به گزارش خبرنگار گروه ورزشی ، زمانی که رئیس فدراسیون و سرمربی تیمملی کشتی آزاد ایران دوبنده بر تن داشتند، با شکستن تابوی قهرمانان بزرگ آن سالها ثابت کردند که با رسیدن به سطح مطلوبی از آمادگی جسمانی، فنی و از همه مهمتر روحی و روانی میتوان از سد نامهای بزرگ گذشت و چنین باوری، وقتی پیش از المپیک توکیو به کشتیگیرانی چون محمدحسین محمدیان، یونس امامی و امیرحسین زارع القا شد، شاهد شکسته شدن ابهت کایل اسنایدر، جیمز گرین و بلال ماخوف مقابل سرمایههای کشتی کشورمان بودیم.
اکنون همین کشتیگیران مطرح روس و آمریکایی، در میادین پیشرو با استرس ناشی از شکست در جام پلیکونه ایتالیا به مصاف نمایندگان کشورمان خواهند رفت و حریفان نه چندان مطرح دیروز را در قامت کشتیگیرانی خطرناک و زهردار ملاقات خواهند کرد.
هر چند برای موفقیت در المپیک توکیو راه پر پیچ و خمی مقابل ورزش اول کشورمان قرار دارد اما آنچه که امیدوارکننده است مسیری است که به درستی پیموده میشود. غلامرضا محمدی و دستیارانش با تلاش و انگیزه بالای خود به خوبی از کشتیگیران متوسط دیروز مدعیانی با عیار جهانی ساختهاند، به طوریکه در تورنمنتهای اخیر نتایج امیدوار کنندهای را برای کشتی کشورمان به دست آوردهاند.
محمدی در مدتی که هدایت تیمملی را بر عهده گرفته نشان داده است که اهداف بزرگی را در سر میپروراند و با وجود مشکلات عدیده از جمله عدم پشتوانه در تیمملی که در اوایل مسئولیتش وجود داشت، اما تمام تلاش خود را به کار گرفت تا چهرههای جوان و بعضا نوجوان را به بدنه تیمملی اضافه کند و دایره رقابت در اکثر اوزان را گسترش دهد.
تغییر نسل در برخی اوزان آنهم در فاصلهای حدود یکسال مانده به رقابتهای المپیک ریسک بزرگی است که شاید هیچ مربی دیگری در این برهه از زمان حاضر به چنین کاری نشود اما محمدی که چاره دیگری مقابل خود نمیبیند در همین فاصله کوتاه توانست در برخی اوزان چهرههایی را به بدنه تیمملی اضافه کند تا نگرانیهای چند سال اخیر کمرنگ شده و تبدیل به نقطه امیدی برای فرداهای کشتی ایران شود.
در همین راستا سرمربی تیمملی که به خوبی میدانست یکی از شروط دستیابی به این هدف بزرگ، زدن به دل تورنمنتهای معتبر و البته متناسب با وضعیت کشتی کشورمان است، هر گاه که فرصتی به دست آورد بر اساس همین دیدگاه تیمی را به تورنمنتهای مختلف اعزام کرد و از کشتیگیران جوان که مایه و پتانسیل پوشیدن دوبنده تیمملی در المپیک توکیو و رقابتهای بعد از آن را دارند استفاده کرد تا نشان بدهد که هدف و نگاهش صرفا به المپیک محدود نمیشود.
کشتی کشورمان و در مجموع ورزش ایران در یک بحران جدی قرار گرفته و آنچه در این خصوص از اهمیت بالایی برخوردار است و امید را در کشتی ایران زنده نگه داشته است، نحوه عبور و گذر از این بحران است و خوشبختانه فدراسیون کشتی و غلامرضا محمدی در مسیری منطقی در حال تغییر نسل در این رشته ورزشی هستند و قطعا حاصل این سیاست را در سالهای آتی خواهیم دید.