- در پی مصاحبه آقای عبدالرحمان شاه حسینی رییس اسبق کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال، با حسین رضایی استاد دانشگاه و قاضی باسابقه دیوان عالی کشور، مصاحبهای انجام شد که وی راجع به انتقاد از رای صادره درپرونده کفاشیان و ترابیان اظهار داشت: ادعاهای رئیس اسبق کمیته انضباطی باعث حیرت و شگفتی و در عین حال ناراحت کننده است. از اینکه شخصی که سالها در مسند ریاست کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال بوده و به عنوان حقوقدان برجسته معرفی میشود، به مبانی حقوق شکلی و آیین دادرسی آن ارکان قضایی فدراسیون، توجهای نداشته است؟! زیرا اولا: کمیته استیناف یک مرجع تجدید نظر است و حدودصلاحیت آن محدود به همان موضوعات تحت رسیدگی در پرونده است نه همه تخلفات محتمل اشخاص، بنابراین به حکم قاعده «اثبات شی نفی ماعدا نمیکند» رای آن کمیته سند برائت متهمین پرونده، نسبت به سایر اتهامات احتمالی نیست. ثانیا: حقوقدان برجسته در خور شخصیتی است که به واسطه خلق آثار پژوهشی قابل توجه وخدمات شایان قضایی و یا ارائه دکترین و آموزههای حقوقی ، از سوی جامعه حقوقی و نه خود شخص با این وصف مخاطب قرار گیرد .حقوقدان برجسته التفات دارد که در مورد نصوص قانون اساسی از واژه اصل استفاده می شود نه آنکه اصل سی و هفتم را ماده ۳۷ بیان دارد.
وی تصریح کرد: حقوقدان برجسته دارای سابقه قضایی، هرگز راجع به موضوعی که اسناد مدارک مضبوط در پرونده را ملاحظه نکرده و اشرافی بر آن ندارد اظهار نظر صریحی نمیکند. متن ماده ۳ قانون آئین دادرسی مدنی از ابتدای دوران دانشجویی به یک رهرو طالب علم حقوق آموزش داده می شود تا بداند به عنوان حقوقدان ، مستدل و مستند سخن بگوید نه آنکه بر اساس یافته های ذهنی خود سخن براند و حکمی صادر کند . لذا چگونه ممکن است قاضی اسبق کمیته انضباطی بدون آنکه در پرونده مربوط ، دفاعیات و مدارک ارائه شده را دیده باشد تیغ تیز انتقاد بر پیکر رکن قضایی فدراسیون و محکومان آن می ساید ؟! . موضوع دیگر اینگه بین فرجام خواهی به عنوان طریق فوق العاده اعتراض به رای و تجدید نظر خواهی تمایز آشکار وجود دارد . مرجع تجدید نظر ، حق دارد رای مورد اعتراض را نقض یا تایید یا اصلاح نماید ، و ادعای اینکه مرجع تجدید نظر باید رای را فقط تایید ونقض نماید ونمی تواند میزان مجازات یا تنبیه را کاهش دهد دور از منطق حقوقی و خلاف مقررات دادرسی وحاکی از عدم توجه به مبانی حقوق شکلی است که صد البته چنین اظهار نظری از سوی ایشان که یک روز هم در محاکم تجدیدنظر استان و یا دیوان عالی کشور و کمیته استیناف فدراسیون فوتبال خدمت نکرده است بعید نیست.
وی خاطرنشان کرد: جناب آقای شاه حسینی ، اگر داعیه مبارزه با فساد را داشته و دارید چرا از فدراسیون فوتبال کناره گیری کردید؟ شما که یکبار با تمام قوا کمک و همراه کمیسیون اصل نود مجلس محترم شورای اسلامی در پرونده موسوم به فساد در فوتبال بودید ، نتیجه آن پرونده چه شد و چرا به یکباره خاموش شدید؟ شما که مدافع حقوق بیت المال و مبارز فساد هستید ، در زمان ریاست بر کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال چند بار سفر خارجی رفته اید؟ آیا پروندههای انضباطی در ممالک خارجه وجود داشته است که باید مشرف میشدید؟ آیا در زمان صدارت شما، برای اصلاح آئین نامه وقت انضباطی لازم بود که همایشی با حضور روسای کمیته های انضباطی سراسر کشور در هتل بولوار خیابان کشاورز تشکیل شود و یا آنکه به همین منظور با تعدادی کمتر جلسات اصلاح در جزیره کیش تشکیل شود؟ آیا لازم بوده است پول بیت المال را اینگونه صرف کنید؟ آیا بالاخره آئین نامهای هم اصلاح شد؟ همکار سابق قضایی عزیز ، اگر اعتقاد به تلاش برای اعتلای فوتبال دارید آستین همت باید بالا زد نه آنکه به شوق شهرت رسانهای با انتقادات نافرجام ، به عنوان حقوقدان برجسته اظهار نظر کرد . یک حقوقدان قبل از اظهار هر سخنی به پیامدهای سخنش میاندیشد. بر حسب وظیفه خود و به حکم آیه شریفه « فذکر آن نفعه الذکری » سخنی راندم خداوند پشتیبان مبارزین با فساد باشد . ان شاالله .