محمد دانشور در گفتوگو با میزان، در خصوص شرایط تمرینی خودش اظهار داشت: خداراشکر شرایط خوبی دارم و در مشهد تمریناتم را زیر نظر ابوحیدری پیگیری میکنم، هر چند که از سمت فدراسیون دوچرخهسواری در این شش ماه اخیر هیچگونه تماسی با من گرفته نشده تا جویای احوال من شوند. بدون توجه به این مسائل برای دل خودم کار میکنم و به کسی هم کاری ندارم. حتی اگر توجهی به من نشود باز هم کار خودم را انجام میدهم و برایم اهمیت ندارد.
وی افزود: در این شرایط تمرین کردن سخت است، اما چارهای نیست و باید کنار آمد. از جیب شخصی خودم ماهیانه بین هفت یا هشت میلیون تومان هزینه میکنم؛ مربیام بابت تمرین کردن با من هیچ پولی نمیگیرد. امیدوارم مسئولان بیشتر به ورزشکاران اهمیت دهند.
دارنده مدال طلای دوچرخهسواری بازیهای آسیایی اینچئون پیرامون حضورش در لیگ برای فصل جاری گفت: برای لیگ دوچرخهسواری تاکنون با من صحبتی نشده و تا زمانی هم که کرونا باشد برگزاری لیگ امکانپذیر نیست. البته مطمئناً هر زمان که شرایط بهتر شود تیمهای زیادی هستند که میتوانم با آنها برای حضور در لیگ مذاکره کنم.
دانشور در پاسخ به این سوال که چقدر امیدوار به رفتن به المپیک توکیو است، اینطور توضیح داد: به نظرم هر اتفاقی ممکن است و شاید من هم به المپیک بروم. احساسم این است تعویق المپیک چراغ سبز دوبارهای برای بهبود شرایط برای حضور این رشته در المپیک است. اکنون بیشتر از هر موضوع دیگری به وجود سرمایهگذاری در این رشته نیاز است و کنار آن هم ورزشکاران ضمن اعزام به مسابقات معتبر بینالمللی، کادرفنی ویژهای هم در اختیارمان باشد تا بهترین نتیجه را در المپیک بگیریم.
وی در پایان گفت: تلاش میکنم خودم را به بهترین شرایط برسانم و اکنون هم این آمادگی را دارم در هر مسابقهای شرکت کنم، هر چند که در حمایت از ورزشکاران مسئولان کمیته ملی المپیک و خود فدراسیون هم تأثیرگذار هستند و به تنهایی نمیتوان معجزه کرد.