پیمان حسینی در گفت‌وگو با خبرنگار گروه ورزشی ، در خصوص درگذشت سیامند رحمان اظهار داشت: سیامند مانند یک برادر برای من بود و او را خیلی دوست داشتم. سفرهای مختلفی کنار هم بودیم و از نگاه من، او یک نابغه ورزشی بود که تمام دنیا حسرت داشتن او را داشتند. تمام کشورهایی که ادعای ورزشی دارند و آنهایی هم که در این رشته صاحب سبک نبودند، دوست داشتند او را در ترکیب خودشان ببینند.

وی افزود: ما خیلی مفت سیامند را از دست دادیم. مسئولان ورزش کشور در مورد این قهرمان کمک کاری کردند، زیرا او یک فرد عادی نبود. به طور مثال مسئولان کمیته ملی پارالمپیک این ادعا را مطرح می‌کنند که سیامند را تحت‌نظر داشتند؛ اما چطور تا زمان پارالمپیک از او مراقبت می‌کردند؟ سیامند در شهر خودش یعنی اشنویه بود آن هم با امکانات کم. حتی مشخص نبود تمرین می‌کند یا خیر. آن وقت کلی از این قهرمان توقع داشتند.

پیشکسوت پاراوزنه‌برداری تصریح کرد: طبق صحبتی که با یکی از نزدیکان سیامند داشتم، او تحت نظارت پزشکی نبود. نکته قابل تامل این است که مسئولان می‌گویند او از نظر قلبی هیچ مشکلی نداشته و تمام تست‌های قلبی هم منفی بوده است. با این شرایط چطور ممکن است دچار ایست قلبی شود؟ 

حسینی خاطرنشان کرد: چرا او تحت نظارت یک مربی مورد تائید کمیته ملی پارالمپیک تمرین نمی‌کرد. آیا او تمرینات خاصی داشته؟ چرا مسئولان ورزش کشور ما برای سیامند آپارتمانی در تهران اجاره نکردند تا در پایتخت و زیر نظر مستقیم مربیان تیم ملی و مدیران ارشد کمیته ملی پارالمپیک تمرینات خود را پیگیری کند؟ بر عکس سایر ملی‌پوشان که در اردوهای تیم ملی بودند، سیامند به دور از اردوها بود. مگر ما چند سیامند رحمان در ورزش ایران که نه، در ورزش دنیا داریم؟ چند نفر بودند که چنین رکورد خارق‌العاده‌ای از خود بر جای بگذارند؟

این پیشکسوت پاراوزنه‌برداری در نهایت گفت: حقیقت این است که ما سیامند را مفت از دست دادیم. او نه تنها به دلیل رکوردها، بلکه به دلیل اخلاقی خوب نزد مردم واقعا محبوب و زبانزد بود. هنوز باور نمی‌کنم او را از دست داده‌ایم. البته جوانان مستعد امثال سیامند در کشور ما زیاد هستند و از حالا باید برای کشف آنها برنامه‌ریزی کنیم. نباید به این راحتی جوانان مستعد دیگر را از دست بدهیم.