به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ، شیوع کرونا در تمامی کشورهای جهان پیامدهای فراوانی را داشته است، پیامدهای اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی که این بیماری آن را تبدیل به چالشی بزرگ در دهههای اخیر کرده است.
این بیماری از اسفند ماه سال گذشته وارد کشور شد و از همان ابتدا تمامی مراکز فرهنگی و هنری از جمله سالنهای سینما، تئاتر و موسیقی را به تعطیلی کشاند، در ابتدا شاید اکثریت هنرمندان به گمان کوتاه بودن دوره این بیماری دلگرم به ادامه فعالیت در اواخر اسفند ماه بودند، اما کرونا ورق را کاملا برگرداند.
در همان زمان علاوه بر تعطیلی سینماها و لغو اکران نوروزی ۹۹، تمامی کنسرتها و نمایشهای روی صحنه به کار خود پایان دادند، البته این تنها تاثیر کرونا بر عرصه هنر نبود، این بیماری جشنوارههای متعددی را در ایران و سایر جهان لغو و یا به تعویق انداخت.
در همان روزهای ابتدایی بیماری کرونا، ستاد برگزاری جشنواره تئاتر دانشجویی از تعویق این جشنواره خبر داد، این جشنواره که با مشکلات مالی فراوانی روبرو شده بود بالاخره و با کمک کرونا زمانی را برای کسب اسپانسر پیش روی خود میدید، اما با ادامه این بیماری تا پایان اسفند و فروردین به طور کلی برگزاری خود را در خطر دید.
از سویی سی و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم فجر نیز در روزهای پایانی اسفند ماه و با تصور بر اتمام بیماری پس از تعطیلات نوروز از تعویق این جشنواره به زمانی دیگر خبر داد، این جشنواره هر ساله در ماه اردیبهشت میزبان اهالی هنر بود و بر اساس اعلام دبیرخانه برگزاری آن به نیمه دوم خرداد موکول شد، حال به احتمال فراوان با ادامه بیماری کرونا در فروردین و همچنین بسته بودن تمای سالنهای سینما احتمالا این جشنواره بار دیگر به تعویق خواهد افتاد.
طی دو ماه گذشته هنرمندان عرصه تئاتر و سینما ضررهای فراوانی را تجربه کردهاند، برخی آثار در همان روزهای ابتدایی تعطیل شدند که این اتفاق باعث ورشکستگی بسیاری از آنها شد، در این میان تئاتر ضرر فراوانی را متحمل شد و بسیاری از تماشاخانههای خصوصی رو به ورشکستگی نهادند.
سینما هم بهترین و بزرگترین شانس اکران در هر سال یعنی اکران نوروزی را از دست داد تا آثاری همچون «خوب بد جلف» با وجود شروعی خوب در گیشه رکوردشکنی را همچون یک رویا ببیند. اما مسئله اصلی پس از دو ماه تعطیلی برای اکثریت هنرمندان، مشکلات معیشتی است.
نبود قراردادهای مالی، لغو فیلمبرداریهای سینما، تمرینات تئاتر و سایر رشتههای هنری باعث شده بیشتر هنرمندان با مشکلات عدیده مالی روبرو شوند. همانطور که میدانیم اکثریت بازیگران سینما و به خصوص تلویزیون و تئاتر درآمدهای محدودی و وابسته به تولید آثار داشتند که با شیوع کرونا تماما تعطیل شد.
حال باید دید وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان سرپرست فرهنگ و هنر کشور چگونه بر مهمترین چالش سالهای اخیر این عرصه فائق خواهد آمد، البته این وزارتخانه هنوز به موفقیتی در این زمینه دست پیدا نکرده است، زیرا هنوز هیچ راهکاری برای بازگشایی سینما و سالنهای تئاتر از سوی این وزارتخانه اعلام نشده و همچنان همه چیز در حد اما و اگر است.
باید دید که فعالان عرصه سینما و تئاتر باید تا چه زمانی برای بحران بوجود آمده پیرامون بیماری کرونا بها پرداخت کنند، باید دید که خانه سینما و خانه تئاتر به عنوان مراکز تخصصی این دو رشته تا چه حد از هنرمندان خود دفاع کرده و بهتر بگوییم تا چه حد توانایی حمایت از هنرمندان را دارند، بعد از گذشت دو ماه هنوز هیچ آینده روشنی برای بازگشایی سینما و تئاتر مشخص نیست و طبیعتا در صورت بازگشایی بدون برنامه وضعیت از این هم بدتر خواهد شد.