به گزارش گروه ورزشی و به نقل از سایت رسمی باشگاه پرسپولیس، یازدهم بهمنماه سالروز درگذشت «صفر ایرانپاک» یکی از برترین مهاجمان تاریخ فوتبال ایران و باشگاه پرسپولیس است که به نحو شایستهای به او پرداخته نشده است. یکی از مفاخر و مشاهیر فوتبال ایران که جای خالی او در جشنواره چند سال قبل باشگاه پرسپولیس در تجلیل از مفاخر باشگاه در دهه ۵۰ به شدت خالی بود.
زنده یاد صفر ایرانپاک یکی از برترین گلزنان در فوتبا ایران بود. او پس از فرشاد پیوس و علی پروین با ۷۴ گل زده، سومین گلزن برتر تاریخ باشگاه با توجه به تعداد گلهای زده است. هر چند باید در نظر گرفت که او این تعداد گل را در ۱۴۳ بازی به ثمر رساند و چهرهای، چون علی پروین نزدیک به دو برابر او برای پرسپولیس بازی کرد و از همین رو در تاریخ باشگاه رکورددار و البته بیتکرار شد.
صفر ایرانپاک در دوم دیماه سال ۱۳۲۵ در مسجد سلیمان به دنیا آمد جایی که فوتبال در ایران از آن جا شروع شد. اولین بار که فوتبال ایران با اعجوبهای به نام صفر ایرانپاک آشنا شد در خرداد سال ۴۷ بود. اولین ماههای تشکیل تیم فوتبال پرسپولیس که نه تنها جای شاهین را برای دوستداران فوتبال گرفته بود، بلکه خیلی زود تماشاگران اختصاصی خود را از میان آحاد جامعه پیدا کرد.
در خرداد سال ۴۷ بود که پرسپولیس برابر تیمی اهوازی قرار گرفت. تیمی که گفته میشود، ایرج سلیمانی و غلامحسین مظلومی هم در آن حاضر بودند. بازی برابر سرخپوشان تهران را با نتیجه ۳ بر ۲ به سود خود خاتمه دادند. البته پرسپولیس در این دیدار دوستانه بعضی ستارههای خود را به همراه نداشت، اما با ستارههای جدیدی آشنا شد. نام آنها صفر ایرانپاک و ایرج سلیمانی بود. هر دو اهل مسجد سلیمان بودند و ایرج فقط ۸ روز بزرگتر از صفر بود.
زندهیاد ایرانپاک در آن بازی دو گل درون دروازه پرسپولیس قرار داد تا جواز پوشیدن پیراهن سرخپوشان را به دست آورد، اتفاقی که تقریبا دو سال بعد روی داد، چون باید صبر میکرد ستارههای پرسپولیس به پیکان بروند و باز گردند تا حماسه بزرگ پرسپولیس افسانهای شکل بگیرد.
او به میان جمعی از اسطورهها وارد شد و زمان لازم بود تا پذیرفته شود. در حالی باید به میدان میرفت که بزرگانی، چون زنده یاد همایون بهزادی و حسینعلی کلانی برای پرسپولیس بازی میکردند.
این وضعیت چندان طولانی نشد. شمشمیرهای آخته برای پرسپولیس بر آمده بودند. دربی دیماه سال ۴۹ که نیمه تمام ماند به فرصتی برای او بدل شد.
ابتدا پرسپولیس با گل حسین علی کلانی پیش افتاد. استقلال گل را جبران کرد. بازی جریان داشت که در دقیقه ۷۸ همه چیز بر هم ریخت. خطای سنگین روی محراب شاهرخی و تصمیم داور باعث شد بازی در نهایت نیمه تمام بماند، این دو بازیکن را برای یکسال محروم کرد. هر چند عدو شد سبب خیر و جای خالی این بازیکنان همان فرصتی بود که یکی از بهترین گلزنان فوتبال ایران نیاز داشت. آقای گلی باشگاههای تهران با ۱۵ گل در ۱۴ بازی کافی بود تا صفر ایرانپاک جای پای خود را در تاریخ فوتبال ایران باز کند. محرومان که برگشتند خط حمله پرسپولیس با همایون بهزادی در نوک و ایرانپاک و کلانی در گوشهها خارقالعاده بود.
او این بار مشترک با کلانی، آقای گل ایران شد تا راه او به تیم ملی باز شود. پرویز دهداری او را دعوت میکند و ایرانپاک تک گل فینال جام کوروش را برای ایران به ثمر رساند. این موفقیتها تا قهرمانی جام ملتهای آسیا ۱۹۷۲ ادامه یافت.
ایران پس از آن به المپیک مونیخ راه پیدا کرد و بیتردید بدون گلهای ایرانپاک این اتفاق روی نمیداد.
بچه با معرفت و محجوب مسجد سلیمان البته در دوران فوتبال خود، بد اقبالی هم کم نداشت. از تشکیل تیم حرفهای پرسپولیس که در لیگ حاضر نشد تا روند آقای گل شدنهای او متوقف شود تا آسیبدیدگیهایی که گاه و بی گاه آزارش داد، با این وجود تداومی کم نظیر داشت. او برای نزدیک به ۱۰ سال و تا سال ۱۳۵۹ برای پرسپولیس بازی کرد. بارها و بارها بهترین گلزن تیم و صاحب نقش اساسی در قهرمانیها بود. او یکی از قهرمانهای تیمی بود که در هر گوشهای از ایران مردم را دیوانه و شیدای خودش کرده بود.
حمیدرضا صدر نویسنده ورزشی برجسته کشورمان درباره او میآورد: «.. به نظر رسید، ایرانپاک توانایی تکرار پیروزهای بهزادی را ندارد، از جسارت کلانی بهرهای نبرده و نمیتواند مثل خوردبین به سرعت برق، مدافعان را پشت سر بگذارد...، ولی ایرانپاک برای نوک حمله زاده شد بود و بلافاصله نشان داد، همان گلزن عزیزی است که پرسپولیس به دنبال او میگشت.»
او البته برای دربیها هم خلق شده بود. کسی نمیداند او اگر برای بازی ۶ تایی مصدوم نبود و به میدان میرفت، آن بازی به چه نتیجهای ختم میشد. هر چه باشد او بهترین گلزن تاریخ دربی بزرگ ایران و آسیا است.
ایرانپاک در بازی ۶ تایی نبود، اما استقلالیها قبل از ۶ تایی شدن، ۴ تایی شده بودند. او در آن بازی گل سوم مسابقه را زد. سال ۵۱ هم در جریان پیروزی سرخپوشان برابر استقلال گلی تماشایی زد و ناصر حجازی که برای گرفتن توپ او رفته بود، دستهایش با توپ وارد دروازه شد.
مهاجم افسانهای فوتبال ایران متاسفانه در روز یازدهم بهمن سال ۱۳۸۷ در ۶۲ سالگی و در استکهلم سوئد دیده از جهان فرو بست.
روحش شاد و یادش گرامی باد.