سال عمر انقلاب اسلامی تاکنون، هیچ یک از روسای جمهور آمریکا نتوانستند سیاست‎های ضد ایرانی خود را پنهان کنند و سیاست‌های خصمانه در هر دوره از آمریکا با روسای جمهور دموکرات و جمهوریخواه علیه ایران اعمال شده است.

از زمان ریاست جمهوری «جیمی کارتر» تا ریاست جمهوری «دونالد ترامپ» که قرار است پنجاه و نهمین انتخابات ریاست جمهوری این کشور در ۱۳ آبان ماه سال جاری برگزار شود، نمی‌توان رییس جمهوری پیدا کرد که در بخشی از این ۴۱ سال، در آمریکا سیاست کاهش تنش با ایران را در پیش گرفته باشد و بخواهد دست از دشمنی با ایران بردارد.

روسای جمهوری آمریکا از «جیمی کارتر»، «رونالد ریگان»، «جورج هربرت واکر بوش»، «بیل کلینتون»، «جورج بوش پسر»، «باراک اوباما» و اکنون نیز «دونالد ترامپ» که در دوران انقلاب اسلامی، رییس جمهور آمریکا بوده اند، هر یک به نوعی دست به توطئه و تهدید تحریم علیه ایران زده اند.

پس تفاوتی میان هیچ یک از این روسای جمهوری که در ۴۱ سال گذشته در آمریکا بر سر کار آمده اند و رفته اند، از حیث تضاد، تقابل و دشمنی با ایران وجود ندارد و تنها روش هاست که تغییر می‌کند.

رییس جمهور آمریکا چه از طیف جمهوریخواه باشد یا دموکرات تفاوتی با سیاست‌هایی اعمالی علیه ایران ندارد و تنها نوع روش هاست که تغییر می‌کند.

اما نمی‌توان به این نکته بی توجه بود که اکنون در آمریکا فضایی شکل گرفته که هر یک از نامزد‌های انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا، سعی دارند ایران را برگ برنده خود در انتخابات بدانند و از این برگ برنده استفاده کنند.

«دونالد ترامپ»، رییس جمهور آمریکا، بار‌ها در اظهاراتش حتی در کارزار‌های انتخاباتی از ایران سخن گفته و اعلام کرده که خواهان یک توافق بهتر از برجام است و حتی بار‌ها ادعا کرده که خواستار مذاکره برای پایان دادن به دشمنی‌هاست.

 

«جو بایدن»، نیز چنین سیاستی دارد، اما با این تفاوت که در کارزار‌ها و سخنان انتخاباتی خود سعی کرده است به تندی علیه ایران سخن نگوید.

ایران تا این اندازه در آمریکا و در واقع در جهان اهمیت دارد که نامزد‌های انتخابات ریاست جمهوری در این کشور، سعی دارند از آن برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری بهره ببرند و پیروز شوند.

از رفتار‌های نامزد‌های انتخابات ریاست جمهوری آمریکا می‌توان به این نتیجه رسید که ایران از جایگاه مهمی در منطقه و دنیا برخوردار است؛ به همین خاطر سعی دارند تا یه هر شکل ممکن با ایران به نتیجه برسند چرا که برای افکار عمومی آمریکا این اتفاق مهم است.

 

با این وجود تجربه توافق هسته‌ای خود شاهدی است برای آن که ثابت کند نمی‌توان به آمریکا اعتماد کرد و جمهوریخواه و دموکرات نیز تفاوتی با هم ندارند.