به گزارش گروه بین الملل ؛ فناوری نانو یا «نانو تکنولوژی» رشتهای از علوم مهندسی و فناوری است که موضوع اصلی در آن بررسی مواد در ابعاد نانو که یک تا صد نانو متر و ابعاد کمتر از یک میکرومتر، میپردازد.
این فناوری که طی سالهای اخیر جایگاه گستردهای را برای خود در میان علوم باز کرده، کاربردهای بسیاری دارد که از جمله آن میتوان به استفاده از آن در زمینه پزشکی، تولید محصولات صنعتی، هوا فضا، صنایع الکترونیک و صنایع نظامی اشاره کرد.
فناوری نانو که آن را نسل چهارم انقلاب صنعتی نامیده اند از دهه ۱۹۸۰ وارد حوزههای مختلف علمی شده و همه روزه شاهد نو آوریهای بسیاری در این زمینه هستیم.
همزمان با توسعه این علم در جهان، ایران نیز در این زمینه دست به کار شده و پیشرفتهای قابل ملاحظهای در این زمینه کسب کرده به گونهای که طی سالهای گذشته کشورمان موفق شد جایگاه چهارم تولید تولید علم نانو را در سطح جهانی به خود اختصاص دهد و این جایگاه را حفظ کند.
آمار منتشر از سوی «وب آو ساینس» حاکی از آن است که تا سال ۲۰۱۷ موفق شده رتبه چهارم جهانی را در این زمینه کسب کند.
بیشتر بخوانید:
علاوه بر این، ایران بیشترین سهم تولید علم در زمینه نانو در میان کشورهای اسلامی را دارد.
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو در سال ۱۳۸۲ در کشورمان تشکیل شد و تدوین سند بلند مدت توسعه فنتوری نانو آغاز و در سال ۱۳۸۴ این سند تصویب شد.
نخستین جرقههای فناوری نانو در ایران از سال ۲۰۰۱ زده شده و سال ۲۰۰۳ با تشکیل شورای توسعه فناوری نانو، مطالعه و تحقیقات در این زمینه آغاز شد و طی سالهای بعد پیشرفت گستردهای در زمینه فناوری نانو در کشورمان صورت گرفته است.
در سال ۲۰۰۹ و شش سال پیش از پایان سند راهبردی اول، محققان ایرانی با تولید مقالات متعدد علمی در این زمینه، رتبه ۱۵ را از آن خود کنند و سپس در سال ۲۰۱۷ آمار و اطلاعات منتشر شده از سوی «وب آو ساینس» نشان داد که ایران رتبه چهارم را در این زمینه از آن خود کرده است.