به گزارش ، مهدی عسلی با اشاره به این که در سالهای نه چندان دور تقاضا برای انرژی متناسب با رشد اقتصادی کشورها افزایش پیدا می کرد، با بیان این که بر اساس آخرین برآورد رشد اقتصادی دنیا در سالهای ٢٠١٦ - ٢٠١٥ حدود ٣,٣ درصد افزایش پیدا می کند، گفت: نفت در تمام فرآیند توسعه تاثیر گذار است اما در سالهای اخیر با افزایش کارایی انرژی در بسیاری از کشورها بخصوص چین به تدریج این نقش کمتر شد و تقاضا برای انرژی متناسب با رشد اقتصادی افزایش پیدا نکرد.

وی با بیان این که در چهل سال گذشته هر سال بطور میانگین حدود یک درصد از شدت انرژی در این کشورها کاهش و یا کارایی کلی انرژی حدود یک درصد افزایش یافته است، افزود: همچنین مالیاتهایی که دولتها، در اکثر مواقع تحت عنوان حمایت از محیط زیست برقرار و دریافت می کنند هزینه مصرف انرژی و فرآورده های نفتی را در این کشورها بالا برده است.

عسلی افزود: هزینه انرژی بخش کوچکی از هزینه خانوارها (کمتر از ٥%) و نیز کل تولید ناخالص داخلی است. اگر سهم نفت در انرژی را ٣٠ درصد بدانیم نصف شدن قیمت نفت اگر برای یک سال ادامه یابد تنها می تواند کمتر از یک درصد هزینه کل خانوار را کاهش دهد. حال اگر کوچک بودن ضریب کشش قیمتی تقاضا برای فرآورده های نفتی و نیز میزان کاهش هزینه خانوار در صورت کاهش ٥٠ درصدی قیمت نفت و از سوی دیگر افزایش منظم کارایی انرژی و نفت در این کشورها را کنار هم بگذاریم دلیل کاهش تقاضا حتی در شرایط کاهش قیمتها معلوم می شود.

کارشناس ارشد اقتصادی همچنین به قیمت نفت در سالهای آتی اشاره کرد و با بیان این که پیش بینی قیمت نفت به دلیل این که ٤٠ درصد معاملات نفت کاغذی است بسیار دشوار است، تصریح کرد: با فرض ادامه روند موجود و رشد اقتصادی، قیمت اسمی نفت تا سال ٢٠٢٠  از ٧٣ دلار بالاتر نخواهد رفت و کاهش قیمت نفت گذار نیست وادامه خواهد داشت.

عسلی با اشاره به این که هم اکنون ٢ میلیون و ٤٠٠ هزار بشکه نفت مازاد در بازار وجود دارد این آمار را دقیق عنوان نکرد و گفت: مازاد عرضه نفت در بازار شاید ٣ میلیون و ٥٠٠ هزار بشکه در روز باشد که بروی قیمت نفت تاثیر گذار است.

به گفته وی، انبارهای نفت سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) هم اکنون از پنج سال گذشته بیشتر است.