به گزارش گروه فضای مجازی ، به نقل از روزنامه صبح نو، انسان برای کاری که متمایل به آن باشد، راهحل پیدا میکند و برای کاری که متمایل به آن نباشد، بهانه! فارغ از نام گوینده این عبارات، اما اتفاقات اخیری که درباره سرمربی یکی از تیمهای باشگاهی فوتبال افتاد، عجیب این گزاره را به ذهن متبادر میکند.
زمانی که آقای سرمربی در اعتراض به نوع و نحوه پرداختیهای مالی و حقوقی، تهران را به مقصد یکی از کشورهای همسایه ترک کرد.
در ادامه، بسیج نهادهای مختلف بود که برای حل موضوع وارد عمل شدند؛ از مسئولان باربط ورزشی گرفته تا مسئولانی در وزارت امور خارجه! هر نهاد و دستگاه و وزارتخانهای هر کاری که از دستش بر میآمد را رو کرد.
انگارنهانگار که تا پیش از این برای مشکل آقای سرمربی موانع مالی، اقتصادی و تحریمی وجود داشته.
فارغ از اینکه این تلاشها به بازگشت آقای سرمربی بینجامد یا نه، پاسخ به این سوال مهم است که چرا عزم مسئولان مختلف با ربط و بیربط برای حل دیگر مشکلات ریزودرشت مملکت به این شکل جزم نمیشود؟ قصد آن نداریم دغدغه فوتبالی مردم را با دیگر دغدغههای مالی و معیشتیشان مقایسه کنیم؛ نه!
سؤال آنجاست چرا موتور غیرت، تلاش و حمیتهایی در این سطح برای حل سایر مشکلات کشور روشن نشده و نمیشود؟
سوال آنجاست چرا بیعملی، رخوت، لختی و دسترویدست گذاشتن دستگاه اجرایی کشور عموما به ناف تحریم و مذاکره گره میخورد؟ اجازه بدهید به جملههای ابتدای متن برگردیم؛ انسان برای کاری که متمایل به آن باشد، راهحل پیدا میکند و برای کاری که متمایل به آن نباشد، بهانه!
: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانههای داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانهای منتشر میشود.