به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ، مرحوم آیت الله بهجت در یکی از سخنرانی‌های خود به بیان گوشه‌ای از مظلومیت «حضرت زهرا(س)» پرداخت.

گذشت «حضرت فاطمه زهرا(س)» از حق خود برای بقای اصل اسلام

حضرت امیر (ع) شمشیر را برداشت، خواست برود مطالبه حق «حضرت فاطمه زهرا(س)» را بکند. اذان را شنید. به «حضرت فاطمه زهرا(س)» گفت: «می‌خواهی این اذان پابرجا باشد یا می‌خواهی بروم و بکشم کسانی را که مخالفت با نورالله، با فاطمه، می‌کنند؟».

«حضرت فاطمه زهرا(س)» گفت: «نه! می‌خواهم اذان پابرجا باشد؛ اسلام صوری باشد». همان اسلام صوری را مراعات‌کردن، کار را به جایی رساند که با وجود این روایت که دارد «إِرتَدَّ النَّاس بَعد رَسُول اللهِ إِلَّا ثَلَاثَة» ١، آن «ثلاثه»، به‌اندازه مثلاً پانصد میلیون شد. تقیّه این کار‌ها را کرد؛ و الّا اگر از همان اول، به سب و طعن و این‌ها مشغول می‌شدیم، کجا تعداد شیعیان زیاد می‌شد، همین زیاد‌ی‌ها هم از دست می‌رفتند.

درس خارج فقه، کتاب جهاد، آبان ١٣٨٧