به گزارش گروه بین الملل ؛ آمریکا در حال نقل و انتقال نظامی است و تحرکات نظامی خود را در منطقه خلیج فارس افزایش داده است.

اما چرا آمریکا در شرایطی که دنیا درگیر ویروس کرونا است دست به تحرکات نظامی و شکل دهی به آ‌رایش جنگی زده است؟!

اگر کمی به عقب باز گردیم، در بحران غرب آسیا به ویژه در جنگ سوریه، آمریکا شکست سنگینی را متحمل شده است؛ البته این تنها آمریکا نبود که در سوریه شکست خورد بلکه جمعی از رژیم‌های غربی، عربی و رژیم صهیونیستی در بحران سوریه به شکست تن دادند.

عامل اصلی شکست جبهه غربی، عبری و عربی در بحران غرب آسیا، ایران که سپس در این مسیر روسیه نیز به آن اضافه شد؛ تنها دو کشور در بحرانی که جبهه غربی، عبری و عربی در منطقه شکل داده‌اند، مقابل آن ایستادند و توانستند در بحران سوریه بر این جبهه بزرگ پیروز شوند.

سوریه اکنون تنها با دخالت و تجاوز ترکیه مواجه است که البته اردوغان نیز مجبور خواهد شد که از خاک سوریه خارج شود؛ چرا که در غیر این صورت خود را رو در روی روسیه و ایران قرار خواهد که اتفاق خوبی برای ترکیه نخواهد بود.

آمریکا پس از شکست در سوریه، همه تلاش خود را بر روی عراق متمرکز کرده است. عراق اکنون کانون قدرت نمایی آمریکا شده و از دست دادن عراق شکست سنگین دیگری برای کاخ سفید رقم خواهد زد.

مردم عراق از حضور نیرو‌های آمریکایی در خاک خود خشنود نیستند و عصبانیت آنها از آمریکایی‌ها زمانی که سردار «قاسم سلیمانی» و «ابو مهدی المهندس» در اقدام تروریستی از سوی آمریکایی‌ها به شهادت رسیدند، به اوج خود رسید.

گروه‌های نظامی مردمی عراق همگی خواهان اخراج آمریکایی‌ها از این کشور هستند و درگیری‌های پراکنده میان دو طرف در حال گسترش است و این خطر وجود دارد که یک جنگ شدید در عراق شکل بگیرد.

آمریکایی‌ها تحرکات نظامی گسترده‌ ای در عراق را آغاز کرده‌اند و این نقل و انتقالات نشان می‌دهد که آنها قصد خارج شدن از این کشور را ندارند بلکه در حال استحکام مواضع خود هستند.

تحرکات آمریکا در منطقه و در نزدیکی مرز‌های ایران چه اهدافی را دنبال می‌کنند؟

تحلیلگران نظامی و سیاسی بر این باور هستند که آمریکا شاید در صدد رویایی با ایران یا علیه نیرو‌های مقاومت در عراق است.

هر دو گزینه پیش رو برای آمریکا به اندازه‌ های متفاوت هزینه دارد.

 

آمریکایی‌ها پس از عملیات موشکی ایران به پایگاه عین الاسد در خاک عراق که نیرو‌های ارتش تروریست آمریکا در آن مستقر هستند، به این درک نظامی رسیده‌اند که جمهوری اسلامی ایران در دفاع از خود با کسی شوخی ندارد حتی اگر رژیمی، چون آمریکا باشد.

قدرت نظامی به ویژه موشکی ایران توان آن را دارد که همه مناطقی که آمریکایی‌ها در منطقه در آن‌ها حضور دارند هدف قرار دهد و نابود کند؛ کشور‌های حاشیه خلیج فارس مکان پایگاه‌های نظامی آمریکا است.

اما آمریکا هنوز در عراق تکلیف خود را روشن نکرده است، ضمن آن که نیرو‌های عراقی که در چند هفته گذشته با حملات ارتش آمریکا روبرو بودند، از خود واکنش جدی نشان نداده‌اند و همین عدم واکنش است که آمریکایی‌ها را جسورتر کرده است.

شاید نیرو‌های عراقی که البته خواهان اخراج آمریکا از خاک خود هستند، در یک صبر استراژیک به سر می‌برند، اما هیچ ملاحظه‌ ای وجود ندارد که بتوان با اشغالگری آمریکا مدارا کرد و واکنش نشان نداد.

به نظر می‌رسد آمریکایی‌ها در حال ظرفیت سنجی در میان نیرو‌های عراقی هستند؛ این ظرفیت سنجی اگر از نظر آمریکایی‌ها ضعیف باشد، با تحرکات نظامی که آغاز کرده بود یک جنگ تمام عیار که می‌توان نام کودتای نظامی علیه دولت و ملت این کشور بر آن نهاد، دور از انتظار نخواهد بود.

آمریکا تنها قصد دارد در عراق باقی بماند؛ واشنگتن تمایلی به از دست دادن عراق ندارد؛ هر چند این حضور شکننده و متزلزل باشد.

شاید زمانی که نیرو‌های آمریکایی با حمله خود به عراق، رژیم صدام را سرنگون کردند، در میان افکار عمومی این کشور نیز اندک جایگاهی به دست آوردند، اما پس از چندی ماهیت واقعی این اقدام برای مردم عراق روشن شد.

کینه عراقی‌ها از نیرو‌های آمریکایی از زمانی شدت گرفت که متوجه شدند، هدف آمریکا از سرنگونی رژیم صدام و استقرار در خاک این کشور، اشغالگری، دخالت مستقیم در امور داخلی عراق و طمع برای نفت این کشور بوده است.

غارت نفت عراق پس از اشغال این کشور از سوی آمریکا یک حق قانونی تلقی شده است، در حالی که نفت عراق می‌توانست مردم این کشور را از فلاکتی که از دوران صدام، بر آنها تحمیل شده بود بیرون بیاورد.

با توجه به شرایط موجود در منطقه، به نظر می‌آید که عراقی‌ها از درگیری سنگین با نیرو‌های آمریکایی دوری می‌کنند و در انتظار اقدام سنگین‌تری از سوی آمریکا هستند تا نیرو‌های عراقی نیز با واکنشی سخت و ویران کننده علیه نیرو‌های آمریکایی وارد عمل شوند.

باید توجه داشت که آمریکا تاب و توان تحمل یک جنگ تمام عیار را حتی با نیرو‌های مردمی عراق ندارد، خواه ناخواه جنگ در عراق به یک جنگ داخلی تبدیل می‌شود که بیشترین ضربه را نیز نیرو‌های آمریکایی با تلفات سنگین خواهند خورد.

اگر آمریکایی‌ها قصد اشغال کامل عراق را داشته باشند باید از نیروی زمینی خود بهره ببرند که این امر باعث تلفات سنگین ارتش آمریکا خواهد شد در شرایط موجود به خاطر گسترش ویروس کرونا که آمریکا را نیز درگیر کرده است، نارضایتی مردم آمریکا را در پی خواهد داشت.

آمریکایی‌ها ابتدا قصد دارند تا نیرو‌های مردمی و انقلابی عراق را تضعیف کنند و بتوانند قدرت نفوذ خود را افزایش دهند، اما این سناریو نمی‌تواند به نفع کاخ سفید رقم بخورد.