به گزارش خبرنگار گروه فضای مجازی ، صفحه تاریخ ایران و جهان درس و عبرت؛ روایت حضرت آیت الله العظمی سید علی خامنهای (مدظلهالعالی) رهبر معظم انقلاب، پستی درباره روایت رهبر انقلاب از جوزف استالین دیکتاتور اتحاد شوروی سابق ، به مناسبت سالروز مرگ استالین (۱۴ اسفند ۱۳۳۱، ۵ مارس ۱۹۵۳) منتشر کرد که به این شرح است:
۱- «شما بیست سال بعد از انقلاب اکتبر - یعنى سال ۱۹۳۷ - شوروى را نگاه کنید! اینها را من و امثال من یادمان است. دیکتاتورى سیاه «استالین» بر شوروى در آن بیست سال حاکم بود که صدها هزار آدم به جرم مخالفت با حکومت استالین - یا توهم مخالفت - اعدام و نابود شدند و چند برابر آن به سیبرى تبعید شدند و چه بلاها بر سرشان آمد. تمام رؤساى سطح اول انقلاب، یکسره بهوسیلهى کسانىکه بعدا وارث آنها بودند، اعدام، یا فرارى شدند و عدهاى در تبعید کشته شدند!» ۱۳۷۷/۱۲/۱۵
۲- «شما خود شوروى را هم که در سال ۱۹۳۷ نگاه کنید، مىبینید که زمان اوج دیکتاتورى سیاه استالین است. این دیکتاتورى، با حفظ مبانى انقلاب نبوده؛ یعنى استالین، یک تزار واقعى بود. فقط از خانوادهى «رمانف» نبود، فرد دیگرى بود؛ اما یک تزار و یک پادشاه مطلق بود! من گمان نمىکنم هیچ پادشاهى که در قصر «کرملین» حکومت کرده بود، به قدر استالین پادشاهى کرده باشد! چون او هم در همان قصر و با همان تشریفات و همان امکانات و همان زندگى و اینها بود.» ۱۳۷۷/۱۲/۱۵
۳- «استالین، تنها چیزى که از انقلاب حفظ کرد، آن نیم تنهاى بود که تا آخر عمرش به شکل یک فرم مىپوشید که تا بالا تکمه مىخورد! آن را هم به مجردى که مرد، اعقابش - همان چند نفرى که بودند - کنار گذاشتند و هیچ چیز دیگر نماند؛ تمام شد! از انقلاب، فقط اسمش ماند؛ اگرچه از اول هم که انقلاب شد و سر کار آمده بودند، حکومت کارگرى فقط اسم بود! این هم انقلاب شوروى، بعد از بیست سال!» ۱۳۷۷/۱۲/۱۵
۴- «امروز در دنیا هر کس را بخواهند به گردنکلفتى و زورگویى و ظلم و بىملاحظگى و دورى از انسانیت متهم کنند، به استالین تشبیه مىکنند! درست هم هست؛ استالین واقعا مظهر این صفات بد بود. حکومت به اصطلاح کارگرى، که براى طبقات ضعیف تشکیل شده بود، به حکومت استبداد مطلق فردى تبدیل شد!» ۱۳۷۹/۱۲/۰۹
۵- «استالین حتى به حزب کمونیست هم که در نظام شوروى همهکاره بود، اجازه نمىداد که در زمینههایى تصمیمگیرى کند. با آن وضعیت خشن و عظیم، استالین یک حکومت مطلقهى سىوچند ساله را ادامه داد؛ هیچ کس هم جرأت نداشت اعتراض کند.» ۱۳۷۹/۱۲/۰۹
