نادر مرادی در گفت‌وگو با خبرنگار گروه ورزشی ، در خصوص درگذشت ناگهانی سیامند رحمان اظهار داشت: دوستی من و سیامند رحمان از سال ۲۰۰۸ آغاز شد و در بیشتر این سال‌ها نیز هم اتاقی بودیم، او واقعأ ورزشکار خوبی بود و حتی آزارش به یک مورچه هم نمی‌رسید. اصلأ توجهی به حاشیه نداشت و کار خودش را انجام می‌داد.

وی ادامه داد: خیلی زود بود ورزش ایران چنین شخص بزرگ‌منشی را از دست بدهد. تا سالیان سال کسی توانایی نزدیک شدن به رکورد‌های او را نخواهد داشت. با وجود عناوین متعدد اما خودش را از دیگران بالاتر نمی‌دانست.

عضو تیم ملی پاراوزنه‌برداری گفت: خداراشکر در فوق سنگین ورزشکاری هستند تا بتوانند طلای پارالمپیک را برای ایران حفظ کنند و نگذارند این مدال به کشور دیگری برود. در تمامی مسابقات جهانی و پارالمپیک خود مسئولان برگزار کننده مسابقات هم می‌دانستند با رکورد‌هایی که سیامند بر جای می‌گذارد مدال طلای فوق سنگین وزن از آن ایران است. به طور حتم جای خالی او در اردوی ترکیب تیم ملی خیلی احساس می‌شود و امیدوارم خداوند به خانواده او صبر بدهد. واقعأ از دست دادن چنین قهرمانی ضایعه بزرگی بود.