به گزارش خبرنگار  گروه حقوقی و قضایی بنا بر تجویز ماده ٢٢ قانون مجازات اسلامی، دادگاه می‌تواند در صورت احراز جهات مخففه، مجازات تعزیری و یا بازدارنده را تخفیف دهد و یا تبدیل به مجازات از نوع دیگری نماید که مناسبتر به حال متهم باشد.

جهات مخففه عبارتند از:

 

١ـ گذشت شاکی یا مدعی خصوصی.

 

٢ـ اظهارات و راهنمایی متهم که در شناختن شرکاء و معاونان جرم ویا کشف اشیایی که از جرم تحصیل شده است، موثر باشد.

 

٣ـ اوضاع واحوال خاصی که متهم تحت تاثیرآن‌ها مرتکب جرم شده است از قبیل: رفتار وگفتار تحریک آمیز مجنی علیه، یا وجود انگیزه شرافتمندانه در ارتکاب جرم.

 

٤ـ اعلام متهم قبل از تعقیب و یا اقرار او در مرحله تحقیق که موثر در کشف جرم باشد.

 

٥ ـ وضع خاص متهم و یا سابقه او.

 

٦ ـ اقدام یا کوشش متهم به منظور تخفیف اثرات جرم وجبران زیان ناشی از آن.

 

همچنین بموجب ماده ٢٧٧ قانون آیین دادرسی کیفری، هرگاه شاکی یا مدعی خصوصی در جرایم غیر قابل گذشت بعد از قطعی شدن حکم ازشکایت خود صرفنظر نماید محکوم علیه می‌تواند با استناد به استرداد شکایت از دادگاه صادر کننده حکم قطعی، در خواست کندکه در میزان مجازات تجدید نظر نماید، در این مورد دادگاه به در خواست محکوم علیه در وقت فوق العاده رسیدگی نموده ومجازات را در صورت اقتضاء در حدود قانون تخفیف خواهد داد.