به گزارش گروه فضای مجازی ، مهدی فخیمزاده بازیگر، کارگردان و تهیهکننده سینما و تلویزیون را به خوبی میشناسیم. هنرمندی که خاطراتمان از نقشهای ماندگارش از سالهای دورتر با «نمکی» در «مسافران مهتاب» آغاز و تا «عمر ابن سعد» در سریال «مختارنامه» امتداد مییابد.
فخیمزاده از جمله هنرمندانی است که به علاقهمندی به ورزشهای رزمی شهره است و در کنار بازیگری، تلاش کرده در مقام کارگردان هم خاطرهساز باشد؛ از «خواستگاری» و «همسر» در سینما گرفته تا «تنهاترین سردار»، «ولایت عشق» و «خواب و بیدار» در قاب تلویزیون.
صحبتهای این بازیگر و کارگردان پیشکسوت سینما و تلویزیون ایران را در ادامه میخوانید؛
علاقه خاصی به ورزش دارم و هفتهای ۳ جلسه به باشگاه میروم و کاراته کار میکنم. در کنار آن خانهام را هم تجهیز کردهام که اگر یک روز نتوانستم باشگاه بروم، امکان تمرین در خانه را داشته باشم، میتوان گفت بعد از سالها ورزش کردن، به این فعالیت اعتیاد پیدا کردهام. به دلیل آمادگی بدنی که برای نقشی که در فلیم داشتم، در نهایت تصمیم گرفتم خود این نقش را بازی کنم.
اولین ورزشی که شروع کردم بوکس بود و بعد از آن و در سال ۵۶ کاراته را یاد گرفتم. این را باید بگویم زمانی که در دانشکده درس میخواندم کلاس باله با مربیگری عبداله ناظمی داشتیم. در واقع این کلاس برای باز شدن عضلات بدن بود، همچنین کلاس رقص برای گرفتن ریتم، شمشیربازی برای تمرکز و یوگا برای تنفس داشتیم. بعد از اینکه از دانشکده بیرون آمدم و وارد سینما شدم، در یکی از این روزها به یک باشگاه کاراته رفتم و زمانی که این ورزش را دیدم، متوجه شدم که همه کلاسهایی که پیشتر گفتم در این ورزش دیده میشود، اصلاً به دنبال کاراته نبودم بلکه میخواستم ورزشی را انجام دهم که برای بازیگری خوب باشد، در نهایت تمرین این ورزش را آغاز کردم.
در طول دوره بیکاری بعد از انقلاب، تصمیم گرفتم این ورزش را ادامه دهم و همین مساله سبب شد که هر روز به باشگاه بروم و کاراته را تمرین کنم. در نهایت کمربند مشکی این ورزش را دریافت کردم. این ورزش و ادامه آن در بازیگری بسیار به من کمک کرد، چرا که بخشی از بازیگری به فیزیک مناسب بازیگر مربوط میشود، اگر بازیگر فیزیک مناسب خود را از دست بدهد، بی شک در بازی او تأثیرگذار است.