به گزارش خبرنگار گروه اقتصاد ،علاقه‌ سایپا به تولید خودرو‌های کوچک و اصطلاحا اقتصادی، از اولین روز‌های فعالیت آن در سال ۱۳۴۷ مشهود است. نخستین محصولات، شامل وانت آکا و سواری ژیان، هر دو برپایه‌ی سیتروئن دایان تولید می‌شدند تا برای عامه‌ی مردم، قابل خرید باشند. این شرایط، تا پیروزی انقلاب ادامه داشت و بعد از آن هم، با افزایش تولید رنو۵، تداوم پیدا کرد. به اعتقاد کارشناسان، قانون نانوشته‌ای در سایپا وجود دارد که این خودروساز بزرگ را، علاقه‌مند به تولید خودرو‌های کوچک و ارزان‌قیمت شهری، نگه می‌دارد. حتی در ابتدای دهه‌ ۷۰ و سال‌های رونق اقتصادی پس از جنگ تحمیلی، که شرایط مناسبی برای همکاری خودروسازی ایران با برند‌های مطرح جهانی فراهم بود؛ مدیران سایپا به سراغ برند کیا و خودروی پراید رفتند تا این محصول، به تدریج جایگزین رنو۵ شود.

بعد از شروع مونتاژ پراید در سال ۱۳۷۲، هنوز به عرضه‌ این محصول اصرار دارد و با کمی تغییر در همان پلت‌فرم، تیبا و ساینا را به سبد خود، اضافه کرده است. شاید بتوان، طراحی رهام با پلت‌فرم مدرن را، اقدامی بزرگ در جهت پیشرفت فنی تولیدات سایپا دانست، اما نمی‌توان تاخیر این خودروساز بزرگ و ثروتمند ایرانی، در نوسازی محصولات و نزدیک شدن به بازار جهانی را، نادیده گرفت؛ چراکه در جهان امروز، فرصت‌سوزی در پیشرفت صنعتی، گناهی نابخشودنی است.

پلت‌فرم مورد استفاده در ساینا، کاملا مشابه تیبا است و با کد X ۲۰۰ شناخته می‌شود. سایپا، در سال ۱۳۸۸ از تیبا و پلتفرم X ۲۰۰ رونمایی کرد. از همان ابتدا قرار بود، خودرو‌های متنوعی بر اساس X ۲۰۰ ساخته شوند، اما ۵ سال طول کشید تا نمونه‌ هاچبک تیبا، عرضه شود. انتقاد به ایرادات فنی و البته عقب‌ماندگی پلت‌فرم X ۲۰۰، از همان روز‌های اول و هنگام تولید تیبا، شنیده می‌شد؛ اما سایپا به طراحی خود بر اساس همین پلت‌فرم ادامه داد و ۶ سال پس از عرضه‌ تیبا، در سال ۱۳۹۴ از ساینا رونمایی کرد. به تجربه ثابت شده است؛ خودروسازان ایرانی بر تولید محصولات قدیمی پافشاری می‌کنند و علاوه بر بی‌برنامگی برای جایگزینی مدل‌های قدیمی با نمونه‌های جدید، خودرویی جدید بر اساس پلت‌فرم سابق خود به سبد محصولات، اضافه می‌کنند. این روند، برای پلت‌فرم X ۲۰۰ نیز، وجود دارد و اسفندماه ۹۵، نسخه‌ هاچبک ساینا با نام کوئیک، رونمایی شد.

آنچه مسلم است، ظاهر تیبا و طراحی بدنه‌ قوطی شکل آن در مدل صندوق‌دار (سدان)، ایرادات فراوانی دارد که از نظر زیبایی شناسی و فنی، تیم مهندسی سایپا را زیر سوال می‌برد. به نظر می‌رسد، سایپا سعی داشته است با تولید ساینا و اصطلاحا فیس‌لیفت تیبا، محصولی جذاب‌تر بر اساس پلت‌فرم X ۲۰۰ عرضه کند و البته، با قیمتی بالاتر در مقایسه با تیبا، به فروش رساند.

طبق معمول خودرو‌های ایرانی، برای ساینا هم تنها یک نوع پیشرانه قابل سفارش است. این مدل، از همان موتور ۱۵۰۳ سی‌سی تیبا استفاده می‌کند تا قدرت ۸۷ اسب بخار در ۵۳۰۰ دور بر دقیقه و گشتاور ۱۲۸ نیوتن‌متر از ۴۰۰۰ دور بر دقیقه تولید کند. شاید آمار فنی ساینا روی کاغذ، بسیار ناامیدکننده به نظر رسد، اما به دلیل وزن خالص ۱۰۵۰ کیلوگرم، می‌تواند در زمانی حدود ۱۲ تا ۱۳ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت رسد که البته، در مقایسه با خودرو‌های چینی بازار، عدد قابل قبولی است. میانگین مصرف سوخت ساینا در مدل‌های ۵ سرعته‌ دستی و CVT اتوماتیک، حدود ۷ تا ۸ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر خواهد بود.

 

نهایت سرعت این خودرو، ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت عنوان شده که البته، به دلایل فنی و ایمنی، بهتر است به سرعت‌های بالاتر از ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت، نرسد.