ابوالفضل ظهرهوند در گفتوگو با میزان، با اشاره به سکوت شورای حقوق بشر سازمان ملل در قبال جنایات رژیم آمریکا علیه سیاهپوستان اظهار داشت: اساساً مقولاتی نظیر حقوق بشر، ابزار سیاسیکاری سلطهگران و به طور مشخص رژیم آمریکا و اذناب این رژیم است؛ البته به طور کلی، تمامی ساختارهای بینالمللی اعم از سازمان ملل و نهادهای تابع آن از جمله شورای حقوق بشر به گونهای ایجاد شدهاند که در کلان به تأمین منافع قدرتهای سلطهگر کمک کنند.
سفیر پیشین کشورمان در ایتالیا و افغانستان تصریح کرد: حقوقبشر و مقولاتی از این دست در دنیای امروز در چارچوبه قدرت قابل ارزیابی است؛ به عبارت دیگر، حقوق بشر به ابزار اعمال حاکمیت سلطهگرانه در عرصه بینالمللی تبدیل شده است. رژیمهای سلطهگر مستمراً به نقض تمام جوانب حقوق انسانها چه در محیط داخلی خودشان و چه در سایر جوامع مباردت میورزند اما حتی یک بیانیه غیرالزامآور هم در مجامع بینالمللی علیه آنها صادر نمیشود اما در مقابل، همین مجامع در قبال کشورهای مستقل، رویکرد تهاجمی و ادعایی دارند.
ظهروند افزود: سکوت مجامع بینالمللی به اصطلاح حقوق بشری فقط منحصر به جنایات آمریکا نمیشود، بلکه سرکوب شهروندان در فرانسه و انگلیس نیز از منظر داعیهداران حقوق بشر مصداق نقض حقوق انسانها نیست!
این دیپلمات کشورمان بیان داشت: همین اتحادیه اروپا که همواره ادعاهای دروغین حقوق بشری علیه ایران مطرح میکند، در قبال رفتار وحشیانه مأموران رژیم آمریکا علیه معترضان به تبعیض نژادی، سکوت کرده است و حتی بر روی این جنایات و نقض حقوق بشر در آمریکا، سرپوش میگذارد.
وی تصریح کرد: اتفاقات اخیر در آمریکا و جنایاتی که علیه سیاهپوستان این کشور رخ داد و با سکوت مجامع به اصطلاح حقوق بشری مواجه شد برای همگان به اثبات رساند که قاعده آمره و استاندارد فراگیری در دنیا برای تأمین حقوق انسانها وجود ندارد و این فراعنه زمان هستند که تعیین میکنند، کدام دسته از انسانها انتفاع حقوق بشری داشته باشند و کدام دسته از انسانها حتی از کمترین مزایای شهروندی هم محروم باشند. مردم دنیا ادبیات و رویکردی که ترامپ رییس رژیم آمریکا در قبال معترضان به نژادپرستی در این کشور به کار برد را فراموش نمیکنند.
ظهرهوند گفت: اساساً برتری نظام ولایی و قرآنی بر نظامهای لیبرال آن است که در نظامهای ولایی و قرآنی حقوق بشر برای همه آحاد بشر فارغ از رنگ و نژاد و دستهبندیهای مرسوم، ملاک نظر و عمل است؛ به طور کلی تا زمانی که هنجارهای حقوق بشری در دنیا فراگیر نشود، تحقق صلح و تامین حقوق همه آحاد بشر ممکن نخواهد بود.