به گزارش گروه جامعه ، بیماری لوپوس (Systemic lupus erythematosus) با نام اختصاری (SLE) یکی از انواع بیماری خود ایمنی است و زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی بدن بیمار شروع به حمله بافت‌ها و اندام‌های بدن خود فرد می‌کند. این حملات باعث التهاب، ورم و آسیب دیدن نقاط مختلف بدن همچون مفاصل، پوست، کلیه ها، خون، قلب و ریه می‌شود.

 

خطر ابتلا به لوپوس در خانم‌ها ۹ برابر بیش‌تر از آقایان است و اغلب افراد در بازه سنی ۱۵ تا ۴۵ سال به این بیماری دچار می شوند. اما باز هم امکان ابتلای افراد کهن سال و حتی کودکان هم به این بیماری وجود دارد.

شدت لوپوس در علائم آن تاثیر دارد، برخی از بیماران علائم خفیفی را شاهد می‌شوند و هم چنین با توجه به اشخاص متفاوت علائم و نشانه‌های لوپوس نیز متفاوت است.

از خصوصیات بارز بیماری لوپوس دوره‌های عود بیماری یعنی تشدید و دوره‌های خاموشی یعنی کاهش علائم است، برای تشخیص لوپوس نمی‌توان تنها به یک چیز اشاره کرد چرا که این بیماری در بعضی از افراد فقط یک سیستم بدن مانند پوست و در عده‌ای سایر قسمت‌های بدن را نیز درگیر می‌کند.

 

علایم لوپوس مشابه علایم برخی از بیماری‌های پوستی است و همین امر تشخیص آن را سخت می‌کند، بعضی افراد مستعد ابتلا به این بیماری بدنیا می‌آیند و عوامل ساده و معمولی همچون عفونت ها، مصرف بعضی دارو‌های خاص و یا حتی نور خورشید محرک ابتلای آن‌ها به لوپوس می‌شود. هرچند درمان کاملی برای لوپوس وجود ندارد، اما درمان‌هایی برای کنترل و کاهش آن وجود دارد.

 

 

لوپوس پوستی (Discoid Lupus Erythematosus) با نام اختصاری (DLE) یک بیمارى مزمن پوستى است که در صد کمى از آن‌ها مبتلا به (SLE) هستند و بقیه فقط مشکل پوستى دارند.

لوپوس منتشر (Systemic): بیمارى لوپوس اریتماتوى منتشر (SLE) که به اختصار لوپوس نامیده می‌شود از دسته بیمارى هاى خود ایمنى است. لغت “منتشر” بدین معنى است که این بیمارى قادر است قسمت هایى از بدن را درگیر سازد. ”اریتماتو” به معنى قرمز رنگ است که بخاطر هاله قرمز رنگ روى پوست گونه‌ها به این نام گذاشته شده است.

 

سیستم ایمنی بدن به صورت طبیعی، آنتی بادی‌هایی دارد که این آنتی بادی‌ها علیه ویروس‌ها و دیگر مواد خارجی عمل می‌کنند. این مواد خارجی درواقع به عنوان آنتی ژن عمل می‌کنند و اختلالات سیستم ایمنی بدن را سبب می‌شوند.

 

دربیماری لوپوس در واقع سیستم ایمنی نمی‌تواند فرقی بین ماده خارجی و سلول‌ها و بافت خود بدن بگذارد، درنتیجه به بافت خودی حمله می‌کند. این روند دلیل التهاب و درد و صدمه، در قسمت‌های مختلف بدن است.

 

 

 

سیر بیمارى به صورت دوره هاى عود و بهبود است. درگیرى شدید ارگان هاى حیاتى (کلیه، قلب، ریه، مغز) نادر است و بیشتر بیماران زندگى عادى خواهند داشت.

 

 

خسته شدن بیش از حد انتظار

 

احساس ضعف مداوم

 

احساس درد در تمام بدن

 

داشتن تب به صورت خفیف یا شدید

 

بی اشتهایی مداوم

 

کاهش وزن ناخواسته

 

افزایش ریزش مو

 

خونریزی از بینی به صورت مکرر

 

زخم‌های سقف دهان به طوری که پس از خوردن غذا‌های تند دچار سوزش شود

 

بثورات پوستی در نقاط مختلف بدن

 

درد مفاصل

 

تورم مفاصل

 

خستگی مفاصل هنگام برخاستن از خواب

 

درد قفسه سینه با افزایش تنفس

 

تنگی نفس

 

سرفه همراه با خلط خونی

 

سردرد‌های غیرمعمول و مداوم

 

احساس حالت تهوع و استفراغ

 

احساس ناراحتی و درد در شکم به طور مداوم

 

ورم کردن پا‌ها به طور مداوم

 

ورم کردن پلک‌ها

 

دیده شدن خون در ادرار

 

در صورت بالا رفتن مقدار (pt) علامت مشخصه لوپوس است

 

تحقیقاتی که به تازگی صورت گرفته نشان می دهد که یک سازوکار مرتبط با کروموزوم X، با بیماری های خودایمنی و لوپوس در ارتباط است. دلیل اینکه اغلب زنان در معرض لوپوس قرار می گیرند این است که کروموزوم X نسبت به کروموزوم Y، ژن های مرتبط با ایمنی بیشتری را حمل می کند و همانطور که می دانیم زنان دو کروموزوم X و مردان یک کروموزوم X و یک کروموزوم Y دارند؛ بنابراین زنان بیشتر در معرض بیماری های خود ایمنی هستند.

لوپوس هیچ عامل شناخته شده ای ندارد و ترکیبی از عوامل ژنتیکی، محیطی، هورمونی، ایمنی بدن و زیست محیطی است. عفونت های باکتریایی و ویروسی، استرس عاطفی شدید، قرار گرفتن در معرض نور شدید خورشید و استفاده از داروی های فشار خون و منظم شدن ریتم قلب، می توانند سبب بروز علایمی شبیه لوپوس شوند. افزایش هورمون استروژن در دوران بارداری نیز می تواند لوپوس را تشدید کند.