به گزارش گروه بین الملل ؛ «کرونا»، ضعف‌ های زیادی از فرهنگ غربی را برای دیگر جوامع آشکار کرد که پیش از این در لایه‌ های بزک شده این چهره به ظاهر زیبا پنهان شده بود.

ویروس کرونا نه تنها تبعاتی اقتصادی بر کشور‌ها وارد کرد، بلکه باعث شد تراز و عیار بسیاری از جوامع نیز دیده شود.

همان کشور‌هایی که مدعی دموکراسی، فرهنگ و حقوق بشر بودند، در بزنگاه بیماری کرونا خود را آشفته یافتند و این آشفتگی به خاطر نبود سرمایه اجتماعی و فرهنگی عمیق در جوامع غربی است.

تا پیش از این در کشور‌های لیبرال سرمایه داری، همه چیز با پول سرپوش گذاشته شده بود؛ مردم در شرایط عیش و خوشگذرانی و مسرور از وضعیت موجود، اما غافل از آنچه بر سرشان خواهد آمد، درصد زیادی از خصلت‌های انسانی خود را از دست دادند و تنها به مادیات اندیشیدند.

طبیعی است مردمی که در پی مادیات باشند و معنویت را رها کرده و با مذهب غریبه شوند، در شرایط بحرانی قطعاً کم می‌آورند.

جوامع غربی که سرگرم تجملات و مادیات موجود در کشور خود بودند، غرق در سیاست‌ های اقتصادی لیبرال سرمایه داری حتی نسبت به شرایط و اوضاع جهان نیز بی تفاوت بودند.

بی تفاوتی جوامع غربی به کشتار انسان‌ های بیگناهی که به دست سردمداران رژیم‌های همان کشور‌ها جان می‌بازند، نشان افول انسانیتی است که اکنون با یک ویروس ریز آشکارتر شده و بیرون زده است.

سردرگمی مردم جوامع غربی، آنقدر پیچیده و عمیق است که حتی سران و تصمیم گیران اصلی آنها نیز نمی‌ دانند چه تدبیری بیندیشند تا بتوانند بحران را از سر خود برچینند.

 

آمار مبتلایان به ویروس کرونا، آمار مرگ در کشور‌های غربی است و چرایی این اتفاق نیازمند آسیب شناسی دقیق تری است که پس از پایان جولان کرونا باید بر روی این موضوع صورت بگیرد.

اما مهم‌ترین نکاتی که در مقوله ضعف شدید در دیدگاه‌ های فرهنگی و اجتماعی جامع غربی نمایان‌ تر شده است، ضعف اعتقادی و مذهبی همراه با مادی گرایی است.

افزایش خودکشی در کشور‌های غربی به خاطر ترس از مرگ بر اثر ابتلا به کرونا، بالا رفتن سطح جرایم همچون دزدی، قتل و جنایت و دیگر جرایم، درگیری بر سر اقلام بهداشتی همچون دستمال توالت و دستکش و ماست و هجوم برای خرید کالا از فروشگاه‌ها تنها نمونه‌ هایی است که به ظاهر دیده می‌شود و قطعاً در باطن چنین جوامعی، شرایط بدتر است.

حتی مردم کشور‌های غربی به ویژه آمریکا حاضر به همکاری با دولت و تصمیماتی که می‌گیرد، نیستند و از آن تمرد می‌کنند.

آمریکا و اروپا سعی داشتند تا جمهوری اسلامی ایران را با گسست اجتماعی درگیر کنند و برای این هدف نیز برنامه‌ های بسیاری تدارک دیدند، اما در مقطع کنونی می‌بینیم که آن دسیسه‌ ها کار ساز نبود و مردم ایران اسلامی فرهنگ اجتماعی خود را به رخ دنیا کشیدند.

برای حفظ و نگهداری سرمایه اجتماعی مردم ایران باید دست اندرکاران وارد میدان شوند و فیلم‌ ها و کتاب‌ ها از این ماجرای همه گیری بسازند تا در پیشانی جمهوری اسلامی ایران بدرخشد.

در مقابل باید از نوع رفتار جوامع غربی با شرایطی که به خاطر ویروس کرونا ایجاد شده، واقعیت سازی کرد و نشان داد که چه تفاوت‌ هایی میان یک جامعه شرقی با پیشینه تمدنی و مذهبی عمیق با یک جامعه غربی مادی گرا وجود دارد.