روبرت اوربانک در گفتوگو با میزان، در خصوص اینکه برنامهاش برای رسیدن به مدال المپیک چیست، اظهار داشت: مطمئنأ پس از کسب مدال در مسابقات قهرمانی جهان و رقابتهای قهرمانی اروپا، رسیدن به مدال المپیک اتفاق بسیار خوبی برایم خواهد بود و بزرگترین رویای من این است تا بتوانم در المپیک توکیو بهترین عملکرد را داشته باشم و به مدال برسم.
وی افزود: هر رویداد ورزشی در طول زمان دارای فراز و نشیبهای زیادی بوده که این روند هم کاملاً طبیعی است، هر چند که میتوان مشاهده کرد در برخی اوقات شرایط به شکل دیگری پیش رفته است. احساسم بر این است که کیفیت مسابقات پرتاب دیسک هم نسبت به گذشته بهتر شده است. در سالهای اخیر هم برخی از ورزشکاران جوان مانند دانیل استال، فدریک داکرز و آندریوس گودزیوس بیشتر از ۶۸ متر در مسابقات پرتاب کردهاند و همین مسئله باعث شده تا سطح رقابت در این رشته به شکل قابل توجهی رشد کند.
دارنده مدال برنز پرتاب دیسک جهان در مورد اینکه در المپیک شانس کدام ورزشکاران برای رسیدن به مدال بیشتر است، گفت: به نظرم در المپیک شانسهای اصلی رسیدن به مدال، دانیل استال، فدریک داکرز و آندریوس گودزیوس هستند البته این را هم میدانم برای موفقیت در هر مسابقهای عوامل مختلفی مانند روز خوب، داشتن تمرکز بالا و ... دخیل هستند. من هم تمام هدفم این است که روز مسابقه المپیک برایم بهترین روز باشد به نحوی که بتوانم بهترین پرتابهایم را انجام دهم.
اوربانک در پاسخ به این سوال که از بین ورزشکاران ایرانی شناخت بیشتری نسبت به کدامیک دارد، توضیح داد: من از میان ورزشکاران ایرانی شناخت بیشتری نسبت به احسان حدادی دارم زیرا او جزو بهترین پرتابکنندههای دیسک دنیا محسوب میشود و در طول سالهای گذشته بارها با او به رقابت پرداختهام.
وی پیرامون اینکه سطح دوومیدانی ایران در سالهای اخیر چگونه میبیند، اظهار داشت: احساسم بر این است که با داشتن مدال بینالمللی به ویژه در مسابقات جهانی و المپیک که توسط حدادی به دست آمده باید سطح دوومیدانی ایران بهتر از گذشته باشد.
دارنده مدال نقره قهرمانی اروپا درباره اینکه آیا پس از کسب مدال در توکیو از دنیای قهرمانی خداحافظی خواهد کرد یا خیر، اینطور پاسخ داد: احتمال دارد، در المپیک بعدی مربیگری کنم.
پرتابگر دیسک لهستان در مورد تفاوت بین سطح دوومیدانی ایران و لهستان گفت: لهستان تاریخ بسیار غنی در دوومیدانی دارد به نحوی که ما در کنار مدالهای زیاد، دارای مربیان خوب هستیم. همچنین یک سیستم کاملاً خوب برای کشف استعدادهای جوان و مراقبت ویژه از آنها داریم. اما این مسئله در مورد دوومیدانی ایران کمتر دیده میشود.