به گزارش گروه جامعه ، ریزش بیش از اندازه مو مشکلی شایع است که می‌تواند هم مردان و هم زنان را در هر سنی تحت تاثیر قرار دهد. ریزش مو زمانی رخ می‌دهد که پوست سر و فولیکول‌های مو از برخی تغییرات رنج می‌برند. این شرایط می‌تواند در نتیجه یک بیماری یا تغییراتی مشخص در محیط شکل گرفته باشد.

علت ارتباط مو‌ها با بسیاری از بیماری‌ها کاملا واضح است. سلول‌های مو از جمله سلول‌هایی هستند که سریعا تکثیر می‌شوند.

 

زمانی که بدن در وضعیت بحرانی و حاد قرار می‌گیرد، اولین جایی که برای دفاع از بدن قربانی می‌شود مو‌ها هستند. در این زمان فولیکول‌های مو با توقف رشد خود، برای رساندن انرژی به سایر نواحی بدن تلاش می‌کنند.

 

 

- تغییرات هورمونی

 

- برنامه غذایی نامناسب و کمبود مواد مغذی

 

- انواع روش‌های درمانی

 

- جراحی

 

- بیماری‌های مختلف مخصوصا بیماری غده تیروئید

ترس و نگرانی از ابتلا به ریزش مو در تمام افراد وجود دارد. به گونه‌ای که حتی افرادی که به اختلال پوست و مو نیز مبتلا نیستند با دیدن یک دسته مو در شانه خود، سریعا به دنبال درمان‌های خودسرانه بوده و یا به پزشک مراجعه می‌کنند.

 

 

 

ریزش موی هورمونی موقع زمان تغییر هورمون‌ها ایجاد می‌شود. در شایع‌ترین شرایط، تبدیل هورمون تستوسترون به نوع کم تاثیرتر خود یعنی دی هیدرو تستوسترون یا همان DHT متهم ردیف اول است.

 

در این شرایط DHT با حمله با فولیکول‌های مو فعالیت آن‌ها را کم کرده و البته در بسیاری از موارد کلا آن‌ها را از بین می‌برد. پس مو‌ها کم پشت و نازک می‌شوند و خیلی وقت‌ها رشد آن‌ها به کلی متوقف می‌شود.

تیروئید و ریزش مو

پرکاری تیروئید و همچنین کم کاری تیروئید به واسطه تغییرات هورمونی که تیروئید زمینه ساز آن‌ها است می‌توانند موجب ریزش مو شوند.

 

این بیماری‌ها خود را در قالب تغییرات مختلف در بدن بروز می‌دهند. اگر به این تغییرات رسیدگی نشود، آن‌ها می‌توانند پیامد‌هایی جدی و شدید را موجب شوند.

 

 

ماده تشکیل دهنده اصلی مو پروتئین است. بر همین اساس، کمبود پروتئین در بدن می‌تواند تا حدودی مسئول ضعف و ریزش مو باشد.

 

هنگامی که با کمبود پروتئین مواجه هستید، بدن تلاش می‌کند ذخایر اندک باقی مانده از این ماده را حفظ کند، که این شرایط به توقف رشد و ضعف در مو منجر می‌شود.

 

 

مواد آرایشی و بهداشتی شیمیایی به طور معمول برای بخشیدن ظاهری جدید به مو و حتی درمان خشکی و موخوره استفاده می‌شوند.

 

مشکل این است که بسیاری از این محصولات حاوی مواد تشکیل دهنده مضر هستند. در گذر زمان، استفاده بیش از اندازه از آن‌ها موجب آسیب غیر قابل بازگشت به مو شده و در نهایت ریزش مو را به همراه دارد.

 

رنگ‌های مو، روش‌هایی که برای سفید کردن مو استفاده می‌شوند، و برخی شامپو‌ها می‌توانند موجب ایجاد تغییر هم در مو و هم در پوست سر شوند.

 

 

کم خونی می‌تواند در نتیجه کمبود آهن رخ دهد. این ماده معدنی در تولید گلبول‌های قرمز خون نقشی کلیدی ایفا می‌کند.

 

ابتلا به کم خونی نشان دهنده عدم وجود هموگلوبین کافی در بدن است و بر همین اساس، انتقال اکسیژن از سلول‌ها به بدن با دشواری انجام می‌شود.

 

یکی از اثرات اصلی کم خونی ریزش مو است که در صورت درمان این شرایط، ریزش مو نیز بهبود می‌یابد.

 

 

استرس جسمانی و روانی یکی از دلایل شایع ریزش مو محسوب می‌شود. نادیده گرفتن اثرات آن آسان است، اما واکنش‌های تولید شده توسط بدن موجب مشکلات دیگر می‌شوند که نیازمند مراقبت بیشتر هستند.