به گزارش خبرنگار گروه فضای مجازی ، نوروز، نخستین روز بهار هم هست. در این روز، طبیعت، از خوابی طولانی برمی خیزد و کار و بار حیاتیِ خویشتن را از نو آغاز می‌کند

نوروز، روزی ست نو؛ روز، روز همان روشنی ست.
پس نوروز، یعنی تابش آفتابی تازه در زندگی و سرزندگی نو‌به نوی انسان و جهان.

سال آغاز می‌شود که یعنی این ایرانیان اند که هر سال، بیداری طبیعت و شروع تازه‌ی زندگی را جشن می‌گیرند.
جشنی که در آن، از دیرباز، روشنی و زیبایی و زندگی را ستوده و نوروز را جشن گرفته اند.

در آستانه‌ی نوروز، ایرانیان به خانه تکانی می‌پردازند و هم زمان، دل خود را نیز از کینه‌ها پاک می کنند و آماده می‌شوند تا در فصلی تازه، بر شاخه‌های زندگانی شان، عشق و مهر و مهرانگیزی، جوانه بزنند و به شکوفایی بنشینند.

ایرانیان، نوروز را لبخنده‌ی خداوند بر لبان طبیعت تلقی کرده اند و آن گاه که خداوند به زندگی لبخند می‌زند، گل لبخند بر لبان جهان هم می‌شکفد.

نوروز، یادآور آن است که ما مدام باید جان و جامه و جامعه‌ی خود را پاک و شاد و سرشار از انرژی ناپیدا کرانه‌ی الهی نگه داریم.

عید نوروز چیست؟

نوروز، آغاز فصلِ تفرج و تماشاست.
چشم‌ها را بازکنیم و زیبایی‌ها را ببینیم.
گوش‌ها را باز کنیم و آواز پرنده‌ها را بشنویم.
دل‌ها را باز کنیم و دوست‌بداریم.
روز، نو می‌شود. سال، نو می‌شود. طبیعت، نو می‌شود.
مبادا که ما کهنه بمانیم. مبادا که ما محروم بمانیم.

پیامبر گرامی اسلام (ص) فرموده است:
«در زندگی شما، روز‌هایی هست که نفس خداوند بر شما می‌دمد.
خود را در معرض نفس‌های پاک قراردهید. مبادا از آن رو بگردانید!»

این نفس‌های پاک خداست که بر آدم و عالم می‌دمد.
سال دارد از نو آغاز می‌شود. روز نو دارد آغاز می‌شود. لبالب از بشارت و طراوت و تازگی و تناوری...