- آتش سوزی اخیر که در منطقه حفاظت شده خائیز رخ داد را به جرات می‌توان یکی از تلخ‌ترین و دردناک‌ترین اتفاقات محیط زیستی طی دهه‌های اخیر در کشورمان دانست. این آتش سوزی بیش از پنج شبانه روز به طول انجامید و بخش بسیار مهمی از عرصه‌های جنگلی منطقه حفاظت شده خائیز را تبدیل به تلی از خاکستر کرد که تصاویر آن مخاطبان را در بهت و حیرت فرو برد.

هرچند کبریت مردم محلی تن خائیز را برهنه کرد و این زیستگاه ارزشمند را به آتش کشید، اما سوء مدیریت مسئولانی که دوبار طی اظهاراتی خلاف واقع از مهار آتش خائیز خبر دادند هم در سوختن خائیز بی‌تاثیر نبود. مسئولانی که کوشیدند آتشی که به جان خائیز افتاده را بی‌اهمیت جلوه دهند:

در حالی که فقط تا روز ۱۲ خرداد (یک روز قبل از مهار آتش) سازمان نقشه برداری کشور اعلام کرد حدود ۴۰۹۵ (چهار هزار و نود و پنج) هکتار از مهمترین عرصه‌های جنگلی خائیز در آتش سوخته، استاندار کهگیلویه و بویراحمد در جلسه ستاد مدیریت بحران استان، مدعی شد که فقط صد هکتار از عرصه‌های جنگلی خائیز سوخته است و از این صد هکتار فقط چهل هکتار آسیب جزئی دیده است!

اما مدیر کل محیط زیست این استان پا را فراتر گذاشته و در اظهاراتی غافلگیرکننده و غیرمسولانه که مصداق توهین به شعور مخاطب است اظهار داشت که هیچ درخت بنه و بلوطی در آتش پنج شش روزه خائیز نسوخته است.

این در حالی است که طی روز‌هایی که خائیز طعمه حریق شد تصاویر و فیلم‌هایی که بر زمین افتادن درخت‌های بنه و بلوط را به نمایش می‌گذاشت در فضای مجازی به وفور منتشر شد.

تصاویری که گویا مدیرکل حفاظت محیط زیست استان ترجیح می‌دهد آن را نادیده بگیرد؛ آن هم در حال حاضر که باید با نشان دادن واقعیت‌های خائیز به مردم و مسئولان از این فرصت تلخ برای جمع‌آوری بودجه و امکانات برای کمک به خائیز استفاده کنیم. اما آیا مسئولانی که با اظهارات کذب، علیه محیط زیست فرصت‌سوزی می‌کنند مواخذه خواهند شد؟