: یک عضو جامعه مهندسان مشاور ایران با بیان اینکه ایران پر مصرف ترین کشور دنیا است، گفت: در حال حاضر ایران با کم آبی و بحران آب مواجه است اما واردات آب از تاجیکستان نیز تفکر بسیار اشتباهی است.

به گزارش خبرنگار اقتصادی میزان، شیروان غفاری با بیان اینکه سلامتی کره زمین در مخاطره است و به دنبال این امر سلامتی ایران هم در مخاطره است، افزود: توسعه فعلی بشر با توجه به افزایش مصرف و اتکا به سوخت های فسیلی همراه با افزایش جمعیت و ضعف در مدیریت کلان و نحوه حکمرانی منابع طبیعی ناپدار است.

وی ادامه داد: بسیاری از کشورها با مخاطرات از دست دادن تنوع زیستی و تخریب و تنزل خدمات اکوسیستم ها و تغییرات آب و هوا مواجه هستد که حاصل آن کمبود غذا، آب، انرژی و افزایش آسیب پذیری در مقابل مخاطرات طبیعی مخاطرات سلامتی و مهاجرت جابه جایی جمعیت و درگیری بر سر منابع است.

وی با ذکر این سئوال که اگر به روال موجود ادامه دهیم چه می شود؟ گفت: اگر به همین منوال و روند ادامه دهیم، ناپداری های طبیعی اجتماعی، اقتصادی و سیاسی گسترده می شود.

این عضو جامعه مهندسان مشاور ایران با اشاره به اینکه باید به دنبال کاهش مخاطرات باشیم، افزود: با توسعه های استفاده از انرژی های تجدید پذیر، افزایش راندمان استفاده از منابع تولید محیطی زیست پسند و توسعه اجتماعی از طریف برنامه ریزی آمایشی در حوضه های آبریزو باید مورد توجه باشد.

ذخیره و تنوع زیستی کره کاهش یافته است
غفاری گفت: در حال حاضر ذخیره و تنوع زیستی کره کاهش یافته است، با توجه به اینکه شاخص زیستی کره در فاصله زمانی 1970 تا 2008 تقریبا 30 درصد کاهش یاافته است. اکنون تقاضای انسان از منابع زیستی قابل تامین کره عبور کرده است.

وی با بیان اینکه ردپای اکولوژیکی به بیش از یک و نیم برابر ظرفیت زیستی رسیده است، افزود: در حال حاضر ظرفیت زیستی از 3.2 هکتار سرانه به 1.8 هکتار رسیده است. بسیاری از حوضه های آبریز رودخانه ها به کمبود آب مواجه هستند. 2.7 میلیارد نفر ساکن در حوضه آبریز با مشکل کمبود آب مواجه هستند.

عضو جامعه مهندسان مشاور ایران تصریح کرد: در حال حاضر 1.5 برابر ظرفیت موجود منابع زیستی تجدیدپذیر انسان ها دارند مصرف می کند یعنی یک نیم کره دیگر از لحاظ زیستی لازم است بنابراین باید مدیریت داشته باشیم.

وی با بیان این سئوال که چرا باید مراقب باشیم، اضافه کرد: به دلایل مختلف باید مراقب محیط زیست خود باشیم، چرا که دارایی سلامتی و رفاه ما به خدمات زیستی اکوسیستم وابسته است، دارایی طبیعی چرخه زیستی اکوسیستم ها و خدمات زیستی اکوسیستم ها باید حفظ و بازسازی شود.