به گزارش گروه بین الملل ؛ میلیون‌ها کارگر وحشت زده و فقیر مهاجر به کشور‌های عربی حاشیه خلیج فارس، خود را در بن بست شیوع «کرونا» می‌بینند و جایی برای کمک خواستن نمی‌یابند.

به گزارش نیویورک تایمز، بحران شیوع کرونا در کشور‌های عربی حاشیه خلیج فارس در پی سیاست‌های دولت‌های مذکور، بحرانی جدی را برای کارگران مهاجر در این کشور‌ها رقم زده است.

نحوه مواجهه و برخورد دولت‌های میزبان این کارگران مهاجر فقیر با آنها در پی بحران کرونا به صورت محبوس کردن آنان در محله‌های شلوغ، توقف پرداخت دستمزد، اظهارات نژادپرستانه و ...، سبب شده تا آنها در بن بستی مرگبار گرفتار شوند.

پادشاهی‌ های نفت خیز عربی حاشیه خلیج فارس از سال‌ها پیش برای انجام کار‌ها و پروژه‌های سنگین خود متکی به ارتش کارگران مهاجر با دستمزد پایین از کشور‌های آسیایی و آفریقایی هستند که انتقادات گسترده سازمان‌های حقوق بشری را به دلیل نقض حقوق کارگران و برخورد نامناسب با آن‌ها به دنبال داشته است.

شیوع کرونا، وضعیت کارگران مهاجر را به مراتب وخیم‌تر کرده و آن‌ها را علاوه بر قطع دستمزدشان در خوابگاه‌های تنگ و غیربهداشتی محبوس کرده است.

 

آنها که بازگشت به کشور مبدا به دلیل محدودیت‌های مسافرتی برایشان ممکن نیست علاوه بر ابتلا به کرونا به دلیل بی توجهی دولت‌های میزبان به وضعیت سلامتیشان، از مرگ بر اثر گرسنگی نیز هراس دارند.

اگرچه بن بست و رکود اقتصادی ناشی از کرونا همه کشور‌های جهان را متاثر کرده، اما تعداد و تنوع زیاد کارگران مهاجر در کشور‌های عربی حاشیه خلیج فارس معنای دیگری دارد.

 

آسیب گسترده اقتصادی این کشور‌ها از کرونا می‌تواند بر شمار زیادی از کشور‌ها و مردم آنها تاثیر بگذارد.

براساس آمارها، بیش از یک سوم جمعیت ۳۴ میلیون نفری عربستان، تقریبا نیمی از جمعیت بحرین و نیمی از جمعیت عمان را خارجی‌ ها تشکیل می‌دهند؛ در کویت از هر دو نفر یک نفر و در امارات از هر ۹ نفر یک نفر خارجی هستند.

 

کارگران مهاجر در کشور‌های عربی حاشیه خلیج فارس که به دلیل فقر برای کار به این کشور‌ها می‌ روند، حتی پیش از شروع کار به دلیل پرداخت مبالغ سنگین به واسطه ها، بدهکار هستند؛ از این رو قطع دستمزد این افراد نه تنها بر زندگی شخصیشان بلکه بر افراد تحت تکفل آن‌ها در کشور‌های مبدا نیز تاثیر می‌ گذارد.

شمار زیادی از این کارگران مهاجر تاکنون به کرونا مبتلا شده اند.

 

وزارت بهداشت عربستان در ۵ آوریل (۱۵ اردیبهشت) اعلام کرد که بیش از نیمی از ۴ هزار مورد ابتلا به کرونا در این کشور از اتباع خارجی بوده اند.

 

کمک به این افراد و توجه به وضعیت سلامت آنها در میانه این بحران، به ژستی بشردوستانه محدود شده است. د

 

ر حالی که «ملک سلمان»، پادشاه عربستان، از تحت پوشش قرار گرفتن همه افراد مبتلا به کرونا حتی خارجی‌ها در این کشور خبر داد، بسته کمک ۲.۴ میلیارد دلاری که برای تامین حقوق کارگران بخش خصوصی در نظر گرفته شده، تنها حقوق بخشی از کارگران سعودی را تامین می‌کند.

 

در امارات نیز در حالی که آیین نامه جدید در مورد اعطای مرخصی با دستمزد تصویب شده، کارگران عملا اهرمی برای چنین درخواستی در برابر کارفرمایان ندارند.

حضور این کارگران در بخش‌های تعطیل ناپذیری مانند صنعت نفت و گاز، آنان را به شکل ویژه‌ای در معرض خطر ابتلا به کرونا قرار داده است.

 

وضعیت برای کارگران مهاجر زن که عمدتا در خانه‌های افراد ثروتمند به عنوان خدمتکار فعالیت می‌کنند و غالبا جایی جز همان خانه برای زندگی ندارند، به مراتب وخیم‌تر است.

کشور‌های عربی حاشیه خلیج فارس، داشتن اتحادیه و سایر فعالیت‌های صنفی با هدف بهبود شرایط کارگران را ممنوع کرده اند.