به گزارش ، عطار شاعری مهم در تاریخ ادبیات ایران است و این اهمیت تنها به دلیل توانمندی‌های ادبی او نیست، بلکه او نقشی مهم و تاریخی در دگردیسی ادبیات ایران از شعر درباری صرف به شعر عرفانی داشته است.

او در تمامی قالب‌های ادبی روزگار خود آثار ارزشمندی آفریده است. غزل‌های شورانگیز، رباعی‌های برآمده از روحی گدازان و عاشق، مثنوی‌های عمیق و داستان‌پردازانه و نثری زنده و پرخون از قلم او بیرون آمده است. اما در این میان منظومه منطق‌الطیر و تذکرة‌الاولیا چیز دیگری است. محمدرضا شفیعی کدکنی سال‌ها است که در حوزه عاطر تحقیقات و آثار ارزشمند و گرانسنگی را ارائه کرده‌ است که از جمله این موارد تصحیح و مقدمه «تذکرة‌الاولیا» است که به گفته انتشارات سخن در نمایشگاه کتاب سال آینده عرضه خواهد شد.

به گفته محمد استعلامی، از اساتید زبان و ادب فارسی و از مصححان، سطح کار شفیعی کدکنی بسیار بالا‌تر از کارهایی است که پیش از آن روی منظومه‌های عطار انجام شده است. کار وی درحدی است که می‌توان گفت سنگ تمام گذاشته و کتاب‌های وی همواره مأخذی برای همه محققان و پژوهشگران است.

علاقه‌مندی دکتر شفیعی کدکنی به مجموعه آثار و مواریث برآمده از مکتب عرفانی خراسان از کلاس‌های زنده‌یاد استاد فروزانفر آغاز شد، وقتی که استاد شاگردش را به تحقیق و مطالعه درباره آثار ابوسعید ابوالخیر، عارف نامی اهل مهینه مرو مکلف کرد.

این آغاز راهی بود که شفیعی کدکنی را به تحقیقی همه‌جانبه و طولانی‌مدت درباره چهره‌های عرفانی خراسان بزرگ کشاند و نخستین طلیعه آن در تصحیح‌های شفیعی از دو کتاب ذکراحوال و آثار «ابوسعید ابوالخیر» و «اسرار‌التوحید فی مقامات شیخ ابوسعید» دیده شد. شفیعی در این کتاب‌ها بسیاری از مشکلات درباره زندگی، آثار، شخصیت‌ها و روایت‌ها درباره زندگی ابوسعید ابوالخیر را حل و تصویری روشن و همه‌جانبه از این عارف نامی ارائه کرد.

محمدرضا شفیعی ‌کدکنی در حوزه‌ شعر، تحقیق و نقد ادبی، سبک‏‌شناسی شعر فارسی و عرفان ایرانی آثار بسیاری منتشر کرده است، که از آن جمله‌اند: «قلندریه در تاریخ»، «موسیقی شعر»، «این کیمیای هستی»، «ادوار شعر فارسی»، «شعر معاصر عرب»، «منطق‌الطیر» و دفترهای شعر «از بودن و سرودن»، «هزاره‌ دوم آهوی کوهی» و «آیینه‌ای برای صداها».