رَضُواْ بِأَن یَکُونُواْ مَعَ ٱلۡخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا یَفۡقَهُونَ ۸۷
بدان راضى بودند که با زنان و کودکان و عجزه در خانه بنشینند (و به جهاد حاضر نشوند)، و دلهاى آنها نقش کفر و ظلمت گرفته و دیگر هیچ درک حقایق نکنند
لَٰکِنِ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِینَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ جَٰهَدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡۚ وَأُوْلَـٰٓئِکَ لَهُمُ ٱلۡخَیۡرَٰتُۖ وَأُوْلَـٰٓئِکَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ ۸۸.
اما رسول و مؤمنان اصحابش به مال و جانشان در راه خدا جهاد کردند و آنهایند که همۀ خیرات و نیکوییها (ى دو عالم) مخصوص آنهاست و هم آنان سعادتمندان عالمند
أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِی مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِینَ فِیهَاۚ ذَٰلِکَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِیمُ ۸۹
خدا بر آنها باغهایى که به زیر درختانش نهرها جارى است مهیا فرموده که در آن تا ابد متنعّم باشند و این به حقیقت سعادت و فیروزى بزرگ است
وَجَآءَ ٱلۡمُعَذِّرُونَ مِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ لِیُؤۡذَنَ لَهُمۡ وَقَعَدَ ٱلَّذِینَ کَذَبُواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥۚ سَیُصِیبُ ٱلَّذِینَ کَفَرُواْ مِنۡهُمۡ عَذَابٌ أَلِیمٞ ۹۰
و گروهى از اعراب بادیه (نزد تو) آمده و عذر مى آورند که اجازۀ معافى از جهاد یابند و نیز گروهى که تکذیب خدا و رسول را کرده (بدون هیچ عذرى) از جهاد بازنشستند، به زودى کافران از این دو طایفه را عذابى دردناک خواهد رسید
لَّیۡسَ عَلَى ٱلضُّعَفَآءِ وَلَا عَلَى ٱلۡمَرۡضَىٰ وَلَا عَلَى ٱلَّذِینَ لَا یَجِدُونَ مَا یُنفِقُونَ حَرَجٌ إِذَا نَصَحُواْ لِلَّهِ وَرَسُولِهِۦۚ مَا عَلَى ٱلۡمُحۡسِنِینَ مِن سَبِیلٖۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِیمٞ ۹۱
بر ناتوانان و بیماران و فقیران که خرج سفر (و نفقۀ عیال خود را) ندارند گناهى بر ترک جهاد نیست هر گاه که با خدا و رسول او خیرخواهى و اخلاص ورزند (که این کار نیکوست و) بر نیکوکاران عالم از هیچ راه حرج و زحمتى نیست و خدا بسیار آمرزنده و مهربان است
وَلَا عَلَى ٱلَّذِینَ إِذَا مَآ أَتَوۡکَ لِتَحۡمِلَهُمۡ قُلۡتَ لَآ أَجِدُ مَآ أَحۡمِلُکُمۡ عَلَیۡهِ تَوَلَّواْ وَّأَعۡیُنُهُمۡ تَفِیضُ مِنَ ٱلدَّمۡعِ حَزَنًا أَلَّا یَجِدُواْ مَا یُنفِقُونَ ۹۲
و همچنین بر آن مؤمنانى که، چون مهیاى جهاد شده و نزد تو آیند که زاد و لوازم سفر آنها را مهیا سازى و تو پاسخ دهى که من مالى که به شما مساعدت کنم ندارم برمى گردند در حالى که از شدت حزن اشک از چشمانشان جارى است که چرا نمى توانند مخارج سفر خود فراهم سازند (بر آنها هم حرج و گناهى بر ترک جهاد نیست)
إِنَّمَا ٱلسَّبِیلُ عَلَى ٱلَّذِینَ یَسۡتَـٔۡذِنُونَکَ وَهُمۡ أَغۡنِیَآءُۚ رَضُواْ بِأَن یَکُونُواْ مَعَ ٱلۡخَوَالِفِ وَطَبَعَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا یَعۡلَمُونَ ۹۳
منحصرا گناه و عقوبت آنها راست که با وجود تمکن و دارایى از تو رخصت معافیت از جنگ مى طلبند و خوش دارند که با بازماندگان (یعنى زنان و کودکان) در خانه بنشینند (و به جهاد حاضر نشوند) و خدا بر دل آنها نقش کفر و ظلمت زده به طورى که هیچ درک نکنند