به گزارش گروه چندرسانه‌ای ، یک پرستار معترض گفت: پا گذاشتن به بیمارستان (برای ما) واقعاً ترسناک است. ترس از اینکه ممکن است بمیرید باعث می‌شود نتوانید روی مراقبت از بیماران تمرکز کنید. چون بسیار نگرانید که بمیرید. شرایط واقعاً سخت است و الان تجهیزات مراقبتی حتی بیشتر از قبل سهمیه بندی شده است.

پرستار دیگری گفت: بسیاری از پرستاران عصبانی هستند. همه ناامید هستند. خیلی از کارکنان و پرستاران در پایان شیفت گریه می‌کنند,، چون نمی‌دانند آیا وقتی به خانه می‌روند، ناقل ویروس هستند و ممکن است اعضای خانواده شان را مبتلا کنند، آن‌ها نمی‌دانند روز بعد چه می‌شود. ما با انبوه بیماران رو به رو هستیم. ما با انبوه بیمارانی هم رو به رو هستیم که بر اثر این بیماری جان می‌بازند و در نهایت این ما هستیم که تجهیزات کافی برای محافظت از خود در بیمارستان نداریم.